24/08/2017 Avonturenpark Hellendoorn

11/10/2017 Uit Door Nathan

Na een lang dagje in Walibi Holland was het tijd voor het tweede park van onze minitrip in Nederland, Avonturenpark Hellendoorn!

In dit park was ik nog nooit geweest en ik had er al veel positieve dingen over gehoord. Het werd dan ook hoogtijd om het van mijn verlanglijst te schrappen en ons een dagje te vermaken.

We trokken snel het park in, dat er op het eerste zicht erg verzorgd bij lag. Wat ook opvalt is dat het heel groen is en het best ver ligt van de bewoonde wereld.

De eerste attractie die we tegenkwamen was een oldtimerbaan. We hebben hem niet gedaan omdat hij er niet heel bijzonder uitzag. Hij rijdt gewoon een rondje.

In de Monorail, die er vlakbij ligt, stapten we wel even in. Deze maakt een rondje over een stukje van het park.

Best opvallend is dat hij vanop de grond vertrekt en daarna een stuk omhoog gaat en op het einde opnieuw omlaag. Gemakkelijk gemaakt, zo moet je geen trappen doen.

Verder bood deze attractie een mooi uitzicht over diverse attracties die we snel gingen uitproberen. Het viel meteen op dat het park in oppervlakte niet zo heel groot is, maar wel heel verzorgd. Het liet ook meteen een gezellige indruk achter.

We volgen het pad en komen aan in een soort van kleine piratenzone. Hier staat onder andere deze Wellenflug.

Niet de normale stijl van een Wellenflug, maar ik vind hem er wel leuk uitzien.

En een schommelschip mag hier ook niet ontbreken.

Het Galjoen zag er best leuk uit, maar we hebben geen ritje gemaakt, vooral omdat ik vandaag heel het park op foto en op video moest krijgen.

Er staan ook nog deze gekende trampolines, maar hiervoor moest bijbetaald worden.

Ook Casa Magnetica bevindt zich hier. Ik wist dat het een soort van illusieshow is, maar aangezien de volgende show pas binnen meer dan een uur begon, hebben we deze niet gezien.

De Wild Waterval is de volgende attractie, de log flume van het park.

Het valt meteen op, het water is enorm helder. Wat me ook opviel is het efficiënte station. Ze werken eigenlijk met een dubbel station en een wissel. De eerste boot gaat naar links, de tweede naar rechts en zo wisselen ze af. Ze worden ook telkens stilgezet zodat je gemakkelijk in- en uit kan stappen. Het is mij een raadsel waarom niet meer parken dit hebben.

De rit zelf is niet zo heel bijzonder, maar het is dan ook al een heel oude log flume. Het ritverloop komt ongeveer overeen met die van in Bellewaerde of Plopsa Coo. Je gaat eerst omhoog waarna er een zeer kleine val komt.

Wat verder opvalt is dat ook de rit best wild en snel is. Hier en daar kan er al eens water de boot in spatten, wat het varen toch wat aangenamer maakt.

Uiteindelijk ga je voor de tweede maal omhoog en volgt er een grote val waar je best nat wordt. Op een warme dag als dat vandaag vond ik dat echter helemaal niet erg. Het is een oude, maar leuke en erg goed verzorgde log flume die zeker een bezoekje waard is bij warm weer.

Achter de log flume ligt de nieuwste attractie van het park. Het Drakennest is geopend in 2017 en is een tweedehands disk’o.

Hellendoorn heeft er een heel verhaal bij verzonnen over de hebzuchtige draak Hellendra. Wie het helemaal wil weten moet het maar eens opzoeken, het is ook niet enorm duidelijk gemaakt bij de attractie zelf, al is de thematisering wel leuk gedaan.

De rit zelf is ook best wel leuk. Een zeer mooie opvuller voor een park als Hellendoorn.

Het is tijd voor de eerste achtbaan van het park en meteen de grootste. Tornado is gebouwd door Vekoma en is de enige achtbaan van het park die over kop gaat.

Het is eigenlijk helemaal niet zo een grote achtbaan, zeker niet in oppervlakte. Voor een park als Hellendoorn, dat vooral families aantrekt, is dit meer dan voldoende. Het was ook te merken aan de wachtrijen, terwijl het vrij druk was aan de meeste familieattracties, konden we bij Tornado zo instappen.

De rit bestaat uit een bochtvormige first drop die gevolgd wordt door een looping. Daarna ga je een bocht door en meteen de tweede inversie in, een kurkentrekker. Na nog een helix sta je alweer in de remmen.

Het is een korte baan en ook niet de soepelste, maar het is zeker nog genietbaar.

Als je deze vergelijkt met het coasteraanbod van Walibi Holland, stelt hij uiteraard niets voor, maar dat is ook niet de bedoeling niet van Hellendoorn. Dit park richt zich meer op gezelligheid en families en daarin staat Tornado erg goed.

We begaven ons verder in het park en kwamen aan de volgende zone, dreumesland. Hier staan een heleboel kinderattracties bij elkaar.

Een draaimolen, autootjes, een klein reuzenrad, vliegtuigjes en nog zoveel meer.

Kleine kinderen kunnen zich hier een hele tijd vermaken.

Dit is dan wel weer een erg goede service, een beetje vergelijkbaar met wat we gisteren in Walibi Holland zagen.

Ten slotte stonden er ook nog enkele zeer uitgebreide klimtorens.

Leuk voor de kinderen, maar wij lopen vrij snel verder door.

We lopen verder in het park, waar ook nog een glijbaan staat.

De volgende attractie was de rapid river, die hier Sungai Kalimantan heet.

De rapid river is gebouwd door de voor mij onbekende Bear Rides, maar ik vind het een beetje vergelijkbaar met de rapid rivers van Intamin, al zijn die doorgaans beter dan die in Hellendoon.

Wel opletten als je in de wachtrij staat, je kan namelijk hier al goed nat worden als er boten langskomen en er water over de rand spat.

Het was warm en vrij druk in het park, wat dus resulteerde in een lange wachtrij voor deze attractie. Leuk is wel dat de wachtrij vlak langs de attractie loopt en je veel kan zien. Zo merkte we al op dat het water kraakhelder is, waardoor we de werking van de attractie goed kunnen zien. De golven worden gecreëerd door balken die in het water gelegd zijn.

Ook de werking van het golfslagbad kan je heel goed zien. Een hele reeks houten planken die heen en weer bewegen. Zo worden er dus metershoge golven gecreëerd.

Het is een leuke rapid river, maar niet mijn favoriet. Hier en daar kan er water de boot in spatten, maar echt heel nat werd je niet.

Onze volgende attractie werd Junglemonster, een rondvaart in bootjes.

Je vaart eerst langs enkele watervallen en dieren. Niet enorm bijzonder, maar voor kinderen zeker een leuke attractie.

Uiteindelijk ga je naar binnen waar je dan oog in oog komt te staan met het gaan met het grote Junglemonster. Best mooi gedaan voor een vrij kleinschalige attractie en het valt me al heel de dag op, dat is typisch Hellendoorn. Ze pakken het niet extreem groots aan, maar wat ze doen, doen ze wel zeer goed. Zo hoort het gewoon in de iets kleinere parken.

Opvallend, de vaart in de attractie wordt simpelweg gecreëerd door een groot waterrad.

Naast de Junglemonster staat nog een dombomolen.

De volgende attractie is weer een achtbaan, de Donderstenen.

Het is de kinderachtbaan van het park en hij is gebouwd door Zierer. Het is een kopie van de Wickiebaan in Plopsa Indoor Hasselt of Plopsa Indoor Coevorden.

Al zou je dat op het eerste zicht niet zeggen, omdat de banen in de Plopsa-parken zeer mooi weggewerkt zijn in de rotsen.

Een speciale baan is het niet, maar hij staat wel mooi in dit park.

Daarnaast vinden we een groot plein met nog enkele fonteinen.

En er staat ook een kleine speeltuin. Wat ons echter veel meer interesseerde was de darkride die je op de achtergrond ziet liggen, Discovery Club.

De indeling van de wachtrij is behoorlijk vreemd. Ondanks dat je binnen een vrij lang stuk hebt waar je wel wat mensen kwijt kan, wordt de wachtrij van de attractie buiten gecreëerd. Als het licht op groen springt, worden er telkens kleine groepjes mensen door een draaihek gelaten.

Daarna ga je een heel stuk onder de grond en kan je zo instappen in de attractie. Opvallend, de attractie ligt dus eigenlijk onder het grote plein waar we daarnet nog op stonden.

Het is een gekke, interactieve darkride. Ik heb helaas geen foto’s omdat ik een onride video gemaakt heb, maar je zit met vier in een rond bakje dat ronddraait tijdens de rit. Je rijdt door een soort van huis met diverse scènes. Daar moet je dan doelen raken waarna er van alles begint te bewegen.

Ik vind persoonlijk dat er iets te veel doelen zijn tijdens de rit en dat ze ook redelijk moeilijk zijn om te raken. Maar aangezien dat de enige minpuntjes zijn die ik kan noemen, kan je wel zeggen dat ik aangenaam verrast was. Het is een redelijk lange en mooie darkride die prima past in een park als dit.

Rioolrat was de volgende attractie. De derde en laatste achtbaan in het park.

Ik had al vermeld dat het redelijk druk was in het park. Logisch ook, op een warme vakantiedag. Ik denk dat iedereen het liever heeft als het rustig is op de dag van een pretparkbezoek, maar daar kan het park zelf weinig aan doen. Het wachten kan aangenamer gemaakt worden door gethematiseerde rijen, rijen waar je de attractie kan zien of goede operations waardoor de rij vlotter schuift. Doorgaans heb ik over de operations van Hellendoorn helemaal niet te klagen, maar hier was het toch echt wel rampzalig.

Hier werkte men met hetzelfde systeem als bij Discovery Club. Waarom is mij een raadsel, maar dat geheel terzijde. De wachtrij zag er niet zo heel lang uit, maar we hebben toch een half uur staan aanschuiven en het schoot werkelijk niets op. Toen we het draaihek voorbij waren, bleken we echter wel terecht te komen in de mooiste ‘wachtrij’ die Hellendoorn kent. Het is eigenlijk een walkthrough, maar werkelijk prachtig gethematiseerd. Het is er vrij donker, maar op veel momenten zie je bijvoorbeeld ratten, water en ijzeren buizen, die allemaal doen geloven dat je echt door een riool wandelt.

Als we echter in het station aankomen, zien we een lege trein die op ons te wachten staat. We waren niet de voorste in de rij en ik wilde graag op de front seat plaatsnemen voor een onride video. We besloten dus een rondje te wachten, wat gelukkig geen probleem was, maar daardoor moest de trein wel vertrekken met vier lege zitplaatsen.

Toen de trein na twee rondjes terug in het station was, konden wij instappen. Er stond echter nog niemand achter ons en duurde een eeuwigheid tot er mensen kwamen om bij ons in de trein te stappen. Uiteindelijk kwamen er slechts enkele mensen opdagen (waarschijnlijk omdat door dat draaihek-systeem een groep gescheiden werd en ze dan maar besloten te wachten). Het gevolg, maar liefst acht lege zitplaatsen in onze trein. Zo is het te begrijpen dat de wachtrij buiten helemaal niet opschiet…

En ook toen onze trein in het station aankwam stond er nog niemand te wachten. Het draaihek boven was zelfs nog maar net geopend, waardoor de mensen die er op dat moment door gingen nog heel die walkthrough door moesten. Een tip voor Hellendoorn, creëer binnen een kleine wachtrij, al is het maar één of twee treintjes, zo kan de trein tenminste vlot vertrekken en zit hij steeds vol.

Genoeg gezeurd, de rit zelf dan maar. De baan is gebouwd door Vekoma en is slechts een klein beetje langer en sneller dan de Donderstenen. Het is eigenlijk een kinderachtbaan, maar omdat hij volledig in het donker is, is hij wel de naam familie-achtbaan waardig. Onderweg kom je gedurende één bocht buiten, maar voor de rest is hij compleet donker. Wel hoor je enkele geluidseffecten gedurende de rit.

Mijn grote ergernis aan deze baan heb je nu wel gehoord, maar dat buiten beschouwing laten kan ik alleen maar positief zijn over deze baan. De achtbaan is zeer toegankelijk voor jonge kinderen en is ook voor volwassenen nog erg leuk. Het is een beetje de kleinere versie van Vogelrok. Reken daarbij dat je wachtrij en ook de uitgang werkelijk prachtig zijn en je hebt echt een verrassend goede achtbaan. Verborgen toppertje!

We lopen naar het laatste deel van het park. Hier bevindt zich onder andere de ingang van het Slidepark Aquaventura. Ook dit hebben we uitgeprobeerd. Opvallend is dat je er enkel binnen kan als je ook een ticket voor het pretpark hebt. Al even opvallend is dat je slechts een entreeprijs van €3 moet betalen, al moet je voor een strandstoel ook nog wel bijbetalen.

De glijbanen zijn overigens erg leuk en er is voor ieder wat wils. Er zijn enkele kinderglijbanen, verschillende familieglijbanen en ook enkele die wel wat thrill bieden. Vooral de gele Wacky Wave vond ik wel de moeite.

Aan deze kant bevond zich ook de ingang van de Dino Sky Pedalo. Bij deze monorail moet je zelf trappen. Hij gaat over een stuk van het park, het stuk waar we net van komen, met onder andere Jungle Monster, de Donderstenen en Rioolrat.

Opvallend is dat het park twee monorails heeft, al is het natuurlijk een totaal andere beleving. Wij hebben hem niet gedaan, voornamelijk vanwege tijdsgebrek en een lange wachtrij.

Er resteerden ons nog twee attracties, wie het park een beetje kent weet natuurlijk al welke. De onderstaande foto verraadt alvast dat het gaat om een mini Huss-paradijs.

De eerste van de twee is Montezuma’s Revenge, de topspin van het park. Ik aarzelde niet en stapte meteen in. Waar het aan de vorige attracties best druk was, kreeg ik hier een privéritje.

De attractie vind ik alvast heel mooi gethematiseerd. Het is nog net geen Talocan, maar ik vind het echt prachtig. En de rit… die maakt dat nog stukken beter. Wauw, dit is hoe een topspin hoort te draaien!

Het is een vrij korte rit, maar werkelijk een steengoede. Je start met een klein rondje naar boven waarna een intense tolfunctie volgt waarbij een zestal keer over kop gaat. Daarna vliegt echter de rem er niet op, hij blijft gewoon keihard door schommelen. De rem gaat er pas op op het moment dat je bovenaan stil hangt en naar voren wordt gekanteld. Daarna is de rit ten einde.

Wat een heerlijke machine. Ik ben meteen blijven zitten voor nog een rondje. Kijk Walibi, zo kan het kan ook. Hellendoorn snapt hoe het moet!

En de attractie ernaast beloofde alweer een topper te worden. Ik heb al vaker gezegd, ik heb een enorme liefde voor enterprises en ondanks dat ik gisteren in Walibi Holland nog maar in een exemplaar ben gestapt, keek ik er enorm naar uit om dat vandaag opnieuw te doen.

Daarnaast vind ik Tarantula Magica ook een erg mooie molen. De kleuren vind ik wel iets hebben en het is ook eens wat anders dan gewoon ‘enterprise’.

Ook deze rit is spijtig genoeg niet heel lang, maar niet erg, we konden toch blijven zitten! Het is dat ik in tijdsnood zat dat ik het beperkt gehouden heb, anders zit ik hier graag een uurtje in.

We namen nog een duik in het slidepark en nadat ook dat gesloten was, besloten we nog een rondje door het park te lopen. Leuk om jullie even te laten zien is hoe bijvoorbeeld de rapid river van het park eruitziet zonder water.

Ik moet toegeven dat ik geen enorm hoge verwachtingen bij dit park had. En laten we eerlijk zijn, je komt hier ook niet met de verwachtingen van topcoasters als in Walibi of thematisering zoals in de Efteling. Nee, dat biedt Hellendoorn inderdaad niet. Toch heeft het park me zeer aangenaam verrast. De simpele reden is, wat ze doen, doen ze goed. Hellendoorn is enorm gezellig en ligt er zeer verzorgd bij, geen vuiltje aan de grond, helderblauw water, geen roestende attracties of afbladerende verf. Ook het zeer vriendelijke personeel is zeker een vermelding waard. Ten slotte is ook de thematisering voor een park als dit zeer leuk en opnieuw goed onderhouden. Ik durf misschien zelfs zeggen dat dit park me beter bevallen is dan Walibi Holland gisteren. Anyway, Hellendoorn, u was een zeer aangename verrassing, tot snel!