23/08/2017 Walibi Holland

26/09/2017 Uit Door Nathan

Het was al enkele jaren geleden dat ik nog in Walibi Holland was geweest. Ik was nog vrij jong en herinner me redelijk weinig van mijn twee bezoekjes toen. Bovendien had ik Lost Gravity nog niet gestest, dus dit allemaal zorgde ervoor dat ik een tweedaagse boekte richting Nederland.

Walibi Holland is (naast Walibi Belgium) het tweede grote Walibi-park. Er zijn er ook nog twee in Frankrijk, maar die zijn een stukje kleiner. Net als Walibi Belgium heeft dit park ook een lange geschiedenis. Het is onder andere een tijd overgenomen geweest door de Amerikaanse Six Flags-groep, waardoor het op vlak van attractieaanbod best wel wat gelijkenissen heeft met Walibi Belgium.

We begonnen maar eens aan een dagje vol achtbanen. Walibi Holland is een park met een groot achtbaanaanbod dat zich vooral richt op tieners en jongvolwassenen. Er staan wel enkele kleinere attracties tussen, maar verwacht niet de ene na de andere familieattractie of darkride.

Sinds dit jaar hebben ze een nieuwe slogan, ‘Dare to get real’. Deze vervangt het oude #Hardgaan, welke ik persoonlijk toch veel leuker en meer bij Walibi Holland passen vond.

We begeven ons het park in dat er bij de ingang meteen gezellig en redelijk groen uitziet. Lang wachten we niet, want we haasten ons naar de eerste attractie, die meteen een achtbaan is.

Qua theming en storyline kan ik alvast zeggen dat dit de mooiste achtbaan in het park is. In de wachtrij wordt een verhaal verteld over Platform 13, waar een metro-ongeluk zou gebeurd zijn met alle gevolgen van dien.

In de wachtrij zie je bijvoorbeeld op tv-schermen nieuwsberichten verschijnen over het ongeluk en onderzoeken die erna gebeurd zijn. Daarnaast is ook de wachtrij zelf best mooi gedecoreerd naar een metrostation, met onder andere lockers en winkeltjes.

Daarna wordt het nog veel beter. In kleine groepjes word je door een personeelslid in toepasselijke kleding doorgelaten. Je wandelt door een aantal gangen die erg mooi gethematiseerd zijn. Het is echt mooi gemaakt en de sfeer is erg duister. Er zit zelfs een mooi schrikeffect in, wanneer je plots een metro op je af ziet komen met felle lampen en luid getoeter.

Het station is tevens erg mooi. Het zijn sowieso ook de beste toegangspoortjes die ik ooit heb gezien. Het zijn zelfs niet echt poortjes, maar volledige deuren die open gaan. Er is een klein venstertje, maar daardoor zie je enkel lichtflitsen, wat de spanningsopbouw wel ten goede komt.

Je stapt in en na een bocht volgt een lancering. Hij is niet zeer krachtig, maar zorgt de eerste keer zeker voor voldoende schrikeffect voor de mensen die het niet weten. Daarna ga je omhoog en ga je twee inversies vlak na elkaar in.

Er volgen diverse bochten na elkaar en midden in het parcours zit nog een derde inversie, een kurkentrekker, verwerkt. Na enige tijd beland je terug in de remmen en ga je richting het station, waar je nog een metro ziet inclusief vuureffecten. Erg goed gedaan.

Het valt ook op dat het best een compacte achtbaan is. Nog een leuk weetje is dat dit eigenlijk een kopie is van de Rock ‘n’ Rollercoaster in Walt Disney Studio’s Parijs, maar dan outdoor uiteraard.

De baan is niet heel soepel, maar ik zou hem zeker ook niet ruw noemen. Het is een zeer leuke achtbaan en vooral de theming is eigenlijk geweldig. Spijtig dat ze dit niet doortrekken naar de rest van hun attracties.

We slaan rechtsaf om richting de volgende zone te gaan. Hier staan enkele attracties bij elkaar, waaronder de tweede achtbaan. Hier staat ook de sprekende fontein, of dat was het vroeger toch, vandaag zei hij geen woord. Spijtig, want het was vroeger best een gezellige en grappige bedoeling. Wel is hij van kleur veranderd en wat ziet het er mottig uit. Vroeger was deze stukken beter.

Er staat ook nog een draaimolen.

En op het plein bevindt zich ook een Wellenflug, die er exact hetzelfde uitziet als die in Walibi Belgium.

Tijd voor nog een achtbaan, de Speed of Sound is net als Xpress: Platform 13 gebouwd door Vekoma. Deze kennen we natuurlijk, het is een klassieke Vekoma boomerang coaster.

Al moet ik zeggen, het is wel mijn favoriete van al de boomerangs die ik al gedaan heb. Ten eerste is het de soepelste die ik ooit deed, wellicht door de nieuwe treinen met comfortabele beugels. Ten tweede is de onboard muziek ook erg leuk. Ten derde speelt ook het thema mee. Het is niet echt wauw, maar zeker geslaagd.

Het kleurenschema is apart voor een achtbaan, maar ik vind het erg mooi staan.

Buckle up it’s a thrill ride!

Ik ben persoonlijk wel te vinden voor deze achtbaan. Walibi Holland weet van een klassieke boomerang een hele andere beleving te maken.

We trekken verder het park in voor een ritje in de Spinning Vibe, een unieke attractie die gebouwd is door Huss.

Het doet een beetje denken aan een octopus, maar persoonlijk verkies ik dit type. Het is echt een heerlijke rit.

Ik moet het even meegeven, deze spirello’s (of zoals ze hier heten: chiptwisters) zijn tegenwoordig in in pretparkland. Ik vind het niet erg, want ik ben er een enorme fan van, maar die van Walibi Holland zijn toch veruit de beste die ik ooit gegeten heb. Een aanrader!

Ook de splash battle ligt aan deze kant van het park. Niet mijn favoriet om eerlijk te zijn. Ten eerste heb ik al veel liever de splash battles waar je met 4 naast elkaar zit. Ten tweede heeft deze ook redelijk weinig interactie met andere boten. Ten derde is het merendeel van de doelen die je moet raken kapot.

Nog iets vreemds is dat er zich boven de splash battle waterkanonnen bevinden waarmee je bezoekers kunt nat schieten. De mensen die in de splash battle zitten, kunnen jou niet raken, want die waterkanonnen kunnen niet naar boven schieten. Beetje een rare zet, want die waterkanonnen bovenaan zijn gewoon gratis.

Maar op warme dagen als vandaag biedt deze splash battle zeker genoeg verkoeling. De beslissing om een ritje te maken was dus vrij snel gemaakt.

Achter de Splash Battle ligt Walibi Play Land, de kinderzone van het park. Het was redelijk druk in het park, maar deze zone was werkelijk verlaten. Zo erg dat er verschillende medewerkers met elkaar aan het praten waren.

Net zoals het Play Land in Walibi Belgium staan hier een reeks kinderattracties bij elkaar, helemaal in het thema van de mascottes van het park.

Zo bespaar je op personeel op een klantvriendelijke manier. Want het was wel effectief zo, er moest nog maar een kind naar een attractie wijzen en een medewerker bood aan de attractie te openen.

De zone was echt leeg en dat is ook wel begrijpelijk. Laten we eerlijk zijn, Walibi Holland is echt geen park om met kleine kinderen te bezoeken, misschien wel één van de slechtste opties. Het park is echt gemaakt voor tieners en volwassenen. Als je met kinderen weg wil, ga je hier in de buurt beter naar Slagharen, Hellendoorn of Julianatoren.

Overigens lag het gebied er verzorgd bij, al besteedden wij er uiteraard niet zo veel aandacht aan.

We verlaten Walibi Play Land en komen terecht in de Far West-zone van het park, of toch, wat het moet voorstellen. Hier staat Tomahawk, een frisbee die helaas kapot was tijdens ons bezoek.

Ik vraag me af hoe vaak dat ding eigenlijk open is. Ik heb hem één keer gedaan, maar de andere keren dat ik hier was, was hij telkens buiten gebruik. Ik heb hem ook op foto’s al zeer vaak uit elkaar weten liggen.

Verder staat er ook nog een kinderachtbaan.

Ik ben hem vroeger altijd overgeslagen omdat ik weinig waarde hechtte aan de credits. Vandaag heb ik hem dan natuurlijk wel even gedaan. De rit zelf is uiteraard niet echt boeiend, enkele bochtjes en terug naar het station. Hij doet wel twee rondjes.

De volgende attractie was ééntje waar ik enorm naar uitkeek, maar als ik eerlijk ben, ik had ook wel wat schrik. Normale achtbanen of spookhuizen krijgen mij bijna nooit meer bang, maar dit zou toch iets helemaal anders worden. Van de binnenkant van de attractie is helemaal niets te vinden op het wereldwijde web, dus bleef het een verrassing. Ik kan je alvast zeggen, het is een vreemde ervaring, maar ik ga het proberen uit te leggen wat er net gebeurt. Mensen die liever verrast blijven, slaan beter dit stukje even over.

Allereerst moet je een ticket reserveren. Je kan op voorhand online reserveren en €5 betalen, maar eigenlijk is dat totaal niet nodig. Aan de ingang van NeuroGen zit iemand achter een balie waar je gratis tickets kan krijgen, zolang de voorraad het toelaat. Als je zorgt dat je op tijd bij die balie bent, heb je zeker gratis tickets. Wij waren er rond de middag en hadden tickets rond 17 uur. Zorg wel dat je niet te laat bent, want om 17 uur merkte dat ik de tickets allemaal uitgedeeld waren.

NeuroGen is nieuw sinds dit jaar en is een vervolg op het succes van The Clinic, een spookhuis dat tijdens Halloween 2016 voor het eerst in het park was. Het verhaal luidt dat dit een aparte afdeling in The Clinic is. Ik wist dat het iets met virtual reality zou zijn, maar de rest was nog een verrassing.

Achter deze deur gebeurt het allemaal, en vanaf daarachter heb ik ook geen enkele foto meer. Je komt binnen en ziet op een scherm hoe iemand uitlegt dat je een hersenoperatie zou ondergaan waarbij je 20% slimmer wordt. De operatie zit echter nog in testfase dus er kan nog het één en ander mislopen. Daarna loop je door en kom je aan drie poorten die zogezegd scans uitvoeren. In praktijk is het één poort die piept, één die lucht blaast en één die licht laat flikkeren. Daarna kom je in een zeer kleine kamer met een zestal deuren. Je krijgt een scherm voor je en moet een keuze maken door oftewel op ‘seaview’ oftewel op ‘waterfall’ te klikken. Je hebt uiteraard geen idee waarvoor dit dient. Daarna mag je in één van de deuren binnen.

Je zet je in een stoel en krijgt een koptelefoon en virtual realitybril. Er wordt ook gezegd dat als je er niet meer tegen kan, je de bril gewoon kan afzetten en de ‘operatie’ zal gestopt worden. Leuk detail, als je de bril opzet zie je in het begin gewoon nog de kamer waar je in zit en zelfs het personeelslid dat de kamer uit wandelt. Het eerste wat je daarna ziet, was in mijn geval een zeezicht. Waarschijnlijk is dat een waterval als in de kamer ervoor voor ‘waterfall’ gekozen hebt. Daarna zie je een structuur van je hersenen en zie hoor je een stem zeggen ‘drie dagen oud’, waarna je jezelf als baby in het ziekenhuis ziet liggen terwijl je moeder naar je kijkt. Dit wordt gevolgd door ‘vier jaar oud’ (of was het nu drie jaar, sorry als ik ernaast zit…) wanneer je jezelf op een wip in een speeltuin ziet zitten.

Voorlopig valt het allemaal goed mee, maar daarna wordt het complete waanzin. Je hoort opnieuw die stem die zegt ‘zeventien jaar oud’, waarna je jezelf een discotheek ziet binnengaan. Je bent duidelijk gedrogeerd en de ene wazige gebeurtenis gaat over in de andere. Ik weet dat je op een gegeven moment zogezegd op de grond lag met een krokodil voor je. Je belandt niet veel later in een auto waar er paniek uitbreekt en daarna terechtkomt in een ongeluk. Het is even donker en er wordt nagebootst dat je wakker wordt gemaakt met stroomschokken. Deze voel je gelukkig niet echt, maar je stoel beweegt wel plots heel bruut. Je ligt opnieuw in een ziekenhuis waar je hoort dat de operatie geslaagd is en je nu 21,3% slimmer zou zijn.

Ik moet eerlijk bekennen, ik ben fan van deze attractie. Ik ga niet zeggen dat het eng is, maar het zit gewoon zo vreemd in elkaar en je kan het moeilijk plaatsen. Ik kwam er met een heel vreemd gevoel uit, en dat wil zeggen dat de attractie geslaagd is. Ik ben doorgaans geen enorme fan van virtual reality, maar dit vind ik al stukken beter dan VR op een achtbaan. De simulaties zijn trouwens ook erg goed, niet enkel het beeld, maar ook het geluid, de bewegingen van je stoel, wind, water, werkelijk alles is er. Het enige wat misschien beter kon is het spuuglelijke gebouw waar de attractie zich in bevindt. Niet de voorgevel op bovenstaande foto’s, maar voornamelijk de uitgang die je hieronder ziet. Verder is het echt een gekke maar goede attractie, die zeker binnen Walibi Holland past.

De volgende attractie is niet de nieuwste attractie van het park, maar wel de nieuwste achtbaan. Lost Gravity is gebouwd door Mack Rides en vorig jaar geopend. Het is de eerste achtbaan van het type big dipper dat gebouwd is, dus Walibi had een primeurtje.

We zullen het eerst even hebben over het thema. Ik vind het persoonlijk wel oké, maar om nu te zeggen dat ik het echt mooi vind nu ook weer niet. Er zit ook een klein achtergrondverhaal bij, kort uitgelegd, er is een vreemd voorwerk ingeslagen op de aarde en daardoor is de zwaartekracht verdwenen. De decoratie is – met het verhaal en de naam van de achtbaan in het achterhoofd – wel redelijk geslaagd. Zie het qua theming een beetje als de geslaagde en veel betere versie van de oude Dizz in Bobbejaanland.

De wachtrij bestaat voornamelijk uit saaie zig-zaggen, maar de theming die er is is best leuk gedaan. Het zit hem soms ook in de details, zoals hier die kettingen die precies naar boven zweven in plaats van naar beneden. Verder is er ook een single riders line, die wij door de drukte de eerste keer genomen hebben.

De karretjes vind ik persoonlijk wel erg leuk. Je hebt geen vloer onder je voeten en vooral, er zijn heupbeugels! Ik ben echt een fan van achtbanen waar je zo een vrij gevoel hebt door heupbeugels.

De rit zelf dan maar. Ik heb hem zowel op de eerste als op de tweede rij eens geprobeerd, maar het maakt vrij weinig verschil. De lifthill is vrij snel en de first drop die daarop volgt is erg goed. Net na de first drop volgt er een kleine airtimeheuvel waar je over vliegt en helemaal uit je stoel wordt gekatapulteerd.

Ook het element dat daarna volgt is best leuk, een soort van vreemde overhellende bocht. Daarna is het beste helaas al uit de baan.

Er volgt nog een airtime heuvel en een leuke bocht waar de banking ontbreekt. Vooral als je aan de kant zit wel een leuk effect. Daarna word je afgeremd en volgt de eerste inversie, een dive loop. Er volgen nog enkele bochten en ook de tweede inversie, die ik best leuk vond. Na nog een leuk airtime-momentje sta je terug in de remmen.

Het eerste deel van de achtbaan vond ik erg leuk, maar over het stuk na de remmen in het midden was ik toch een beetje teleurgesteld. De kracht is precies wat uit de baan en hij weet me niet helemaal te overtuigen.

Desalniettemin is het toch een mooie nummer twee achtbaan hier in Walibi Holland. Hij staat niet bij mij top 5 beste achtbanen, maar is zeker een mooie toevoeging in het aanbod van Walibi Holland. De naam van de achtbaan vind ik trouwens ook heel toepasselijk gekozen.

De volgende attractie is de Crazy River, de log flume van het park. Een beetje raar dat deze wel gewoon nog in het thema van de far west zit. Door de zogeheten ‘Zero Zone’, waar Lost Gravity en NeuroGen zich in bevinden, is de far west-zone een beetje in twee stukken verdeeld. Misschien een idee om dit aan te pakken?

Crazy River is overigens een leuke log flume die we in België ook kennen. Het is namelijk een kopie van de Flashback. Het thema ziet er helemaal anders uit, maar qua rit is hij identiek. Hij heeft dus ook eerst een val achterwaarts, daarna een kleine  voorwaarts en ten slotte een grote die eveneens voorwaarts is.

Het is zeker een vermelding waard, het viel me al heel de dag op dat het personeel zeer vriendelijk is. Ook hier bijvoorbeeld, waar ze zonder meer even de band van de attractie stilzetten toen ze zagen dat iemand in mijn gezelschap het moeilijk had om de boot in te geraken.

Het thema is duidelijk minder uitgewerkt en ook lang niet zo mooi als bij Flashback in Walibi Belgium, maar het is nog steeds een leuke attractie die de nodige verfrissing biedt op een warme dag als vandaag.

Het moet gezegd, het publiek dat Walibi Holland bezoekt is doorgaans zeer marginaal. Misschien is het toeval, want ik heb het nog niet vermeld, maar we zijn hier vandaag op een zomeravond wanneer het evenement #LekkerGaan plaatsvindt. Niet meteen iets dat mij aanspreekt, maar dat het park tot 23 uur open is en ik dus tot 23 uur attracties kan doen, sprak me wel aan.

Er stonden verschillende podia en ook hier was tijdelijk een soort van festivalsite aangelegd.

Het zag er op zich wel gezellig uit, maar het volk dat zich hier bevond was doorgaans nogal marginaal. Ik heb er in elk geval niet veel tijd doorgebracht en ben maar snel doorgegaan naar de volgende attracties.

We komen terug in het centraal deel van het park uit, waar het Reuzenrad staat.

Toch wel veruit het mottigste reuzenrad dat ik ken. Bah, dan zagen die oude kleuren er honderd keer beter uit.

We hebben natuurlijk wel een ritje gemaakt. Vreemd dat er zeer weinig bakjes gebruikt werden en we ook maar één rondje kregen. Ik klaag doorgaans niet over de operations van Walibi Holland, maar dit kon toch wel echt beter.

Van bovenaf kan je erg mooie foto’s maken. Walibi Holland is eigenlijk best een groen park.

De volgende attractie zie je al op bovenstaande foto. Deze autorit ‘Tour des Jardins’ bevindt zich midden op de main street van het park. Het is een grotere versie dan de old timers in Walibi België. Deze is wel mijn favoriet. Je ziet meer en het parcours is ook veel uitgestrekter.

We gingen naar achter om het tweede grote deel van het park te verkennen. In het centraal deel liggen ook nog koffietassen, die helaas al gesloten waren toen ik er een foto van kwam nemen.

We begaven ons naar de volgende themazone.

De eerste attractie die we hier tegen kwamen was Excalibur, de topspin van het park. Ik herinner me van vroeger dat deze zeer goede ritten aanbood.

Ik was echter teleurgesteld toen de rit erop zat. Hij draait nu met hetzelfde programma als Buzzsaw in Walibi Belgium, een rit die echt zeer weinig voorstelt. Je draait enkele malen over de kop en schommelt een paar keer, maar een echte tolfunctie zit er niet in. Of jawel, maar daarbij draait hij maar één keer helemaal ondersteboven.

Omdat het vrij rustig was, lieten ze de attractie wel twee keer na elkaar draaien. Het was geen heel boeiende rit, maar lang werd hij op die manier in elk geval wel.

Ook de madhouse van het park was in deze zone gelegen. Ik mocht binnenin helaas geen foto’s maken (zelfs niet van de voorshow), dus moet ik het met foto’s van de buitenkant doen. Het is verder ook zeker niet mijn favoriete madhouse. Het verhaal gaat over Merlijn, die in de voorshow een beetje zit op te scheppen over wat hij allemaal kan, maar door zijn uil wordt uitgelachen omdat het allemaal niet veel voorstelt. In de hoofdshow laat Merlijn dan de kamer ronddraaien. Als de uil zegt dat Merlijn ermee moet ophouden, is Merlijn te koppig en doet hij rustig verder, tot de uil vaarwel zegt en nooit meer terugkeert.

Niet het sterkste verhaal dat ik al ben tegengekomen bij een madhouse, maar dit soort attracties blijft prachtig om te zien. Hij is hier precies niet erg populair, want op een drukke zomerdag als vandaag stonden er nog geen tien mensen bij ons in de attractie.

Het is tijd voor de vijfde achtbaan van het park, de houten deze keer. Robin Hood is één van de drie woodies die gebouwd is door Vekoma.

Van de theming moet je bij deze achtbaan niet veel verwachten, net zoals bij de meeste attracties in het park (al is Xpress: Platform 13 daar een grote uitzondering op). Het is gewoon een grote, houten constructie op een grasveld, al vind ik het station hier nog best wel mooi.

De rit daarentegen is niet veel goeds. De first drop is leuk, maar daarna is de rit vrij saai. De coaster is tamelijk lang, maar heel eentonig en biedt overigens geen airtime.

En dan hebben we het nog niet gehad over het comfort van de rit… Ik had me bewust niet op de wielen gezet, waar de rit doorgaans het aangenaamst is, maar dan nog was het ongelofelijk ruw. Van een aangename rit is er helemaal geen sprake. Meer dan één ritje gingen we in elk geval niet maken. Geen aanrader!

Sorry Walibi Holland, maar sms-taal op borden, dat is het toch niet helemaal hoor…

Het is niet alleen een bijzondere constructie, maar ook een bijzondere attractie. De Skydiver is de volgende die we tegenkomen, maar hoe leuk hij ook is, ik heb hem niet gedaan.

De reden? Je betaalt tussen de €16,50 en €21,50 per persoon per vlucht (afhankelijk van met hoeveel personen je gaat). Een duur grapje dus.

Ik heb het enkele jaren geleden gedaan en kan je wel vertellen dat het echt geweldig is. Je krijgt een ticketje met een tijdstip waarop je mag terugkeren en daarna word je in een harnas gebonden en naar 54 meter hoogte gehesen. Het is echt hoog en ook de snelheden die je daarna behaalt zijn geweldig. Ik raad het aan om eens te doen, maar het is uiteraard niet iets waarvoor je elke keer zoveel gaat betalen.

We volgden het pad en kwamen op een erg kaal plein, al staan er wel twee toffe attracties. De eerste is de Space Shot, een shot ‘n’ droptoren van S&S.

Het is een korte, maar best leuke rit. Je vertrekt met een lancering onderaan die niet zo heel krachtig is, maar boven volgt er wel zeer goede airtime. Daarna val je terug volledig naar beneden en bol je alweer uit door nog enkele keren zachtjes tot halfweg de toren te gaan.

Ook leuk is dat er een single riders line is, wel een goede zaak aangezien je met drie personen naast elkaar zit. Verder een leuke droptoren, al is het zeker niet de beste die ik ken.

Ernaast staat ook nog de versie voor de kleinere kinderen, maar daar heb ik toevallig geen foto van. De volgende attractie is G-Force, een enterprise.

De attractie is gebouwd door Huss en ik heb er persoonlijk wel een band mee. Toen ik zeer klein was heb ik dit soort attractie nog gedaan in Walibi Belgium. Niet veel later was hij verdwenen en elke keer als ik een enterprise tegenkom, ben ik zeer blij dat ik opnieuw kan instappen.

In Walibi Holland lijkt hij echter niet zo heel populair. Er staat werkelijk nooit veel volk voor aan te schuiven. Niet te snappen, want het is best wel een intense molen. Zelfs voor mij zijn twee of drie ritjes na elkaar genoeg.

Wel spijtig is dat deze niet volledig rechtstaat. Normaal gezien gaan dit soort attracties altijd 90° rechtstaan, maar deze doet dat om één of andere reden niet meer.

Toch één van mijn favoriete flatrides. Ik vind het spijtig dat ze uitgestorven zijn in België, maar ben zeer blij dat Nederland er toch nog enkele kent.

Er ligt ook nog een kartbaan, maar ook hiervoor moet je bijbetalen. We zijn er dus maar zo aan voorbijgelopen.

Tijd voor het beste hoofdstuk van Walibi Holland, Goliath! Deze megacoaster is gebouwd door Intamin en geopend in 2002, de Six Flags-tijd.

Maar ieuw ieuw ieuw… wat heeft Walibi Holland gedaan met hun grote achtbaan? De felgroene track die zo gekend was is sinds dit jaar donkerblauw. Bah, vies! Het opvallende uithangbord van Walibi Holland dat je al van ver kon zien, bestaat sinds dit jaar uit deze mottige, grauwe kleuren. De zwarte supports zijn er al enkele jaren en vond ik best mooi, maar oh wat is die groene track een gemis. Nee Walibi Holland, dit is echt niet mooi.

Genoeg gezeurd, want gelukkig is de rit niet veranderd. Van thematisering moet je hier overigens niets verwachten, maar laten we hen dat vergeven door de meesterlijke rit.

Wijze les, neem je gsm niet mee in een achtbaan, of hij belandt in deze bak! Leuke manier om mensen te confronteren met hun eigen domheid.

De lifthill is al meteen is bijzonders, je wordt niet gewoon naar boven getakeld met een ketting, maar wel met een speciaal liftsysteem. Daarna volgt een meesterlijke first drop met heerlijke airtime.

Hierna vlieg je over een grote heuvel die je voor de tweede keer helemaal laat loskomen van je stoel. Daarna volgt er de zogeheten stengeldive, waar je eigenlijk bovenaan 90° op je zij draait en vervolgens naar beneden stort. Er volgen nog enkele helixen waar je goede g-krachten hebt en aan het einde van de rit volgen er nog drie zeer goede airtime-heuvels.

Na nog een scherpe bocht sta je terug in de remmen. Bijzonder, deze achtbaan wordt niet aan de onderkant, maar aan de zijkant geremd.

Wat een geweldige baan is het toch. Voor mij zonder twijfel de beste achtbaan die je in de Benelux kunt vinden en zelfs in totaal staat deze hoog in mijn top 10. We hebben het uiteraard niet gelaten bij één ritje.

Goliath ligt vrij afgelegen van de rest van het park, dus na een vrij lang pad komen we terug aan voor de volgende attractie in de volgende zone, het kleurrijke Mexico!

We begonnen met een ritje Los Sombreros. Het is een leuke rit, maar echt thrill is het niet. Het draait niet enorm hard waardoor je geen hoge portie g-krachten of snelheden te verwerken krijgt. Leuk en ook zeer uniek ding, maar niet meer dan dat.

Aan de rand van het plein vind je ook de Tequilla Taxi’s, een botsautobaan.

En je vindt er eveneens de kinderversie, al is die veel minder mooi ingewerkt.

Verder bevindt zich er een groot restaurant dat meteen in het oog springt door zijn felle kleuren. Hier heeft men beter hun verstand gebruikt dan bij Goliath, want dit vind ik er wel mooi uitzien.

Op het plein bevindt zich ook Condor, een Vekoma SLC en de laatste achtbaan van het park. En nee, deze hebben we niet gedaan!

Waarom niet? Enkele jaren geleden was ik voor de eerste keer in Walibi Holland en stapte ik in Condor. Vanaf de first drop tot in de remmen wenste ik dat ik op welke andere plek dan ook in de wereld was. Tot op heden staat deze met voorsprong op nummer 1 ruwste coaster die ik ooit al gedaan heb. Robin Hood is erg, maar deze is nog vele malen erger.

Ik had de credit, dus ben hem nu wijselijk overgeslagen. Vreemd dat hij al verschillende jaren Condor heet, maar nog steeds bij de ingang staat aangegeven als ‘El Condor’, de naam die hij vroeger had.

Even vreemd is de kleur, twee oranje banen in een park is wel heel uitzonderlijk. Zeker omdat oranje al niet bepaald een gebruikelijke kleur voor een achtbaan is. Ach ja, niet voor niets in Nederland.

Het ritverloop is natuurlijk gewoon hetzelfde als de andere SLC’s zoals Vampire in Walibi Belgium of MP-Xpress in Movie Park Germany. Al zijn er bij deze enkele verschillen, aangezien dit het prototype was. Deze heeft bijvoorbeeld geen kleine slinger op het einde zitten, maar gaat recht de remmen in. Een gewone bezoeker gaat echter het verschil niet merken.

Het is alweer tijd voor de laatste attractie van het park, El Rio Grande, de rapid river.

Sinds dit jaar heeft hij nieuwe boten. De vroegere waren van Vekoma, die tegenwoordig zijn van Hafema. Toch een behoorlijk grote vooruitgang.

Al blijft de rivier redelijk tam. Er zijn eigenlijk maar twee momenten waar je nat wordt. Eén moment dat het water de boot in komt en de watervallen.

Veel elementen zitten er ook niet in. Buiten de watervallen eigenlijk helemaal niets. Geen golfslagbaden of andere watereffecten.

En zo hadden we alle attracties gedaan, maar zoals reeds gezegd was het nog lang geen sluitingstijd, want het park was tot maar liefst 23u geopend! Er waren verschillende podia waar DJ’s op aan het draaien waren. Op zich was het al niet mijn stijl van muziek, en het interesseert me al helemaal niet als ik ook gewoon op achtbanen kan zitten.

Wij sloten onze dag af met een vijftal ritjes op Goliath. In het donker en als deze goed warm gereden is, is hij in het mate van mogelijk nog beter! Wat een fantastische achtbaan blijft het toch.

En na een lange avond kwam ons dagje toch ten einde. We hebben ons goed vermaakt in Walibi Holland. Het park lag er verzorgd bij, is op veel plaatsen erg groen en de attracties die er staan zijn (op enkele uitzonderingen na) erg goed. Het park richt zich vooral op tieners en jongvolwassenen, dus een darkride of familiecoaster vind je hier niet. Zes van de zeven achtbanen zijn voor het oudere publiek bedoeld en de laatste is een kinderachtbaan.

Als je me echter laat kiezen tussen Walibi Belgium en Walibi Holland kies ik echter nog steeds voor Walibi Belgium. Walibi Holland heeft twee grote problemen. Het eerste probleem zijn simpelweg de bezoekers. Het park trekt veel marginale groepen aan en dat is ook wel te merken. Op veel plaatsen in het park stinkt het naar sigaretten of wiet en luidruchtig volk is geen uitzondering. Je ziet ook vaak online wel dingen passeren waarvan je denkt “dit kan alleen met een publiek als dat van Walibi Holland”. Het tweede probleem van het park is hun beleid. Het zal gerust mensen aanspreken, maar ik ben er gewoon niet zo voor. Ook qua algemene sfeer scoort Walibi Belgium voor mij hoger. Walibi Holland is daarentegen zeker geen slecht park en ik ga hier in de toekomst met veel plezier terugkeren. Morgen staat ons nog een leuke tweede dag te wachten in het volgende pretpark. Walibi Holland, tot de volgende keer!