19/04/2019 Nigloland

22/10/2019 Uit Door Nathan

Elke pretparkfan heeft wel een bucket list met pretparken die hij enorm graag wil bezoeken. Af en toe krijg je dan ook de vraag wat het park is dat je het allerliefst zou ontdekken. Ik kan dan meteen groot denken en het achtbaanparadijs Cedar Point noemen, of het prachtige Tokyo DisneySea. Ik bekeek het echter graag wat realistischer en twijfelde altijd tussen twee parken. Het eerst is het Zweedse Liseberg en het tweede bezoek ik vandaag: Nigloland.

Een lokaal pretpark in the middle of nowhere in Frankrijk, het is best bijzonder dat ik dit zo graag wilde bezoeken. De reden ervoor is dat ik enorm veel positieve dingen over dit park hoorde. Velen noemden het ‘Europa-Park in het klein’ en ik heb al vaker mensen horen zeggen dat dit hun favoriete park in Frankrijk is. Ik keek ernaar uit.

Het park ligt in een groot dal middenin de Franse natuur. Je ziet het pas als je vlakbij bent en komt aangereden op de extreem goed verzorgde parking. Volgens mij is hij net nieuw, want aan het voorste stuk waren ze nog aan het werken. De ingang is redelijk klein, maar ziet er overigens wel verzorgd uit.

Al meteen toen ik binnen was liet Nigloland een zeer goede indruk na. Het park start met een lange boulevard tussen prachtig werk van de groendienst. Overigens was het op sommige plaatsen ook gedecoreerd met paasdecoraties.

Veel pretparkervaring leert je handige dingen. Zo weet je bijvoorbeeld dat het meestal beter om is achteraan in het park te beginnen. Dat is exact wat we hier ook doen. We lopen door enkele sfeervolle, groene zones en komen aan in een themagebied in de stijl van Las Vegas.

Of New York. Who cares, ze liggen slechts enkele duizenden kilometers uit elkaar.

Al bij al zag het geheel er wel netjes uit. Er staan diverse eetkraampjes en betaalspelletjes in een zeer nette, Amerikaanse stijl.

Maar ik kom natuurlijk voornamelijk voor de attracties. De eerste is Jukebox en ligt midden op het grote plein.

Het is een Octopus van Schwarzkopf die er zeer goed uitziet. Helaas is de rit erg kort en niet enorm bijzonder. We gaan snel door naar het volgende, de eerste achtbaan die ons vandaag te wachten staat. Spatiale Experience is een indoor coaster van Mack Rides en is het dichtst wat je nu nog bij de oude Eurosat kan komen. Gelijkenis 1 met Europa-Park: check.

De rit start met een grote spiraallift en daarna volgt een bochtig parcours tussen diverse ruimtedecoraties. Ook de ruwheid van Eurosat is hier zeker aanwezig, al is het zeker nog genietbaar. Het enige wat hier helemaal anders is dan in Europa-Park zijn de operations. De baan reed slechts met één van de drie treinen, wat later op de dag zorgde voor een wachttijd van 40 minuten.

Er stonden ook nog enkele kleinere attracties in de zone, zoals deze botsautootjes, die binnenin een netjes aangekleed gebouw lagen.

En ook de rondrit Route 66 heeft hier zijn plekje.

We reizen door van Amerika naar de Alpen, waar de volgende achtbaan op ons te wachten staat. Alpina Blitz is alweer een Mack-achtbaan en ééntje waar ik hoge verwachten van had.

Het is vandaag Goede Vrijdag, en wel om twee redenen. De eerste is dat Jezus zowat 2000 jaren geleden aan zijn kruis geslagen is. De tweede is dat ik vandaag in mijn 300ste achtbaan stap. Ja, uiteraard kies ik daarvoor de topper van het park uit.

Met zijn 33 meter hoogte en 83 km/h zijn de statistieken niet extreem spectaculair, maar deze achtbaan stelt allesbehalve teleur. Na de geweldige first drop volgt er een intense bocht waarbij ik elke keer opnieuw sterretjes zie. Daarna volgt de ene na de andere stevige airtimeheuvel.

De thematisering is niet bijzonder hard uitgewerkt, maar het station en de omgeving zien er zeker netjes uit. De heuvels zullen dan wel de bergen van de Alpen voorstellen vermoed ik.

Helaas zijn ook hier de operations niet te best en rijdt men maar met één trein, maar na enkele ritjes kan ik niet anders dan concluderen dat dit een geweldige achtbaan is. Hij is soepel, intens en heeft heerlijke airtime. Ik ben sowieso al fan van Mack coasters, en dit is zonder twijfel één van hun beste.

Een beetje verder in de Alpenzone staat deze erg mooi gedecoreerde wellenflug.

En je kan ook een ritje maken in een tractor.

Deze zag er overigens wel heel leuk gethematiseerd uit.

De Alpenzone wordt aangevuld met een gigantisch reuzenrad.

Uiteraard maakten we ook even een ritje, want bovenaan heb je een prachtig uitzicht over het park.

Er staat ook nog een eendenmolen.

En de laatste attractie van deze zone is weer een achtbaan. Schlitt’ Express is een wilde muis van Mack rides, in Alpenthema. Waar hebben we dat nog gezien? (hint)

Voor de rest is het gewoon een standaard lay-out, al is dit wel één van de soepelste die ik ooit gedaan heb.

Tot en met 2017 stond er ook een derde achtbaan in dit gebied. Bobsleigh was een Schwarzkopf coaster waarvan de restanten vandaag nog steeds te zien zijn. Het station en de thematisering staan nog overeind. Ook de goot waarin de achtbaanrail lag is nog duidelijk te zien.

We lopen verder door Nigloland en komen aan in de kinderzone van het park. Hier beginnen we meteen met de kinderachtbaan, een standaardmodel met een big apple lay-out.

Hij is echter geen lang leven meer beschoren, want aan het einde van het seizoen wordt hij verwijderd en volgend jaar opent hier een nieuwe kinderachtbaan.

De volgende attractie die we besluiten te doen zijn deze schattige egeltjes.

Het is een klein rondritje dat voornamelijk bedoelt is voor kleine kinderen, maar door zijn bescheiden stukjes darkride toch leuk was om even mee te pikken.

Boven deze zone was er nog een monorail met draken. Een echt overkoepelend thema heeft de kinderzone van het park niet.

Er stond ook nog een grote molen met bijen.

Deze attractie vind ik er stiekem erg leuk uitzien.

En de laatste familieattractie in dit deel is een rustig rondje in bootjes, tussen het mooie groen van Nigloland.

Dinosaures Adventure is de volgende attractie die op ons te wachten staat. De toegangspoort, waar uiteraard de iconische Jurassic Park muziek klinkt, ziet er netjes uit.

Daarna kom je terecht in een korte voorshow waar een animatronic iets vertelt. Ik begreep er niet al te veel van, maar na enkele minuten ging de deur open en konden we allerlei dinosaurussen bewonderen.

De dino’s zien er zeer netjes uit.

Er was overigens ook een speelplaats voor de kinderen.

Grappig is ook dat deze attractie aan de rand van het park ligt, vlak naast de weg tussen de parking en de ingang. Als je dus ’s morgens richting de ingang loopt, hoor je achter het hek dinosaurussen brullen.

De volgende attractie die we tegenkomen is Air Meeting, de Gerstlauer sky fly van het park.

Met al onze kracht deden we ons best om de vliegtuigjes ondersteboven te krijgen, maar ook hier weer moest ik tevergeefs opgeven en concluderen dat het bijna onmogelijk is om te spinnen. Jammer, want zo is het aantal sky fly’s dat mij bevalt steeds beperkter.

Aan deze kant van het park stond ook een ballonmolen.

En ook de volgende attractie zie je op de foto. Africa Cruise is een boottochtje dat je meeneemt langs diverse scènes met Afrikaanse dieren.

Dit concept is uiteraard afgekeken van de gekende Jungle Cruise attracties in verschillende Disneyparken. Ook Europa-Park heeft hem in zijn aanbod en daarmee is weeral een gelijkenis gevonden.

Het viel me wel op dat de scènes er hier erg netjes uitzagen.

Alsook dat de attractie nog behoorlijk lang duurde.

Deze scène is inmiddels aangepast omdat hij racistisch zou zijn. Ik heb trouwens geen idee waarom, want ik vind zwarte mensen in Afrika eigenlijk helemaal niet zo gek. Het feit dat men in een Afrikaans gethematiseerde attractie alle zwarte mensen weghaalt en vervangt door blanke, dat vind ik een stuk racistischer.

Zoals ik reeds zei is er voor dit deel van het park niet echt een overkoepelend thema. Midden tussen een vlieghaven, Afrikaanse dieren en dinosaurussen is namelijk ook nog een groot spookkasteel te vinden. Op zich ziet het er wel allemaal heel netjes uit.

En dan hebben we het nog niet over de binnenkant van deze darkride, want ook die is prachtig en zeer goed onderhouden. Verwacht hier geen niveau dat je in Disneyland vindt, maar voor een lokaal park als Nigloland is dit heel goed.

De kleine tweepersoonskarretjes waar je inzit zijn overigens fantastisch. Het merendeel van de rit lijken het gewone karretjes, maar op het einde van de rit beginnen ze ineens als een gek te spinnen. Vergeet spinning coasters of theekopjes, dit is geweldig!

De volgende attractie staat er vlak naast en is één van de attracties waar ik enorm hard naar uitkeek. Donjon de l’Extreme is een vrijevaltoren van maar liefst 100 meter hoog, wat het één van de hoogste droptorens ter wereld maakt.

De attractie is gebouwd door Funtime en staat middenin een prachtig afgewerkt middeleeuws kasteel. Ik moet toegeven, ik ben niet snel meer bang in een attractie, maar deze is één van de weinige die ik de eerste keer behoorlijk spannend vond. We stegen op en er kwam maar geen einde aan, 100 meter is écht hoog.

Het uitzicht dat je boven hebt is prachtig, maar na enkele seconden sta je opnieuw beneden. De drop is best intens en ik kan dan ook alleen maar concluderen dat dit één van de betere drop torens is die ik al mocht ervaren in mijn leven.

Dit exemplaar doet mij heel veel zin hebben in Highlander, de nieuwe vrijevaltoren van Hansa Park die ik later dit jaar ga doen. Die is van dezelfde bouwer en nog een stuk hoger. Nog een ritje? Graag!

Nigloland wou ook voor de iets minder grote durvers een nieuwe attractie bieden, dus hebben ze naast Le Donjon de l’Extreme ook La Tour des Petits Fantômes gezet, tevens een vrijevaltoren, maar dan een stuk kleiner.

We verlaten het middeleeuws kasteel en komen aan bij de volgende attractie, alweer een rondrit, ditmaal in een old timer. Net als Europa-Park heeft Nigloland er best wel veel. Dat is op zich niet slecht, want ze zijn behoorlijk populair en slikken dus best wat capaciteit.

Ook de volgende attractie doet mij enorm hard aan Europa-Park denken.

Beide rondritjes rijden door het mooie groene landschap van Nigloland.

Door een deel van Nigloland rijdt trouwens ook een parktreintje. Hij heeft slechts één station en rijdt ook niet langs de grote achtbanen, dus we hebben hem niet gedaan.

Nigloland heeft misschien wel één van de meest vreemde park lay-outs die ik ken. Het park bestaat na zijn lange boulevard achter de ingang uit twee lussen. De grote die we net gedaan hebben, en een kleintje waar we nu aan beginnen. Die laatste bestaat nog uit één zone die gethematiseerd is naar een mix van Canada, Far West en piraten. De eerste attractie is een koggemolen.

De volgende attractie is de enige waterattractie van het park. Rivière Canadienne is de log flume van het park en was bij het aangename weer van 30 graden zeer welkom.

Een bijzondere log flume is het overigens niet. Hij heeft slechts één drop en nat word je helemaal niet. Dan valt het wel op dat Nigloland nog een grote waterattractie mist.

Log flumes en powered coasters, het is al vaak bewezen dat het een goede combinatie is. In Europa-Park kruisen deze twee attracties al jaren, en ook Bobbejaanland en Plopsaland De Panne lieten zien dat de twee attracties goed samengaan. Ook in Nigloland is dat het geval, waar Train de la Mine boven de log flume raast.

Het is overigens gewoon een powered coaster die hard lijkt op andere exemplaren die ik al deed. Het zijn op zich wel toffe familieachtbanen, maar er is niets heel bijzonders aan, zeker niet als je al verschillende exemplaren op je lijstje staan hebt.

Net zoals enorm veel parken heeft ook Nigloland een eigen far west dorp. Het was behoorlijk klein, maar op zich zag het er zeker netjes uit. Hier zit nog een kleinschalige show en wat horeca.

Helemaal aan de achterkant van het park ligt Grizzly, een Zamperla disk’o coaster. Hij ligt enorm afgelegen aan het einde van een doodlopend pad, waardoor er niet veel bezoekers komen. Het is mij een beetje een raadsel waarom ze dit pad niet doortrekken tot aan Spatiale Experience, dat zou de park lay-out een stuk logischer maken en de bezoekersstroom ten goede komen.

Grizzly is overigens best een leuke attractie, net zoals elke andere disk’o coaster. Ik vind deze variant in elk geval een stuk toffer dan de klassieke disk’o.

Aan deze kant van het park kan je ook een rondje varen op het meer in een grote Mississippi-boot.

Onderweg zie je behalve enkele attracties van het park ook een beetje thematisering, zoals beren en bizons.

Een beetje verder in de zone stond er nog een schommelschip.

En er waren ook pony’s voor de kleinsten. De thematisering ziet er hier wel tof uit.

De allerlaatste attractie van het park bevindt zich buiten de themazone en is nieuw voor 2019. Het is een klassieke carrousel die zich in een prachtig paleis bevindt. Het doet mij denken aan het exemplaar van de Efteling en dat mag Nigloland als een groot compliment nemen. Ook tof is dat deze ook na sluitingstijd nog eventjes openbleef.

Opvallend is overigens wel dat er geen hekken rond de carrousel staan en er ook geen wachtrij is. Je kan er dus gewoon oplopen op het moment dat hij stilstaat.

De dag zit erop en Nigloland stelde mij allesbehalve teleur. De vergelijking mini-Europa-Park kan ik zeker volgen. Niet alleen staan er diverse attracties die lijken op exemplaren van Europa-Park en zijn bijna alle achtbanen van Mack Rides, ook het oog voor detail en de verzorgdheid van het park doen denken aan het park in Rust. Nigloland is overal piekfijn onderhouden en de groene zones van het park zijn prachtig.

Als ik dan toch een negatief punt moet noemen, zijn het ongetwijfeld de operations. Daarnaast is ook de horeca enorm duur. Voor de rest kan ik moeilijk iets negatief bedenken over het park. Ik kijk er dan ook naar uit om in de toekomst eens terug te keren.