13/09/2018 Erlebnispark Tripsdrill

28/04/2019 Uit Door Nathan

Een week lang trokken we naar verschillende parken doorheen Duitsland. Holiday Park, Skyline Park, Bayern Park, Legoland Deutschland en Schwaben Park toonden ons reeds wat ze te bieden hadden. Het park waar ik het meest naar uitkeek stond echter vandaag gepland, op de laatste dag dat we een groot park zouden bezoeken.

Tripsdrill is een park dat onder de pretparkfans enorm veel lof krijgt. Dat zorgde er dan ook voor dat het park al een hele tijd hoog op mijn verlanglijstje stond.

De eerste indruk die het park gaf was heel verzorgd, maar best klein. Dan heb ik het voornamelijk over de ingang, die ik persoonlijk groter had verwacht. Leuk is wel dat ik vandaag met mijn Efteling-abonnement gratis door de toegangspoort mag wandelen.

Eenmaal we binnen zijn valt meteen de stijl van dit park op. Het park is groen, staat vol met charmante, typisch Duitse gebouwen en elk hoekje is goed onderhouden.

Nog voor we aan de eerste attractie komen, kan Tripsdrill mij al bekoren. Het duurt gelukkig niet lang voor we die eerste attractie tegenkomen. Deze Maibaum is een uniek attractietype dat ik nog nergens anders ben tegengekomen.

Je zit met twee in een zitje en de hele constructie draait rond. Terwijl gaat je bakje op en neer. Ik heb hem zelf niet uitgeprobeerd, maar het zag er wel best tof uit.

In de kleinschalige main street van het park bevindt zich overigens ook een grote speelhal voor kinderen.

Het park heeft een erg gekke indeling. Na de main street kan je kiezen om naar links of naar rechts te gaan. Het linkerdeel is het kleinst en bevindt zich voor een groot deel rond het meer. Het rechterdeel is een stuk groter en daar bevinden zich ook alle achtbanen. Het is alleen best gek dat je van de main street niet rechtstreeks naar het grote deel kan wandelen, maar eigenlijk een heel stuk moet omlopen.

De eerste attractie die ik besluit te doen is de Altmännermühle, een soort fun house, maar dan een stuk kleiner. Je begint binnen met enkele hindernissen en daarna ga je naar buiten, waar er nog enkele zijn. Een heel klein exemplaar en zeker niet vergelijkbaar met die in Toverland of Comics Station, laat staan met het gekke hotel in Phantasialand.

We wandelen een rustig rondje om het meer, waar overigens ook een attractie op ligt. Deze Spritztour is een kruising tussen een rondvaart en een splash battle. Elk bootje heeft vier leuk uitziende waterkanonnen, maar ik denk niet dat je echt veel op elkaar kan schieten. Ik heb hem zelf niet gedaan, want echt warm was het vandaag niet en er waren behalve wij ook niet veel andere mensen in dit deel van het park.

Doppelter Donnerbalken is dan weer een attractie die ik maar al te graag wilde uitproberen. Deze twee vrijevaltorens staan tegenover elkaar aan de rand van het meer. Vandaag werkte er slechts één exemplaar, maar aangezien we hier bijna alleen rondlopen is dat meer dan begrijpelijk.

Hetgeen dat deze droptorens uniek maakt is niet hun hoogte of intensiteit, maar wel hoe lomp ze zijn. Daarnaast gaat de toren niet alleen omhoog en omlaag, maar kantelen de bakjes ook een beetje, en dat gaat er behoorlijk bruusk aan toe. Je houdt je dus beter goed vast, maar het is ook wel een garantie op dikke fun, zeker als er iemand bij je zit die het kantelen niet ziet aankomen.

Aan de andere kant van het meer bevindt zich een oude windmolen. Hij staat niet alleen mooi in het park, men heeft er ook een lange glijbaan in gebouwd.

In deze achterste uithoek van het park liggen nog twee attracties voor kinderen. De eerste is een kleine log flume.

Hij zag er best grappig uit, maar we hebben hem niet gedaan. Er stond ons vandaag nog een net iets grotere log flume op ons te wachten.

De andere attractie was een rondritje in een zeepkist. Ook leuk, maar ik heb hem overgeslagen.

We zijn nog maar even in het park en het is voor mij al meteen duidelijk hoeveel liefde er in Tripsdrill zit. Alles is tot in de puntjes afgewerkt en zeer netjes onderhouden. Er ligt geen vuiltje op de grond en de groendienst levert hier dagelijks fantastisch werk.

We begeven ons naar de rechterkant van het park, waar de meeste attracties op ons staan te wachten. Deze Weinküber-Fahrt is de eerste attractie die we tegenkomen. Een rondritje in een wijnvat is niet het meest voor de hand liggende thema, maar in Tripsdrill is het de normaalste zaak van de wereld.

Tussen de attracties door staan vaak gezellige huisjes die scènes afbeelden. Het is iets wat typisch is voor Tripsdrill en siert het park.

Achter het ritje in de wijnvaten bevindt zich een groot wijnbouwmuseum. Er worden verschillende zaken uitgelegd en uiteraard kan je er ook zelf wijn proeven en kopen. Bovendien krijg je op vertoon van je ticket gratis een glas mee naar huis.

Ik heb persoonlijk helemaal niets met wijn, maar ik kan me voorstellen dat anderen dit fantastisch vinden.

Een LEGO-fabriek is iets meer mijn ding, maar zeg nu zelf, in Tripsdrill zou dat een klein beetje misstaan. Ondanks dat dit niet echt mijn vakgebied is, bleef ik er toch even rondkijken. Alles ziet er zeer netjes uit en ook dit – in combinatie met de vriendelijke medewerker – toont weer aan hoeveel liefde er in het park zit.

Ik loop verder door het – best ingewikkelde – stukje van het park. Dit parkdeel is groter dan het lijkt en verdwalen is er niet zo moeilijk. Er staan heel veel rondrit-attracties en het groen is overal prachtig afgewerkt. Het duurde even voor ik mijn weg er wist, maar dat is zeker geen minpunt.

Bij de volgende attractie neem je plaats in wasmanden. Het is een soort van enterprise, maar dan eentje die niet helemaal recht gaat staan en waar je dus ook niet over kop draait.

Een koffietasmolen past perfect in dit park en kan dus ook niet ontbreken in het attractieaanbod van Tripsdrill.

Daar tegenover staat de volgende rondrit. Tripsdrill heeft er verschillende, al zijn ze onderling allemaal uniek. Bovendien lenen dit soort attracties zich voor prachtige natuur.

Het is tijd voor de eerste achtbaan van het park. Rasender Tausendfüßler is een Zierer tivoli large.

Je komt ze wel vaker tegen. Onder andere in Plopsaland De Panne, Duinrell en Bellewaerde. Dit exemplaar dateert uit 1986 en rijdt erg soepel voor zijn leeftijd. En zoals alle attracties in Tripsdrill, ligt ook deze er prachtig bij.

Ook de volgende attractie spreekt me wel aan. Höhenflug is een Gerstlauer sky fly. Waar hebben we die nog gezien? Juist, Holiday Park, Bayern Park en Legoland. Ik begon de trip met nog nooit een exemplaar gedaan te hebben, maar aan het einde van de week heb ik er maar liefst vier op de teller staan.

Maar of het nu echt mijn favoriete attractie is, daar ben ik nog altijd niet van overtuigd. Het ene exemplaar kan me al beter bekoren dan het andere, maar geen enkele blaast me echt omver. Wellicht is het deels afhankelijk van de zitplaats, de wind, de dag en nog heel wat andere factoren, maar ook dit exemplaar van Tripsdrill geeft mij geen ultieme kick.

Ik haalde ongeveer tien rondjes ondersteboven, maar meer dan dat ook niet. Ik wil zeker niet beweren dat ik het geen leuke attracties vind, want ik doe hem na vier exemplaren nog steeds met veel plezier, maar ik had er stiekem wel iets meer van verwacht. Overigens krijgt Tripsdrill wel de prijs voor mooiste sky fly. Hij is prachtig gethematiseerd en staat erg mooi tussen het groen en de fonteinen.

Overigens ook nog een vermelding voor de wachtrij, waar onder andere een miniatuur van de attractie staat. Daarnaast zit er zelfs een draaiende tunnel in verwerkt.

We lopen een beetje verder en komen aan bij de volgende rondrit. Opvallend is dat hier zowel oldtimers als paarden op debaan staan. Het is overigens de enige rondrit die ik gedaan heb en hij was verrassend lang.

Boven dit deel van het park loopt ook een kleine monorail.

Ik heb om eerlijk te zijn geen idee wat dit precies is, maar het ziet er typisch Tripsdrill uit.

Een beetje verder liggen nog enkele kinderattracties, waaronder deze eendjes.

Er was ook het zoveelste rondritje op de rug van dieren.

En er liep ook een tweede monorail over dit plein.

En ook het volgende wat ik zag is weer typisch iets voor Tripsdrill. Een leuk ogende scène waarbij een draaihendel staat om hem te starten. Daarna beginnen er allemaal simpele animatronics te bewegen op muziek. Heerlijk fout en typisch Duits, daarom hou ik van Tripsdrill.

Betaalspelletjes, je vindt ze in elk park. Soms met irritante medewerkers, soms in een heel slecht ogend kermiskraam, maar hier heeft men het uitgewerkt in de typerende Tripsdrill-stijl, en dat is een compliment.

Ik weet het, ik val in herhaling, maar ik krijg maar geen genoeg van hoe mooi Tripsdrill is aangelegd en hoe prachtig het park oogt tussen al het groen.

Een beetje verder vinden we dan weer enkele shows met simpele animatronics die tweemaal per uur opgevoerd worden. Een handig bordje vertelt bij elke show hoe laat die speelt.

In de volgende attractiezone staan drie molens vlakbij elkaar. De eerste is een klassieke wellenflug, zoals bijna elk park er eentje staan heeft.

Naast de wellenflug ligt een zogeheten waltzer, een attractietype dat ik nog nooit eerder gedaan had en best benieuwd naar was. Niet dat het zo enorm veel voorstelt, maar het is best leuk. Vergelijk het een beetje met een tammere versie van een breakdance.

De laatste molen hier is een rupsmolen. We hebben vandaag al wasmanden, koffietassen, zeepkisten, wijnvaten en veel meer gehad, maar schoenen ontbrak er nog aan. Kan het gekker? Oh ja hoor…

Allemaal heel leuk, maar heeft Tripsdrill ook meer te bieden dan tientallen rondritjes, enorm veel mooi aangelegd groen en enkele familiemolens? Jazeker. De voor ons interessantste attracties staan namelijk allemaal aan de uiterst rechtse kant van het park, en dat is precies waar we nu naartoe gaan. Hier vinden we nog drie grote achtbanen en twee grote waterattracties.

Waschzuber-Rafting is de eerste attractie die we tegenkomen en ligt centraal in dit deel van het park. Deze rapid river van Hafema moet een grote wasserij voorstellen. Het station en de wachtrij zijn in ieder geval enorm goed aangekleed.

Het is echt heel uniek hoe Tripsdrill omgaat met de thematisering van hun attracties en de manier waarop ze het doen is exact de reden waarom ik zo van het park hou.

Daarbovenop is ook de rit best leuk.

Hier en daar kan je nat worden van water dat in de boten komt, maar het is zeker niet de natste rapid river die ik al deed.

Overigens zijn er wel enkele keren effecten langs de baan. Je passeert onder andere langs watervallen, door een tunnel met mist en op het einde ook langs een draaikolk. Jammer dat je hier geen drop hebt zoals in Bobbejaanland of Phantasialand.

Aan de linkerkant van het park staan veel kleine attracties op een relatief kleine oppervlakte. Door de enorme hoeveelheid groen valt dat echter niet hard op. Aan deze kant van het park is het compleet het tegenovergestelde. De ruimte is erg groot en er staan niet enorm veel attracties. Centraal in het deel ligt – samen met de rapid river – een meer en enkele grote grasvelden. Die zorgen niet alleen voor een leuke picknickplek in de zomer, maar ook voor een mooi uitzicht op het prachtige kasteel, waar onze volgende attractie in verwerkt zit.

Badewannen-Fahrt zum Jungbrunnen is de log flume van het park, al is het lastig te vergelijken met een doorsnee exemplaar. Allereerst is ook hier de wachtrij weer enorm goed gethematiseerd voor een park als Tripsdrill. Eigenlijk is deze zelfs een half museum. Dit overstijgt gemakkelijk veel wachtrijen van Europa-Park, de Efteling en Phantasialand.

Er zijn echter nog wel enkele redenen dat deze log flume een beetje… tja, ‘anders’ is. De attractie bevindt zich namelijk voor het grootste deel in een kasteel, en daarnaast zit je ook niet in een boomstam, maar in een badkuip. Ja, echt waar, inclusief douchekop!

Gekker dan dit kan het niet… of wel?! Google Translate leerde me dat de naam van de attractie zoveel betekent als ‘Badkuiprit naar de fontein van de jeugd’, en dat dekt eigenlijk prima de lading. Verwacht je tijdens de rit dan ook maar aan darkridescènes met naakte vrouwen die rustig een bad nemen in de ‘verjongingsbron’. Ik beloof je bij deze, gekker dan dit wordt het niet.

Maar natuurlijk is Badewannen-Fahrt zum Jungbrunnen veel meer dan een enorm foute darkride. In de log flume zitten drie drops. De eerste is de kleinste, de tweede bevindt zich net achter de darkridescènes en is achterwaarts en de derde is de erg hoge die uit de toren van het kasteel komt.

De laatste drop is ook best nat, dus probeer hem vooral uit op een warme zomerdag. Al moet ik toegeven dat ik de attractie zo fantastisch vind dat ik hem zelfs op een koude winterdag zou trotseren.

Wie op de voorgaande foto’s goed kijkt, ziet dat in het kasteel ook een achtbaan verwerkt zit. Of toch een stukje ervan. G’sengte Sau is een Gerstlauer bobsled coaster die een houtzagerij als thematisering heeft meegekregen.

En dat ontgaat geen enkele bezoeker, zeker niet in de wachtrij. Ook hier heeft Tripsdrill thematisch gezien weer schitterend werk geleverd.

De rit begint met een stevige drop en gaat daarna verder met enkele scherpe haarspeldbochten rond het kasteel. Wat het kasteel en die houtzagerij net met elkaar te maken hebben weet ik niet, maar het is mooi dus niemand stelt zich er vragen bij.

Je duikt opnieuw het kasteel in en keert daarna terug richting het station met enkele leuke airtimeheuvels. De rit eindigt met een helix links onmiddellijk gevolgd door een helix rechts.

Gerstlauer bobsled coasters worden wel eens aanzien als één van de beste familiegerichte achtbaanmodellen, en hoewel dat naar mijn mening zeker terecht is, had ik van deze toch net dat tikkeltje meer verwacht. Versta me niet verkeerd, het is een heel toffe achtbaan waar ik met plezier een tweede en derde rondje op gemaakt heb, maar van de drie exemplaren die ik uitgetest heb (Tiki-Waka, Van Helsing’s Factory en deze), noteer ik deze toch onderaan de lijst, al bleek al snel dat niet iedereen van onze groep het daarmee eens was.

Van de ene achtbaan lopen we zo naar de andere.

Mammut is een houten achtbaan die gebouwd is door Gerstlauer. Hij vierde in 2018 zijn 10de verjaardag.

De wachtrij en het station zijn minder bijzonder dan bij de vorige attracties, maar liggen er zeker netjes bij. Je krijgt bovendien mooie zichten op de achtbaan.

De rit bestaat uit een leuke first drop, ruime bochten en enkele airtimeheuvels. Helaas verliest de achtbaan veel snelheid en zit er niet erg veel pit in de baan. Het is beetje zoals een achtbaan van GCI, maar dan op halve snelheid.

Overigens is Mammut wel de soepelste houten achtbaan die ik ooit gedaan heb. Good job Gerstlauer, maar hou het in de toekomst toch maar op stalen achtbanen.

Over stalen achtbanen van Gerstlauer gesproken, dat is ons volgend doelwit. Op het plein voor de grote achtbaan staat nog Heißer Ofen, een gekke molen van Zamperla. Ik heb hem niet gedaan, maar weet wel dat je op een interactieve manier de gondel kan laten swingen.

Karacho is de grootste achtbaan van het park en ook wel een achtbaan waar ik hard naar uitkeek. Het is een infinity coaster van Gerstlauer die al sinds 2013 in het park staat.

We gaan de mooi gedecoreerde wachtrij in en komen aan in een eveneens leuk gedecoreerd station, al is het me niet meteen duidelijk wat het thema van de coaster moet zijn.

De rit start na een kort bochtje meteen met een inversie, die zich volledig in het donker bevindt. Je beseft nog nauwelijks wat er gebeurt en wordt plots vooruit gelanceerd. De lancering is erg krachtig en omdat het donker is zie je hem niet direct aankomen. Je gaat naar buiten en terwijl je ogen nog aan het licht moeten wennen zoef je over een grote top hat.

Verder in het parcours volgen nog drie leuke inversies, wat bochtenwerk en een erg goede airtimeheuvel.

Tijdens mijn eerste ritje was ik niet helemaal overtuigd. De baan was erg leuk, maar ik had hem net iets pittiger en soepeler verwacht. Gelukkig viel het tijdens de ritjes die ik later op de dag maakte een stuk beter mee en begon ik de baan alleen maar leuker te vinden.

De lancering is erg goed, het ritverloop is afwisselend en dankzij de heupbeugels heb je enorm veel vrijheid tijdens de rit. Als je uitstapt moet trouwens het meest geniale nog komen, namelijk een animatronic die in een ton staat de kotsen. In totaal heb ik ongeveer 10 ritjes gemaakt op Karacho en het is met gemak de best Gerstlauer-achtbaan die ik al gedaan heb. Zeker een coaster die ja als achtbaanfan moet gedaan hebben.

En zo zit ons dagje Tripsdrill erop. Ik ben met hoge verwachtingen naar het park getrokken, maar werd niet teleurgesteld. Het park is enorm charmant en zeer netjes aangelegd. Bovendien is alles mooi onderhouden en is het personeel vriendelijk. Het aanbod is niet gigantisch, maar het park heeft uiteindelijk wel voor ieder wat wils staan, met Karacho als absolute topper. Voor mij is het zonder twijfel mijn favoriete park van de afgelopen trip en ik kijk er al naar uit om hier in de nabije toekomst eens terug te keren!