11/07/2018 Parque de Atracciones de Madrid

13/10/2018 Uit Door Nathan

Nog nooit nam ik een abonnement op een pretpark dat meer dan twee uur rijden van mijn deur lag… tot dit jaar dan. Eind vorig jaar kon ik namelijk een Slagharen-abonnement kopen voor ongeveer €38. Interessant is dat ik daarmee – behalve naar Slagharen – ook onbeperkt naar Bobbejaanland en Movie Park mocht. Daarnaast kon ik ook eenmalig binnen in tal van andere parken van dezelfde groep, waaronder de twee grote pretparken in Madrid. Dat vroeg om een citytrip en na Kopenhagen en Rome is dus de Spaanse hoofdstad aan de beurt.

Het eerste park dat we hier gingen doen is Parque de Atracciones de Madrid, een park waar ik geen hoge verwachtingen over had. Ten eerste omdat het duidelijk het minst grote park was dat we gingen bezoeken en ten tweede omdat enkele vrienden van mij er vorig jaar geweest zijn. Toen waren maar liefst vier van de zeven achtbanen dicht. Ik hield bang mijn hart vast voor vandaag.

De ingang van het park is niet meer dan een metalen poort. Eenmaal we binnen waren, kwamen we uit op een soort van main street met water in het midden en een star flyer op het einde.

Wij gingen echter linksaf, waar we meteen bij de eerste attracties aankwamen. Geen sprake van een ingangszone met familieattracties, we vliegen er meteen in met de eerste thrillride, de topspin van het park.

Hij draagt de creatieve naam Top Spin en is overigens niet zo enorm bijzonder. Het programma was niet het standaardprogramma, maar enorm boeiend was het ook niet. Leuk voor de afwisseling, maar zeker niet waard als het lang wachten is.

Naast de Top Spin stond La Máquina, een frisbee. Ook deze wilde we doen, maar toen we erin zaten viel hij in storing. Tot driemaal toe gingen de beugels allemaal dicht en vervolgens weer open, toen zijn we maar uitgestapt.

Soortgelijke exemplaren vind je in onder andere in Movie Park en Duinrell, al heb ik dat laatste park nog niet bezocht. Ook Walibi Holland heeft een vergelijkbaar exemplaar, al is die van een andere bouwer.

De laatste attractie hier is de vrijevaltoren La Lanzadera.

Het is geen heel hoge droptoren en ook niet de krachtigste, maar uiteindelijk wel leuk om even te doen. We maakten hier echter al meteen kennis met de operations van dit park. De toren heeft slechts drie gondels, wat niet heel veel is voor een toren van die soort, dezelfde als bijvoorbeeld Dalton Terror. Van de drie bakjes was er… één in gebruik. De weinige mensen die te wachten stonden, zorgden zo toch al voor een wachtrij van een kwartiertje. Dat viel uiteindelijk nog mee, maar later op de dag werd het er een stuk drukker.

Cueva de las Tarántulas is onze volgende attractie. Ik had geen idee wat ik moest verwachten en uiteindelijk was het een gekke darkride die gethematiseerd is naar spinnen. Het transportsysteem is uniek, maar overigens is de darkride enorm goedkoop. De theming is heel mager en ook het interactieve van de rit voegt vrij weinig toe. Eigenlijk is het kort samengevat de saaiste darkride die ik al gedaan heb.

Onze volgende stop is de eerste achtbaan van het park. Tarántula is een spinning coaster die gebouwd is door Maurer en er heel groot uitziet. Al vanop de parking torent deze achtbaan boven de bomen uit, wat uitzonderlijk is voor dit type.

De wachtrij was een ware hel. Ten eerste hebben dit soort banen niet de hoogste capaciteit en aan het tempo van die Spanjaarden gaat het er niet bepaald sneller op. De grootste ergernis hebben we echter nog niet gehad, want dat zijn de voorstekers. Werkelijk iedereen in het park kent ‘amigos’ die geheel toevallig vooraan in de wachtrij staan. Ik leek overigens de enige die er me druk om maakten, want de medewerkers stonden erbij en keken ernaar. Ook de anderen mensen in de rij leken het normaal te vinden.

Uiteindelijk konden we plaatsnemen in één van de beste Maurer spinning coasters die ik al gedaan heb. De rit is erg snel en je kan soms goed in het rond draaien. Daarnaast is de baan ook best lang. Ik denk dat Winja’s in Phantasialand de enige achtbaan van dit type is die ik nog beter vind.

Voor de theming hoef je het niet te doen, want die oogt maar goedkoop. De rit maakt echter veel goed.

Naast Tarántula staat Aserradero, de log flume van het park. Het is een vrij standaard log flume met twee drops, eerst een kleine, daarna een grote.

Overigens is er niet veel over te vertellen. Het is een normale log flume zonder speciale effecten, watereffecten of iets van theming om naar te kijken. De rit is eigenlijk vrij saai, want erg nat werden we ook niet. Best gek in een land als Spanje, waar het vandaag ook weer boven de 30 graden is.

Abismo is de achtbaan waar ik het meest nieuwsgierig naar was. Ook deze achtbaan is van Maurer, maar van het type skyloop.

Ik had nog nooit zo een exemplaar gedaan en na 45 minuten geduld te hebben konden we instappen. Toegegeven, de operations konden efficiënter, maar hier viel het nog relatief mee. De capaciteit van de baan is ook gewoon niet hoog.

Je gaat eerst de lifthill op en eens je boven bent wordt je volledig ondersteboven gedraaid, wat voor heerlijke hangtime zorgt. Je wordt terug recht gedraaid en meteen daarna keer je terug ondersteboven, waarna je naar beneden duikt en er nog een bochtig parcours volgt.

Het enige probleem dat ik met de baan heb zijn de heupbeugels. Bij Formule X en Shock had ik er geen last van, maar hier spanden ze steeds harder aan tijdens de rit. Niet echt prettig, maar het viel nog mee.

Al bij al is Abismo een erg leuke baan en stiekem wou ik dat er eentje dichter bij huis stond. Het is toch met voorsprong de leukste achtbaan van het park.

Naast Abismo zijn nog restanten te vinden van een oude achtbaan, een echte Schwarzkopf.

We liepen verder door het park en kwamen bij Rotor. Rotor is geen rotor, maar wel een condor. Ik blijf het erg leuke en nostalgische attracties vinden die ik niet gemakkelijk over zal slaan. Bovendien krijg je hier mooie uitzichten over de drie omliggende achtbanen.

Ook de wellenflug van het park staat aan deze kant.

Er stond ook nog een random eiffeltoren.

En tenslotte was er nog Tifon, een Disk’O die we ook even deden.

Leuke attracties, maar niets noemenswaardig.

Even een kleine flashback naar enkele weken geleden. Toen stond ik in Bakken voor de achtbaan Tornado, die gebouwd is door Intamin. Nu sta ik, enkele duizenden kilometers zuidelijker, opnieuw voor een Tornado, die tevens van Intamin is.

Voor de rest houdt de vergelijking op. Waar het in Bakken ging over een extreme spinning coaster, gaat het hier om een inverted exemplaar.

Intamin is zo een bouwer waar je geluk of pech mee kan hebben. Soms bouwen ze geweldige banen, maar soms slaan ze de bal eens mis en is de baan een ware marteling. Aangezien ik over dit type nog geen lovende woorden gehoord had, vreesde ik dat de ervaring vergelijkbaar ging zijn met die van een Vekoma SLC.

Gelukkig bleek het uiteindelijk nog mee te vallen en was de rit redelijk soepel. Voor de rest vond ik de baan vrij saai. Hij kruipt traag door zijn elementen en veel kracht zit er niet achter. Bovendien moet je de overdosis lelijke supports, themaloze constructie, slechte operations en agressieve Spanjaarden erbij nemen.

Tornado is dus een oké baan, maar niet meer dan dat. Na één ritje had ik het wel gehad.

We komen uit aan de achterkant van de main street. Aanvankelijk was het het idee om de starflyer te doen, maar door de belachelijk lange wachtrij lieten we het aan ons voorbijgaan.

Verder denk ik wel dat je er mooie uitzichten hebt over Madrid. Het park ligt namelijk echt aan de rand van de grote stad.

Op het plein lagen echter nog enkele attracties, waarvan de eerste een spookhuis is. Voor The Walking Dead moet je extra bijbetalen, maar met de Spaanse operations en de eerder lage capaciteit is dat misschien geen slechte zaak.

Het was overigens zeker geen slecht thema, al is het thema van The Walking Dead natuurlijk wel heel klassiek. De scares waren vaak vrij voorspelbaar, maar daarom zeker niet slecht.

Het spookhuis is dus zeker zijn geld waard. Bovendien is de zone errond best sfeervol.

Op het plein bevindt zich nog een andere attractie, namelijk het station van een monorail. Geen normaal exemplaar zoals in Bobbejaanland of Europa-

Park, maar wel één met zeppelins waarbij je onder de track hangt. Uniek ding, maar helaas gesloten.

In de ‘main street’ bevinden zich ook nog twee attracties. De eerste is Jungle Adventure, een rondvaart in bootjes.

Veel stelde het echter niet voor. Veel parken zagen dat Disney met Jungle Cruise een hit had en kopieerden het concept. De uitwerking laat echter vaak te wensen over, in het bijzonder bij dit exemplaar.

Leuk om eens gedaan te hebben, maar het stelt voor de rest echt niets voor.

Naast de boottocht staat nog een soort simulator. Geen idee wat het exact is, want ook deze was dicht. Op zich klaag ik niet, liever enkele opvullers dicht dan vier achtbanen.

Parque de Atracciones heeft ook een kinderland, dat hier in het teken staat van Nickelodeon.

Hier staan tal van kinderattracties bij elkaar.

Allemaal in het thema van Spongebob, Dora, Jimmy Neutron en tal van andere figuurtjes.

Als normale volwassene heb je hier weinig te zoeken, maar kinderen kunnen hier zich wel even amuseren.

Je hebt hier weinig te zoeken, behalve als je op credits jaagt natuurlijk. Padrinos Voladores is de wildemuisachtbaan voor de allerkleinsten.

De hangende bakjes hebben de vorm van vliegtuigjes en nemen je mee voor enkele rondjes op een achtbaan met een opvallend klein hoogteverschil voor zoveel track.

Als je – zoals ik – graag deze credit zou hebben, raad ik aan deze attractie niet te laat op de dag te doen. Wij deden hem rond de middag en konden zo instappen. Naar de avond toe puilde de wachtrij uit. Dat gold trouwens voor de meeste attracties in dit gebied. Het lijkt er wel op dat Spanjaarden met hun kinderen pas in de namiddag naar een pretpark gaan.

In de buurt stonden nog wat meer kinderattracties.

Net zoals in Movie Park staat ook hier een verkeerspark van de Ninja Turtles.

En ook een waterspeelplaats kan niet ontbreken.

En er stond ook een rondrit in autootjes.

Ik ben overigens geen enorme fan van het gebied. Het komt nogal chaotisch over en is niet super uitgewerkt. In Movie Park vind ik het er leuker uitzien.

Deze rondrit in de trein vond ik er overigens best gek uitzien. Hij maakt een rondje boven een stuk van het gebied.

Buiten de kinderzone heeft men recent nog enkele familieattracties geopend of herthematiseerd naar hetzelfde thema. Paw Patrol is daar één van en is de tweede kinderachtbaan van het park.

Dit is een single helix coaster van Zamperla die er best leuk gethematiseerd uitziet.

Hou je overigens goed vast, want de rit is ruwer dan je van een kinderachtbaan zou verwachten.

Er stond ook nog een vliegtuigmolen, maar die zag eruit alsof die al een tijdje dicht was.

De laatste attractie in deze zone was Splash Bash, een vrij nieuwe attractie die gethematiseerd is naar een achtbaan.

We hadden met deze tropische temperaturen best zin om nat te worden. Het enige exemplaar dat ik ooit gedaan heb bevindt zich in Slagharen, waar ik er door het gebrek aan veel mensen niet enorm nat uit kwam. Hier was dat echter anders. De molen zat volledig vol en bijgevolg konden we onszelf ook uitwringen toen we uitstapten.

Wie niet graag nat wordt, stapt hier beter niet in. Ook aan de zijkant ben je overigens niet veilig. Leuke attractie, maar als het frisser is dan 30 graden zou ik hem toch overslaan.

Naast de kinderzone bevindt zich nog een stukje van het park waar een klein beetje theming te vinden is. Ik weet niet wat het moet voorstellen, maar het is een soort van kruising tussen een wildwestthema en een middeleeuws kasteel. Er bevinden zich twee attracties, waarvan TNT Tren de la Mina de eerste is.

Het is een Gerstlauer family coaster en is de nieuwste achtbaan van het park, geopend in 2012.

Uiteraard reed men slechts met één trein. De andere stond in de wissel en ontbrak wat onderdelen, waaronder de voorkant. In 2017 gebeurde er een ongeluk met de attractie, waarbij twee treinen tegen elkaar botsten. Het zou me niet verwonderen als ze dat gewoon nog niet gerepareerd hebben.

De baan had toen ook virtual reality, daar is men ondertussen gelukkig van afgestapt. Overigens is het wel een leuke achtbaan. Voor een family coaster zit er nog redelijk wat pit in en de baan verloopt ook erg soepel.

Het is overigens de enige achtbaan van het park die een klein beetje thematisering mee kreeg. In grote lijnen ziet het er wel oké uit, maar echt mooi afgewerkt is het zeker niet.

De tweede attractie in dit gebied is Los Fiordos, een Intamin spillwater.

Vanwege de lange wachtrij besloten we deze uit te stellen naar de avond toe, het park was namelijk toch open tot 23 uur. Tegen de avond konden we zo instappen in de attractie. Het was echter niet het slimste idee om dat nu te doen, gezien de hoeveelheid water die je tijdens de splash over je heen krijgt. Gelukkig is het in Spanje ook ’s avonds nog niet echt koud te noemen.

En als je nog niet nat genoeg bent, is er ook een splash zone naast de attractie. Ook bovenop de brug hou je het niet droog.

Toffe attractie die op de simpelste manier doet wat hij moet doen, en in een warm land als Spanje kan dat niet ontbreken in een pretpark.

Hier staat ook de grote carrousel van het park.

Het dorpje hier ziet er overigens nog redelijk gezellig uit. Thematisch gezien is dit het enige stukje park dat mij een beetje kan bekoren.

We begeven ons richting Vértigo, de laatste achtbaan van het park. Hier is het spijtig genoeg geen Schwarzkopf looping star zoals vorige week, maar wel een Mack wildemuisachtbaan.

En die kennen we van ergens. Het is namelijk de linkerkant van de Speedy Bob in Bobbejaanland. Vroeger stonden er twee banen in spiegelbeeld naast elkaar in Lichtaart. Het zag er erg mooi uit, maar helaas besloot men in 2008 één van de banen af te breken en naar hier te verplaatsen. Ik heb hem in Bobbejaanland al gedaan, dus het is geen nieuwe credit, maar wel leuk om even te doen.

Terwijl ik in de wachtrij sta, kan ik me aan best wel wat zaken ergeren. Voorstekers, rokers, vandalen, traag schuivende wachtrijen en slechte operations zijn zowat de voornaamste. Vandaag heb ik al alles gezien, maar wat ik hier zag ging echt nergens meer over. In het station vulde men namelijk eerst bakje één, daarna bakje twee, daarna bakje drie en als laatste bakje vier. Daarna duwde men op de knop en vertrokken de karretjes, eerst het eerste, dan het tweede en zo verder. Toen ze alle vier terug in het station stonden, deed men de beugels open en kon iedereen weer uitstappen. En zo krijg je dus wachttijden van 45 minuten. Dit terwijl dezelfde wachtrij in Bobbejaanland (of eender welk ander park met een wildemuisachtbaan) op 10 minuten weggewerkt zou zijn. Komaan Parque de Atracciones, nu zijn jullie toch gewoon om ter slechtst aan het spelen?

Overigens is het een gewone wildemuisachtbaan. Leuk om eens gedaan te hebben, maar niet enorm bijzonder.

We dachten dat we alles gehad hadden en keken even op het parkplan. Echter bevond zich ergens achterin nog een rapid river die we daarstraks voorbijgelopen waren. Er moest ook nog ergens een 4D-cinema staan, maar daar hebben we geen aandacht aan besteed. De rapid deden we echter wel.

Maar heel boeiend was het niet. Het was leuk meegenomen, maar er zaten geen watereffecten in en ook de golven kwamen nauwelijks de boot in. Zodoende stapten we allemaal ongeveer droog uit de attractie.

We waren volledig rond in het park en deden nog een reride op Abismo en Tarántula. Daarna was het 23 uur, wat dus sluitingstijd betekende. We liepen nog een rondje door het park, dat ’s avonds op sommige plaatsen een beetje verlicht was. Het park stroomde vrij onmiddellijk leeg, waardoor we bij de laatste bezoekers waren.

Wat moet ik besluiten over dit park… het heeft enkele leuke attracties, zoals Abismo en Tarántula. Voor een park van deze grootte is het achtbaanaanbod kwalitatief gezien echter redelijk middelmatig. Ook de waterattracties, darkride of thrill rides springen er zeker niet uit. Overigens is er in 95% van het park een enorm gebrek aan sfeer. Vriendelijk personeel is er niet echt en de operations zijn gewoon om te beginnen janken. Ik heb enorm veel moeite om iets positiefs over dit park te verzinnen en kan dus niet anders dan concluderen dat Parque de Atracciones met voorsprong het slechtste pretpark is dat ik ooit bezocht heb.

Normaal probeer ik altijd zoveel mogelijk het positieve in een park te zien, maar als het echt slecht is, zeg ik het ook gewoon. Toegegeven, het kan blijkbaar nog erger, er konden ook vier achtbanen dicht zijn… Ik zie Parque de Atracciones echter vooral als hét voorbeeld van hoe een pretpark niet moet zijn. Ik hoop dat het ooit betert, maar ik zie hier niet snel verandering in komen. Ik heb zeker een leuke dag gehad en ben blij dat ik het park bezocht heb. Het zijn tenslotte zes extra credits en een parkervaring rijker. Ik ben echter ook heel blij dat ik geen cent aan inkom heb betaald en denk ook niet dat ik hier snel zal terugkomen, of men moet al met een gigantische investering komen. Als je in Madrid bent, blijf hier dan vooral weg, er is namelijk een veel beter optie voor een pretparkbezoek.