09/09/2017 Kolmården

22/10/2017 Uit Door Nathan

Kolwadde? Kolmården! Gelegen in Zweden vlakbij de stad Norrköping. Bij de echte pretparkliefhebber zal dit park wellicht zeer gekend zijn. Bij iets minder grote freaks klinkt het waarschijnlijk minder bekend in de oren.

Kolmården is de grootste dierentuin van heel Scandinavië. Is dat dan waarvoor we naar hier komen? Neen, onze interesse werd vooral gewekt door één zeer grote achtbaan die zich in dit park bevindt.

Speciaal voor deze achtbaan besloten we een zeer kleine trip te doen richting Zweden. Dag één naar daar vliegen, dag twee Kolmården bezoeken en dag drie alweer opnieuw naar huis. Gelukkig doet zot zijn geen pijn.

We kwamen aan in het park, dat meteen een goede indruk gaf. Het lag er verzorgd bij en er klonk leuke muziek. Een kleine tip, het park is zeer goed te bereiken met het openbaar vervoer.

Opvallend, nog voor je het park binnen bent, kom je al langs een kraampje waar je iets om te eten kan kopen.

Als je door de ingang en de eerste souvenirwinkel bent gewandeld en je volgt het pad, moet je een zeer stevige heuvel op. Kolmården heeft gelukkig ook een alternatief voorzien, want je kan ook gewoon de roltrap nemen!

Zoals gezegd is Kolmården voornamelijk een dierenpark. Ik zie persoonlijk wel graag dieren, maar als de andere mogelijkheid is om achtbanen te doen, is de keuze toch zeer snel gemaakt. Ik ben ook helemaal geen dierenkenner maar wel een achtbaankenner, dus heb de meeste dieren wel gezien, maar heb er niet enorm veel aandacht aan besteed. Aan de ingang zaten bijvoorbeeld wolven (blijkbaar, ik ben er zo aan voorbijgelopen), everzwijnen en nog een soort grote katten. Een klein beetje was ook een kinderboerderij met geiten en schapen en een groot verblijf met bruine beren.

Vrij dicht bij de ingang ligt ook het eerste stukje pretpark. Ik zeg bewust eerste stukje, want Kolmården heeft eigenlijk maar twee zones waar attracties staan. De eerste is deze en de tweede bevindt zich achterin het park. Deze draagt de naam Bamses Värld en is, zoals je misschien al kan vermoeden, een kinderzone.

De kinderachtbaan springt meteen in het oog en is ook hetgeen wat ons het meest interesseerde hier. De baan is gebouwd door Zierer en is nog vrij nieuw, hij is namelijk geopend in 2015.

Hij draagt de naam Godiståget, wat zoveel betekenen mag als Snoeptrein. Een simpel baantje waarvan het verloop eigenlijk gewoon uit een lifthill, een helix rechtsom en een helix linksom bestaat.

De baan is amper acht meter hoog en is dan ook echt gericht op de kleine kinderen. Leuk en soepel baantje, meer is er niet aan te zeggen.

Vlak naast de achtbaan vind je Viktoria, een klein schommelbootje.

En er bevinden zich uiteraard ook enkele eetgelegenheden. Het valt ook hier op dat Kolmården echt een verzorgd park is.

Er staan ook een soort van dansende fonteinen.

Lachen, je moet ze wel eerst aanzetten door op deze knop te duwen.

Aan de andere kant van de kinderzone bevindt zich onder andere deze Dunderhonungsburkarna. Probeer dat maar eens enkele keren na elkaar te zeggen…

Het is de kleine variant van een koffietasmolen, maar dan in een leuk thema gestopt.

Er bevindt zich ook een kleine rondrit in autootjes.

En ook nog luchtballonnetjes, een klassieker in pretparkland.

Er staat ook een huisje waar je in kan gaan kijken, ik veronderstel dat dit de woonplaats van het personage Bamses zou moeten zijn. Hij doet me een beetje denken aan Winnie De Poeh. Verder zag het er wel erg leuk gemaakt uit.

De laatste attractie van de zone is de nieuwe attractie voor 2017. Flygande Matta… vliegende matten, of zoiets? Dat Zweeds is echt een heerlijk taaltje.

Het zijn dus vliegende tapijten. Kolmården snapt hoe de pretparkwereld in elkaar zit en de operations zijn hier schitterend. Twee medewerkers aan een redelijke simpele attractie en van treuzelen was geen sprake, top!

Verder vind ik de thematisering van de attractie er echt leuk uitzien.

Ten slotte is er ook nog een klein theater voor een kindershow. Toevallig stonden er net enkele figuren op het podium waarbij je foto’s mocht maken. Geen sprake van opdringerige fotografen waarvoor je moet betalen. Ze doen het hier echt goed.

Achter deze wereld lag een klein, Mexicaans gedeelte, met een grote speeltuin en een eetgelegenheid. Wij trokken dieper het park in, waar we de volgende resem dieren spotten.

Hier zaten een soort geiten, een soort herten en alpaca’s.

Ernaast zaten ook nog deze schattige beestjes en ook sneeuwluipaarden, die zeer goed verstopt lagen.

Het valt me ook op dat ik heel weinig foto’s heb gemaakt van dieren, vooral die aan deze kant van het park. Hier zaten olifanten, kamelen, neushoorns, een paar soorten apen, struisvogels en nog veel meer.

Ik ga er inderdaad zeer snel over, maar aan ‘dit zijn olifanten’ en ‘dit zijn neushoorns’ hebben jullie een hele reportage lang ook niets. Het viel wel op dat Kolmården echt een gigantisch dierenpark is. Niet dat er meer dieren zitten dan in een andere dierentuin, integendeel. Echter zijn de verblijven waar ze zitten wel extreem groot. Ook is de dierentuin heel heuvelachtig.

Nog iets opvallend, op de meeste plaatsen in het park zijn wc’s gewoon gemeenschappelijk. Geen onderscheid tussen mannen en vrouwen. Bovendien vind je ook nergens urinoirs. Niet alleen in Kolmården, maar eigenlijk in heel Zweden.

We volgden het pad en kwamen uit aan het tijgerverblijf. Ik moet toegeven dat dit toch wel even een vermelding waard is, want dit is veruit het mooiste verblijf dat ik ooit gezien heb. Je kan het zowel vanaf de binnenkant achter glas als langs buiten helemaal bovenaan bekijken. De tijgers hebben massa’s ruimte en onder andere een jeep, een gigantisch stenen hoofd en een waterval zorgen ervoor dat het verblijf werkelijk prachtig is.

We kwamen aan in de achterste zone van het park, waar we zeeleeuwen aantroffen.

Ze deden blijkbaar ook een show, zoals wel meer dieren in het park, maar daar hebben we geen aandacht aan besteedt.

Ten slotte zaten er ook dolfijnen in een heel groot bassin. Ook deze deden duidelijk een show.

De ingang van dit grote gebouw lag een beetje verborgen, maar eenmaal binnen was het best wel de moeite.

We bevonden ons ondertussen in de Marinezone, waar ook het tweede en laatste deeltje pretpark zich bevindt.

De eerste attractie hier was Sjörövarskeppet, wat zoveel wil zeggen als Piratenschip. Een standaard schommelboot, maar we hebben hem niet gedaan.

Er vlak naast staat de tweede achtbaan, Definexpressen.

Geen bijzondere achtbaan, gewoon een standaardmodel van Vekoma. Een kopie van bijvoorbeeld de Rollerskater in Plopsaland De Panne, maar dan wat nieuwer. Hij heeft wel de nieuwe Vekoma treinen erop staan, zoals Oki Doki, die veel comfortabeler zijn.

De vormgeving van de trein vind ik persoonlijk ook wel geslaagd.

Verder een leuke baan die prima in het aanbod van Kolmården past. Het is trouwens ook de oudste achtbaan van het park, die er staat sinds 2009. Dat laat wel zien hoe snel het park groeit.

Maar… laten we eerlijk zijn, er was eigenlijk maar één reden om naar hier te komen. Geen dieren, geen kleine kindercoaster, maar wel de enige RMC-achtbaan in Europa. Daar staat hij dan, Wildfire!

Compleet omvergeblazen was ik, zelfs toen ik nog niet in de achtbaan had gezeten. De enorme houten constructie deed werkelijk mijn mond openvallen.

Ik zeg hout, maar dat is vaak wat een discussiepunt. De supports van de coaster bestaan voor het grootste deel uit hout, maar hier en daar zit er een stalen constructie tussen ter versteviging. De track zelf is echter wel van hout (met een klein laagje staal, maar dat hebben alle woodies). Dat is bij RMC niet altijd het geval, want vaak is de track zelf ook van staal. Bij Wildfire is dat dus niet zo en is het wel echt een houten achtbaan.

We gingen snel de wachtrij in, die gelukkig niet te lang was! Van al de ritjes hebben we vandaag maximum vijf minuten moeten wachten.

Ik schrok me wel rot van de wachtrij die ze aangelegd hadden. Hetgeen wat je op foto ziet is nog niet de helft. Echt ongelofelijk dat het hier ooit zo druk kan worden.

Enkele feitjes:

De baan is geopend in 2016 en heeft nu al een beruchte geschiedenis. Al vanaf de aankondiging in 2014 waren er problemen met de bouw. De baan is ook later geopend dan verwacht door problemen met vergunningen. Toen de baan in de zomer van 2016 toch geopend was, moest hij aan het einde van 2016 opnieuw dicht. De vergunning was ingetrokken omdat de baan te veel invloed zou hebben op het welzijn van de dieren en de natuur… of zoiets. Lang is de baan gesloten geweest en er was zelfs het risico dat hij afgebroken moest worden. De baan heeft stilgestaan tot juni 2017 en is dan uiteindelijk toch heropend, nu hopelijk voor een zeer lange tijd. Dikke middelvinger naar de Zweedse boomknuffellaars, die hiervoor gezorgd hebben. Om het verhaal af te maken: Je hoort Wildfire bijna niet rijden, het moet zowat de stilste woodie zijn die ik ken.

Genoeg gezaagd, tijd om in te stappen! In het station zijn verschillende grappige details te vinden.

De beugels gaan dicht en de trein vertrekt. Op de lifthill heb je een fenomenaal zicht over het natuurlandschap van Zweden. Lang duurt het niet, want al snel ben je boven, waar je nog een bochtje maakt en daarna aan een rotvaart naar beneden stort.

Tot op heden heb ik nooit zo een goede first drop gedaan. Je wordt werkelijk de diepte in getrokken en hebt massa’s airtime. Ook de snelheid is geweldig.

Van het ene meesterlijke element ga je zo over in het andere. Na de beste first drop die ik ooit heb mogen ervaren, volgt de beste inversie die ik ooit heb mogen ervaren. Het is zeg maar een zero-g-roll waarbij je enkele meters ondersteboven rijdt en tevens langs dezelfde kant terugdraait. Vreemde inversie, maar oh zo leuk!

Daarna volgt er soort gigantische bocht naar links, waarbij een stukje banking 90° naar de buitenkant gericht staat. Dit alles gebeurt aan een zeer hoge snelheid. Echt een ongecontroleerde achtbaan dit.

Je duikt een tunneltje in waarna er diverse scherpe bochten en airtime hills volgen. Een kleine tip, laat je gsm niet in je broekzak zitten! We zagen er tijdens ons eerste ritje namelijk eentje vlak langs ons hoofd vliegen na een airtime-heuvel. Gelukkig zeggen ze in het station wel dat je niets in je broekzakken mag laten zitten. Ze verplichten je zelfs het weg te leggen als ze zien dat het wel het geval is.

Vrij snel volgt de tweede inversie en niet veel later ook de derde. Beide niet zo goed als de eerste inversie, maar nog steeds twee leuke en bovenal zeer soepele inversies, zoals heel de baan is.

Helaas is na de derde inversie de snelheid wat uit de baan en eindigt hij met enkele zwakke bochtjes.

We schoven uiteraard snel weer aan voor een tweede ritje en we deden hem zowel front- als backseat, en ik kan niet kiezen welke plek ik het best vind. De baan is gewoon overal geniaal. Ik kan concluderen: Dit is de beste achtbaan die ik ooit gedaan heb. Mijn nieuwe nummer 1!

Het heeft gewoon alles, een zeer goede first drop, meesterlijke inversies, scherpe bochten, goede airtime en alles gebeurt zeer soepel en aan een hoge snelheid. Theming heeft de baan iets minder (ondanks dat het station er zeer goed uitziet), maar het uitzicht en het feit dat Wildfire op een berg staat maken dat wel goed. Ik ben zo blij dat ik deze achtbaan heb kunnen doen.

Maar neen, we hebben de laatste attractie nog niet gehad. Achter Wildfire moet je namelijk een steile berg op om bij deze te geraken.

Ook hier viel het op dat er een immense wachtrij was aangelegd. Zou het hier in de zomer echt soms zo druk worden?

Van Safari hadden we geen enorm hoge verwachtingen. Een rit in een kabelbaan langs wat dieren en dat gedurende een volledig half uur. Niet dat ik ervoor sta te springen, maar het klonk wel leuk, dus we stapten in.

Tijdens de rit wordt het één en ander verteld over Kolmården en de dieren waar je langs gaat. Op het plafond staan enkele knoppen waarmee je je taal kan kiezen, Zweeds, Engels of Fins. Vreemd genoeg mag je niet eten of drinken in de attractie, ondanks dat dit zich wel in de cabine bevond…

Onze verwachtingen werden echter meteen overtroffen door het fenomenale zicht dat we kregen. Het landschap rondom Kolmården moet één van de mooiste zichten zijn die ik ooit in pretparkland gezien heb, zeker als je weet dat er ook een RMC-coaster staat die perfect in het plaatje past.

Daarna zweef je ongeveer een half uur lang boven diverse verblijven. Ook hier zie je duidelijk dat de dieren enorm veel ruimte hebben.

Je komt op je safari onder andere langs beren, giraffen, elanden en leeuwen.

Het duurt een tijdje, maar vervelen doet de attractie niet. Ik zou zelfs zeggen dat dit de verborgen topper van het park is.

Zeer leuke attractie, sla deze zeker niet over bij een bezoekje aan Kolmården.

Toen we uit de attractie kwamen, hadden we het hele park gezien en wilde we nog wat ritjes gaan maken op Wildfire. Helaas sloeg het noodlot toe. Het begon te regenen en de achtbaan sloot zijn deuren. Hij is het laatste uur van de dag niet meer open gegaan. Spijtig om de dag zo af te sluiten, maar we hebben een fantastische dag gehad en we hebben gekregen waarvoor we gekomen zijn.

Onderweg naar de uitgang zagen we dit opvallende reclamebord van een park dat amper 150 kilometer verderop ligt, Gröna Lund. Blijkbaar is het van dezelfde eigenaars en stiekem staat het park hoog op de verlanglijst. Je krijgt trouwens ook korting op Gröna Lund als je Kolmården al bezocht hebt en andersom.

Terug naar ons hotel en de volgende dag terug richting België. Was het het waard om voor dit park helemaal naar Zweden te gaan? Ja, absoluut. De topper van het park is uiteraard Wildfire. Ik heb er al veel over geschreven en ga het nu proberen kort te houden, maar wat een ongelofelijke baan is het toch. Deze out-of-controll-coaster heeft gewoonweg alles en is daarom mijn nieuwe nummer 1 achtbaan. Wildfire is zo een achtbaan die elke pretparkfan gewoon moet gedaan hebben. Twijfel vooral niet, kom naar Zweden voor een dagje Kolmården, want het is het echt waard!

Uiteraard is het park meer dan Wildfire alleen en ook dat moet gewoon vermeld worden. Kolmården heeft me ook als park weten te verbazen. Het mag misschien nog meer een dierenpark zijn dan een attractiepark, ze weten verdorie wel hoe ze een pretpark moeten runnen. Vriendelijk personeel, goede operations en een mooi verzorgd en onderhouden park. Ik moet ook wel bekennen dat ik slechts enkele dagen nodig heb gehad om half verliefd te worden op Zweden. Wat een geweldig land is dit toch. Ik heb onlangs gelezen dat de eigenaar van Kolmården Busch Gardens als grote voorbeeld heeft en hen achterna probeert te gaan. Ik kan alvast zeggen dat ze met Wildfire zeer goed bezig zijn in die richting. Ik twijfel er niet dat dit park me nog zal zien in de toekomst. Kolmården, tot de volgende keer!