07/04/2018 Movie Park Germany

04/05/2018 Uit Door Nathan

Na een bezoekje aan Schloß Beck en een klein stukje wandelen, kwamen we aan bij Movie Park Germany! Een Duits pretpark dat niet zo ver van de Belgische en Nederlandse grens ligt en waar ik nog nooit een reportage over heb geschreven.

Vorig jaar ben ik er de eerste keer geweest, maar het park kon me niet enorm bekoren. Ik had toen ook veel te weinig foto’s gemaakt. Vandaag was ik er voor de tweede keer, heb ik het park wat rustiger kunnen bekijken en ik moet alvast zeggen dat ik het meer ben beginnen appreciëren.

Aan de ingang van het park bevinden zich twee grote attracties. Het park is echter nog maar net open, dus lijkt het ons slimmer om hier later op de dag terug te komen. We liepen door de main street naar de rest van de attracties.

De main street ziet er onderhouden uit en de sfeer zit er goed. Ook de weergoden waren vandaag goedgezind, wat waarschijnlijk ook wel meespeelt. We sloegen linksaf, waar we als eerste attractie Van Helsing’s Factory tegenkomen.

Van Helsing’s Factory is een Gerstlauer bobsled coaster die sinds 2011 in het park te vinden is. De attractie is gebaseerd op de film Van Helsing, die ik overigens niet ken, maar te maken heeft met vampieren, weerwolven en andere monsters. Dat is ook duidelijk te merken in de wachtrij en in de attractie, die beiden zeer goed gedecoreerd zijn.

De rit start met een kleine darkride, waarna je de eerste lifthill op gaat. Enkele drops en zeer scherpe bochten later sta je terug in de remmen. Hierna ga je opnieuw naar boven. Opvallend is dat de eerste lift een ketting heeft en de tweede optakeling door middel van banden gebeurt. Terwijl zie je wat monsters langs de zijkant op je af komen. Erg leuk effect dat je niet ziet aankomen. Hierna duik je opnieuw naar beneden door diverse bochten en drops.

Het is eigenlijk best een pittige rit. Als je je dan bedenkt dat de baan amper acht meter hoog is en de maximale snelheid 36 km/h bedraagt (ter vergelijking, dat is even hoog en even snel als een tivoli large), besef je dat statistieken niet altijd veel zeggen. Het is misschien niet zo een hele grote baan, maar alles wordt er wel uitgehaald. Neem daarbij een erg geslaagd thema en je hebt meteen één van de toppers van Movie Park.

Tegenover Van Helsing’s Factory ligt het restaurant Van Helsing’s Club. Een heel sfeervol restaurant waar je bovendien lekker kan eten. Ik ben er ’s middags binnen geweest en kan het enkel aanraden.

We volgen het pad en komen aan op Federation Plaza, de nieuwste zone van het park. Samen met de zone opende vorig jaar Movie Park’s nieuwste achtbaan, Star Trek: Operation Enterprise. De zone ziet er strak en erg verzorgd uit, maar wel redelijk goedkoop.

En eigenlijk is dat in heel de attractie wel wat te merken, want ook de wachtrij, de voorshows en het station zien er naar mijn idee vrij goedkoop uit. In de wachtrij zie je bijvoorbeeld de bekende cube uit Star Trek, die hier gemaakt is van allemaal computermoederborden en vervolgens zwart gespoten is. In de voorshows gebruiken ze bijvoorbeeld ook stickers die knoppen moeten voorstellen, in plaats van echte knoppen te maken.

De twee voorshows zelf vind ik overigens vrij saai. Het kan er natuurlijk aan liggen dat ik geen Duits Versta en ook helemaal niets met Star Trek heb, maar het is voor mij toch niet boeiend genoeg. Verder viel het ook op dat de audio extreem luid was. De muziek, gemaakt door IMAscore, vind ik overigens wel erg goed.

We gaan over naar de rit zelf, die begint met een zijwaartse wissel. Deze zorgt ervoor dat de shuttle coaster toch met twee treinen kan rijden, wat vandaag gelukkig het geval was. Je begint met een voorwaartse lancering, maar als ik eerlijk moet zijn is dit wel echt de zwakste lancering die ik ooit op een achtbaan gehad heb. Het lijkt wel alsof er gewoon iemand achter de trein staat en deze in gang duwt.

Je gaat een klein stukje omhoog en daarna opnieuw achteruit. De tweede lancering is gelukkig al net iets steviger. Hierna ga je achterwaarts omhoog op een gedraaide spike, wat ik persoonlijk het leukste stuk van de baan vind. Zeker als je achteraan zit, naar mijn mening de beste plek in de trein, is het een erg leuk element.

Je valt opnieuw voorwaarts en de derde lancering volgt. De rest van de baan bestaat nog uit een top hat, drie inversies en enkele bochten en heuveltjes. De baan is zeer soepel en biedt heel wat hangtime en airtime.

Het is een heel toffe baan die Movie Park echt nodig had. Het park heeft nu tenminste terug een grote baan waarmee ze kunnen adverteren. De launches zijn niet heel sterk, maar de rest van de baan is wel erg goed. De theming ben ik iets minder voor te vinden, maar het ziet er al bij al wel vrij goed uit.

We komen aan in het volgende themagebied, de Santa Monica Pier. Hier staan enkele klassieke familieattracties bij elkaar.

De eerste is een wellenflug.

En ernaast staat er een reuzenrad. Best een kleintje voor een park als dit.

Er staat ook nog een brandweermolen.

Het aanbod wordt aangevuld met trampolines en een kleine speeltuin.

Op de pier zelf, en op het naastgelegen water, staan ook nog enkele attracties. Er staat onder andere een jetskimolen.

En aan de andere kant staat de Crazy Surfer.

Best een toffe attractie die we kennen uit Plopsaland De Panne. Als je er echter één gedaan hebt, heb je ze allemaal gedaan. Qua rit zit er niets verschil op bij die zaken.

Helemaal op het einde van de pier staat nog een laatste kinderattractie.

Het is eigenlijk best een leuk gebied, zeker wanneer het warm en zonnig is, zoals vandaag.

En van de best gezellige Santa Monica Pier loop je zo in het volgende themagebied, de veel minder gezellige Far West. De eerste attractie die we daar tegenkomen is de Side Kick, een frisbee. Het zag er echter naar uit dat deze helemaal niet hoog schommelde, dus ik heb hem niet gedaan.

En ook de attractie ernaast nodigde me niet meteen uit een ritje te maken. Het is namelijk een Vekoma slc, die doorgaans bekendstaan om hun extreem ruwe ritten.

Maar ik zal je geruststellen, toen ik deze deed vond ik hem nog niet enorm slecht. Het is niet de soepelste die ik al deed, maar zeker niet de ruwste. Toch is de kans heel groot dat ik hem volgende keer gewoon oversla.

Hij staat bovendien nogal weggedrukt in een hoekje. Ook thematisch gezien is het echt een spuuglelijk ding.

Ook de volgende achtbaan, die er vlak naast staat, heeft een slechte naam op vlak van comfort.

Bandit is de houten achtbaan van het park en is gebouwd door RCCA, de Roller Coaster Corporation of America. Toen ik vorig jaar uit de achtbaan stapte, had ik mezelf gezegd dat het de eerste en laatste keer was dat ik hem deed. Toen mijn gezelschap er vandaag echter uit kwam, waren ze aangenaam verrast en vertelden ze dat de rit helemaal niet zo ruw was. Ik gaf hem later op de dag dan toch nog een kans en het moet gezegd, zo extreem pijnlijk is hij helemaal niet meer.

Afgelopen winter heeft men aan de baan gewerkt, en dat heeft duidelijk resultaat. Het is nog steeds verre van een soepele baan, maar hij is toch al opnieuw genietbaar. Pas dan valt het op dat het qua lay-out eigenlijk ook helemaal niet zo een slechte achtbaan is.

Ook opvallend is de lifthill, waar de ketting ons echt enorm snel naar boven takelde. Het was nog net geen lancering. Voor de rest bestaat deze achtbaan uit bochten, diepe afdalingen en hier en daar een best goede airtimeheuvel.

Ondanks dat de baan zelf er wel op vooruit gegaan is, ligt hij er toch behoorlijk triestig bij. De wachtrij ziet er enorm slecht uit en ook het station is verre van mooi te noemen. Eigenlijk geldt het voor bijna heel deze zone. Het zag er mooi uit… 20 jaren geleden.

Naast Bandit bevindt zich The Walking Dead Breakout, het spookhuis van het park. Voor deze moet je enkele euro’s bijbetalen, maar als je daarvoor een goed spookhuis in de plaats krijgt vind ik het niet zo erg om dat eens te betalen.

Hier was dat gelukkig het geval. Het is niet het beste spookhuis dat ik al gedaan heb, maar zeker ook niet het slechtste. Het is goed gedecoreerd, er zitten voldoende acteurs in en de scares zijn best goed. Toffe toevoeging die je zeker eens geprobeerd moet hebben.

De laatste attractie in deze zone is The High Fall, een attractie waar ik stiekem wel naar uit keek.

Sommigen ervaren deze attractie als pijnlijk, maar waarom net is mij een raadsel. Voor mij is de attractie vooral intens, en mede daarom is het één van mijn favoriete droptorens. Het verschil met de meeste droptorens is dat dit een rotodrop is. Je zit allemaal in één gondel in plaats van met slechts enkele personen, waardoor de gondel veel zwaarder is en de drop een stuk krachtiger.

Daarnaast zit je ook niet neer in deze free fall, maar sta je recht. En alsof dat nog niet genoeg is, kantel je bovenaan de toren ook nog eens naar voren, om te eindigen met een zeer intense drop. Wat mij betreft één van de beste attracties in Movie Park. Absoluut een must-do bij een bezoekje.

We verlaten de Far West en komen al snel de volgende attractie tegen, de NYC Transformer, de top spin van het park.

Zelf ben ik er niet ingestapt. De rit zag er niet enorm boeiend uit en een top spin is ook niet echt meer nieuw voor mij. Verder ziet hij er qua theming wel vrij goed uit.

Naast de top spin bevindt zich Time Riders, één van de twee simulatoren van het park, en in alle opzichten de slechtste van de twee. Om te beginnen ziet de theming er al behoorlijk triestig uit. Opnieuw lijkt het of het er ooit wel best mooi uitzag, maar dat die tijden ondertussen lang vervlogen zijn. Een groot deel van het park verdient eigenlijk meer aandacht en een grondige renovatie.

Als je binnen bent, begin je met een voorshow, die er thematisch best verzorgd uitziet, maar naar mijn zin veel te lang duurt. Opnieuw geldt hier natuurlijk dat mijn Duits zeer slecht is, maar er gebeurt voor de rest ook niets, dus het verhaal ontgaat mij volledig.

Je loopt door en komt in een zaal terecht waar je allemaal in een halve cirkel moet zitten en in het midden zich wat theming bevindt. Daar speelt de tweede voorshow zich af. Het is een beetje de stijl van het Spookslot in de Efteling, maar dan zonder dat er eigenlijk iets te zien is. De hele bedoeling is dus compleet onduidelijk en eigenlijk ook compleet overbodig.

Als je dan eindelijk aan de simulator zelf gekomen bent, wordt het er echt niet beter op. Waar de meeste simulatoren een genietbare rit weggeven, is deze gewoon megaruw. Je wordt van de ene naar de andere kant gesmeten, knalt overal tegenaan en komt uiteindelijk met blauwe plekken uit de attractie.

Het is verre van een topper in dit park en als je tijd te weinig zou hebben, sla deze zeker over. Het is zonder nadenken de slechtste simulator die ik al gedaan heb.

We komen terug aan bij de main street en begeven ons naar de ingang, waar we daarstraks enkele attracties waren overgeslagen. De eerste is The Lost Temple, de tweede simulator van het park.

En alles wat de vorige simulator slecht deed, doet deze goed. Een wachtrij heb ik er nog nooit voor gezien en volgens mij is deze attractie helemaal niet zo populair. Vandaag draaide men op halve capaciteit en dan nog kreeg men nauwelijks de attractie vol. De wachtrij is echter zowel binnenin als buiten erg mooi gedecoreerd.

Op het einde zie je een korte video die je het achtergrondverhaal uitlegt. Als eerst zou je met een lift naar beneden dalen tot heel diep onder de grond. Het is zeer gelijkaardig aan The Forbidden Caves in Bobbejaanland. De eerste voorshow is dan ook de lift. Bijzonder hier is wel dat je uitstapt langs dezelfde deur als waar je bent binnengekomen. De lift verschuift dus eigenlijk in zijn geheel, maar echt naar beneden gaan doe je niet.

Eenmaal uit de lift wandel je nog door enkele mooie gangen inclusief spectaculaire vuureffecten. Uiteindelijk kom je aan in het station, waar zich nog een voorshow afspeelt en het plafond naar beneden lijkt te komen. De hoofdshow is eveneens zeer gelijkaardig aan die in Bobbejaanland, – het is duidelijk waar het park in Lichtaart zijn inspiratie gehaald heeft – maar ik vind deze wel een stuk beter. Het scherm is groter en de bewegingen van de simulatie kloppen ook veel beter.

Het grote verschil met het exemplaar in Bobbejaanland is dat je hier geen grote insecten te zien krijgt, maar wel dinosaurussen. Verder is het best een leuke simulator die het vooral van het thema moet hebben. Het is – samen met Van Helsing’s Factory – toch wel de mooiste attractie van het park naar mijn mening. Overigens is het een perfect argument om Time Riders plat te gooien

Naast The Lost Temple bevindt zich Bermuda Triangle, een combinatie van een darkride en een splash die gebouwd is door Intamin. De buitenkant van de attractie ziet er extreem slecht uit. Meer dan de helft van de vulkaan zit onder het mos.

De rit start met een lifthill en een kleine drop, die volledig in het donker is. Omdat het plafond laag is en de muren vlak naast de splash staan, komt de volledige splash terug in de boot terecht en ben je bijgevolg al meteen helemaal nat. Daarna volgt een groot stuk darkride, waarbij je ook een stukje achteruit gaat. De darkride ziet er op zich best wel goed uit, maar voelt heel random aan. Het ziet er hier en daar vrij gedateerd uit en mist een beetje sfeer.

De rit eindigt met een grote splash die naar buiten gaat. Deze is een stuk minder nat. Al bij al is het zeker een leuke attractie die ik niet snel ga overslaan tijdens een bezoek aan het park, maar ook deze verdient een grondige opknapbeurt.

En toen we uit de attractie kwamen, zagen we dat net de parade langs kwam. Qua parade stelt het niet veel voor, het is vooral de muziek die deze leuk maakt. Het muziekje van IMAscore is zo aanstekelijk dat het de rest van de dag in je hoofd blijft hangen.

Er komen enkele auto’s en wagens langs, maar enkel de laatste, die met Spongebob en Patrick, is redelijk de moeite.

Daarstraks had ik er nog niet bij stilgestaan, maar in de main street bevindt zich ook een 4D-cinema. De main street eindigt bij een arena waar een spectaculaire stuntshow wordt opgevoerd. Normaal ben ik helemaal geen fan van shows, maar deze heb ik gezien en vond ik best goed.

De laatste zone is Nickland, de nogal groot uitgevallen kinderzone van het park. Er staan ook wel wat attracties voor de hele familie, maar verwacht er geen grote thrill coaster. De zone ziet er voor de rest zeer verzorgd uit en is één van de mooiste zone van het park, maar er mist wel wat groen.

We beginnen met de Avatar Air Glider, een attractie die vrij uniek is in de pretparkwereld. Je ligt op je buik en draait rondjes, terwijl de molen naar boven gaat en kantelt.

Best wel een leuke attractie eigenlijk. Het is zoiets dat ik graag in mijn tuin zou hebben om een hele dag relaxed in de zon te kunnen liggen.

Vlak naast de attractie staat Ghost Chasers, één van de familieachtbanen van het park. Het is een standaard wildemuisachtbaan die gebouwd is door Mack Rides.

Hij ziet er best leuk aangekleed uit. Daarnaast kreeg hij afgelopen winter een nieuw laagje verf, waardoor hij er opnieuw fris uitziet.

Voor de rest is het gewoon een standaardachtbaan, met de klassieke scherpe bochten en leuke drops.

Van de ene achtbaan gaan we zo naar de andere. Backyardigans: Mission To Mars is de kinderachtbaan van het park.

Ook deze achtbaan werd afgelopen winter herschilderd. De zone ziet er een stuk beter uit met de twee frisse achtbanen.

Het is een standaard kinderachtbaan van Vekoma. Meer dan dat valt er eigenlijk niet over te zeggen.

Naast de kinderachtbaan staat de Splat-O-Sphere, een soort kleine starflyer.

Ik heb hem eerlijk gezegd nog nooit gedaan, maar ik weet wel dat je een soort hendel hebt waarmee je de vleugels van je bakje kan bewegen. Op die manier kan je spelen met de wind en heen en weer schommelen. Op zich best een leuk concept.

Een echte structuur zit er in deze zone niet. Het is eerder attractie naast attractie met elk hun eigen thema. De volgende attractie is de Fairy World Spin, een klassieke koffietasmolen.

En daarnaast bevindt zich dan weer een groot verkeerspark van de Ninja Turtles.

En zo zijn we beland bij de laatste achtbaan in deze zone en tevens de laatste in het park, Jimmy Neutron’s Atomic Flyer. Het is een redelijk kleine, hangende achtbaan van Vekoma. Ik zou het geen kiddie coaster noemen, maar echt een grote baan is het niet.

Voor de rest is het wel een best leuke achtbaan. Hij verloopt lekker soepel en is geschikt voor de hele familie.

Ook deze kleine kinderattractie staat hier.

En overigens staan er nog twee waterattracties in deze zone. De eerste is de splash battle, die gethematiseerd is naar Spongebob.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet de mooiste splash battle vind. Walibi Holland heeft deze soort ook. Ik zie liever dat de boten effectief door het water varen.

Achter de splash battle staat er nog een kinderattractie.

De tweede waterattractie in de zone is Dora’s Big River Adventure.

Deze log flume is niet enorm groot, maar ziet er wel verzorgd uit. Een beetje spijtig van de eerste, kleine drop. Die zit niet mee ingepakt in de rotsen, waardoor het geheel er een beetje onafgewerkt uitziet.

De log flume heeft twee drops, een kleine en een grote. Verder raad ik deze af bij koud weer en aan met warm weer, want hij is erg nat.

En helemaal in de achterste hoek van deze zone staan nog enkele kinderattracties bij elkaar.

Op zich was het wel leuk gedaan, maar ze lagen redelijk afgelegen van de rest vond ik.

Deze vond ik er best wel grappig uitzien.

En ten slotte is er ook nog een grote speeltuin die de zone aanvult.

Helemaal achterin het park bevonden zich vroeger nog twee attracties. De eerste was Ice Age Adventure. Het was een darkride, maar deze werd in de winter van 2016-2017 verwijderd. Spijtige zaak, want er is niets in de plaats voor gekomen. Hopelijk volgt dat nog in de toekomst.

De tweede attractie is de rapid river van het park. Tot voor kort Mystery River. Het was een leuke rapid river, maar hij zag er enorm gedateerd uit. Dat is volgens mij exact de reden dat hij nu gesloten is en hij een renovatie ondergaat.

De attractie opent zeer binnenkort onder de naam Excalibur – Secrets of the Dark Forest, met nieuwe decoraties, nieuwe muziek en een nieuw verhaal. Hopelijk ziet hij er na de renovatie een stuk beter uit.

We hadden alle attracties gezien en ons dagje Movie Park zit erop. Mijn bezoek aan het park is me een stuk beter bevallen dan de eerste keer en misschien komt dat omdat ik iets te hoge verwachtingen had toen ik het de eerste keer bezocht. Ik ben het park al meer beginnen appreciëren voor wat het is, maar het blijft toch een park met twee gezichten. Sommige zaken zien er fantastisch uit, neem bijvoorbeeld Van Helsing’s Factory of The Lost Temple, aan andere zaken is dan echter nog heel veel werk aan, zoals de Far West zone. Ook qua attracties moet er eigenlijk dringend wat veranderen. Sommige attracties, zoals Time Riders, zouden beter met de grond gelijkgemaakt worden. Nog andere attracties, zoals de Bermuda Triangle, verdienen dan weer een grootschalige renovatie.

Ik ben er echter wel van overtuigd dat het erop vooruitgaat. Als je kijkt naar de recentste investeringen (Van Helsing’s Factory, The Lost Temple en Star Trek: Operation Enterprise) merk je wel dat het niveau opnieuw goed zit. Hopelijk vult de rapid river het rijtje aan, want het was wel een erg goede rapid. Ik heb in elk geval genoten van mijn dagje in het park en ben benieuwd wat men de komende jaren nog allemaal van plan is.