06/07/2017 Europa-Park

13/08/2017 Uit Door Nathan

Na jaren van verlangen was het eindelijk zover, een eerste bezoekje aan Europa-Park! Dit Duitse park stond al zeer lang bovenaan mijn verlanglijstje.

Eigenlijk heeft het park helemaal geen inleiding nodig. Het is Europa’s grootste pretpark en na Disneyland ook het best bezochte. Ik had al heel vaak gehoord dat het eveneens het beste pretpark zou zijn, maar dat is natuurlijk eigen mening.

Omdat Duitsland in het begin van juli nog school heeft, besloten we toen te gaan. Omdat je ook lang niet alles gezien hebt op één dag, gingen we drie dagen.

Europa-Park ligt in Rust, een dorpje dicht tegen de Franse grens. Het park is in de handen van de familie Mack, die ondertussen verschillende bedrijven heeft, maar hun grootste en meest succesvolle is zonder twijfel Mack Rides. Europa-Park werd 42 jaar geleden opgericht als plaats waar ze hun attracties zeg maar tentoon konden stellen. Door de jaren heen bleef Mack Rides maar achtbanen en attracties toevoegen als showmodel en groeide het zo uit tot een gigantisch pretpark.

Ik ga proberen een zo goed mogelijk beeld te schetsen van het park, maar eigenlijk geraak je over Europa-Park nooit uitverteld. Het is zo groot en er is zo veel, dat ik er zeker van ben dat er nog steeds veel dingen in het park zijn die ik niet gezien heb, die ik ben vergeten te fotograferen of vergeten te vermelden.

We beginnen er maar eens aan. Al vroeg was ik aan de ingang park, rond kwart na acht ’s morgens ongeveer. De poorten waren nog dicht. Wel complimenten voor de ingang, die zag er erg goed uit.

Rond half negen gaan dagelijks de poorten van het park open, veel volk is er dan nog niet. Op dat uur opent het Duitse themagebied, de rest van het park opent een half uur later. Opvallend detail, één attractie opent al mee om half negen, en niet de minste, maar wel de nieuwste attractie Voletarium!

De attractie is amper een maand open en is een vliegsimulator. Eerst loop je de wachtrij door die erg mooi gethematiseerd is. Wachten was voor ons gelukkig nog niet nodig, want we waren bij de eerste bezoekers in het park!

Zelf noemt Europa-Park het elf voorshows, maar ikzelf zie het eerder als een zeer mooi gedecoreerde wachtrij. Naast een gewone wachtrij is er ook een single riders line en een fast passwachtrij. Het is geen normale voorsteekpas waarvoor je moet bijbetalen, want dat hebben ze in Europa-Park niet, maar een soortgelijk systeem als in Disneyland. Je scant je toegangsticket voor het park en daarna komt er een ticket uit waar een tijdsvak opstaat waarin je mag terugkomen en de wachtrij voorbijsteken. Bijvoorbeeld 15:00 – 15:30.

Na de wachtrij word je verdeeld en mag je één van de zes routes volgen. Je ziet nog een korte video over de veiligheidsvoorschriften en regels van de attractie, maar kan kort daarna instappen in één van de bakken voor tien personen.

Voletarium bestaat uit twee grote schermen waar telkens zeven bakken voor vliegen. Drie op de bovenste verdieping, drie op de middelste verdieping en één op de onderste verdieping. In totaal kunnen er dus 140 bezoekers per rit in de attractie, al draaien de twee kanten (de twee schermen dus) afwisselend.

Als je binnen bent kan je je tassen onder je stoel opbergen. De muziek die je hoort voor de rit begint is prachtig. Ten slotte is ook het gordelsysteem fantastisch. Tijdens de rit vlieg je over verschillende Europese monumenten en prachtige landschappen. Je eindigt boven Europa-Park met schitterend vuurwerk. De beschrijving klinkt al leuk, maar in het echt is het nog veel beter. Er is werkelijk aan alles gedacht, niet alleen de rit, maar ook muziek, windeffecten, nevel wanneer je door de wolken vliegt en zelfs geuren. Zo ruik je bijvoorbeeld munt als je boven een sneeuwlandschap zweeft.

Er is echt aan alles gedacht bij deze attractie. Ik kwam er helemaal overweldigd uit. Dit is zonder twijfel de meest complete attractie die ik ooit gedaan heb. Mijn verwachtingen lagen hoog, want ik had er veel positieve dingen over gehoord, maar deze zijn allemaal met gemak overtroffen. Sla deze zeker niet over!

Naast Voletarium ligt er nog een attractie vlak bij de ingang. Sterker nog, in de ingang. Het ingangsgebouw is het station van de EP Express, de grote monorail van het park.

Ik zeg bewust de grote, want Europa-Park heeft ook nog een kleinere monorail. Deze grote heeft een stop aan de hoofdingang, aan het hotelresort, in Spanje en in Griekenland. Bij de halte aan het hotelresort kunnen uiteraard enkel hotelgasten in- en uitstappen.

Europa-Park heeft ook een main street. Gezellige sfeer hangt hier.

En aan entertainment is er absoluut geen gebrek. Ik heb nu een foto van enkele muzikanten die er speelden, maar er liepen ook mannen op stelten, er reden er rond op bijzondere fietsen, mascottes liepen door het park… Ik heb zelfs iemand zien lopen met ganzen achter zich aan.

Voor de rest staan er in Duitsland nog enkele rustige attracties, als je iets meer naar de achterkant loopt.

Waaronder deze oldtimerbaan.

Ik moet wel toegeven, ik ben fan van deze!

En ook de Elfenfahrt staat hier, een rustig rondje in bootjes. Langs de kant zie je diverse elfjes en andere fantasiefiguurtjes.

Als je even wil relaxen zijn hier wel enkele mooie en zeer rustige plekjes te vinden.

Natuurlijk is Duitsland niet compleet zonder een Biergarten!

Er was ook nog een waterorgel, een soort van kleinschalige fonteinenshow die om het halfuur draaide.

En ten slotte kon je er ook eten in een groot restaurant.

De laatste attractie in het Duitse themagebied is het eerste station van de parktrein die er rondrijdt.

We maakten zelf ook even een ritje.

Deze heeft naast een stop in Duitsland ook een in Engeland en in Rusland.

We verlaten Duitsland en gaan naar het volgende land, Italië. Het land bestaat eigenlijk maar uit één groot plein met enkele attracties, maar het is er zo gezellig.

De eerste attractie die we deden was de Volo Da Vinci, een soort hangende monorail die een klein rondje maakt boven enkele attracties, zoals de eerder vermelde oldtimers en de Elfenfahrt. Je kan hierbij zelf trappen.

Al weet ik niet of het trappen een meerwaarde heeft. Je gaat eigenlijk sowieso vooruit, ook zonder dat je trapt. Er zit dan ook een elektrische aandrijving op de rails. Het zou kunnen dat je iets sneller gaat als je wel trapt, maar daar heb ik weinig van gemerkt.

Daarnaast staan er ook nog twee darkrides. We beginnen met Piccolo Mondo, de kleinste van de twee.

Tijdens deze darkride passeer je langs diverse typisch Italiaanse dingen. Pizza, het theater, de Mona Lisa, de toren van Pisa enzoverder.

De soundtrack van de attractie blijft alvast nog even in je hoofd zitten.

Het is geen wauw-darkride en ook geen erg grote, maar wel leuk als opvuller en geschikt voor de hele familie.

De tweede darkride is Geisterschloss, het spookhuis van het park. Als je binnen gaat word je meteen verwelkomd door een grote griezel.

Voor je de echte darkride betreedt, is er nog een voorshow. Je wordt met een aantal mensen in een kamer gedropt waar je een akelige stem hoort vertellen. Geen idee wat hij zegt, want ik versta geen letter Duits. Uiteindelijk blijkt de kamer een soort grote lift te zijn en zak je langzaam naar beneden. Op het einde zie je iemand zichzelf ophangen aan het plafond. Daarna kan je doorlopen naar de darkride.

Het is een darkride die werkt met een endless system, zoals we in de Benelux kennen bij Carnaval Festival.

Met je karretje ga je langs diverse horrorscènes. Schrikeffecten zitten er vrijwel niet in, maar het is wel echt een zeer goed spookhuis.

In plaats van de gewone, neutrale route, nemen wij een klein steegje richting het volgende land, Frankrijk! Zeer gezellig straatje dit.

Het was extreem warm tijdens ons bezoek, ongeveer 35° Celsius. Europa-Park is daar echter op voorzien. Overal vind je fonteinen, waterspeelplaatsen en andere mogelijkheden om je te verfrissen. Dit vond ik toch een van de leukste. Als je voor de sensor die in die paal zit loopt, sproeit er water over de paraplu en krijg je een flinke douche.

Hier lag ook een groot 4D-theater, maar ik ben de film niet gaan bekijken. Ten eerste omdat ik geen Duits versta (al werden er ook Franse films gespeeld) en ten tweede omdat ik niet echt een showman ben. Als ik een show doe, voelt dat voor mij een beetje aan als verspilde tijd, hoe goed die show dan ook mag zijn.

Het kleine straatje komt uit aan de achterkant van Frankrijk, waar de eerste van de dertien achtbanen staat. Het is ook meteen de hoogste, snelste en langste van het park, Silver Star!

Silver Star is gebouwd door B&M en is één van de weinige achtbanen in het park die niet gebouwd is door Mack Rides. De achtbaan is geopend in 2002 en is maar liefst 73 meter hoog, wat destijds de hoogste achtbaan van Europa was. Hij haalt een snelheid van 127 km/u en is 1620 meter lang. Een flinke baan dus.

We sloten aan in de wachtrij die 30 minuten lang was. Dit lijkt goed mee te vallen, maar als je weet dat dit ongeveer de langste wachttijd van de hele dag was, valt het nog veel beter mee. Europa-Park heeft attracties met een monstercapaciteit. Deze topper slokt zo even 1620 personen per uur. Zoek maar eens terug van waar je dat getal kent.

De achtbaan rijdt dan ook met drie treinen met telkens negen rijen. En van lui personeel is er ook geen sprake, bij geen enkele attractie trouwens.

De naam van de attractie verwijst naar het logo van Mercedes, waar tevens de wachtrij naar gethematiseerd is. Het is niet erg mooi, maar er staan enkele showmodellen waar je naar kunt kijken. Ik ken verder werkelijk niets van auto’s dus ga er ook niet over uitweiden.

De attractie heeft een aparte front seat wachtrij, maar die raad ik persoonlijk af. Je wacht er doorgaans minimum een halfuur terwijl je vanaf de splitsing in de gewone rij maximum tien minuten wacht. Bovendien vind ik front seat de slechtste plek om de achtbaan te beleven.

Als de beugels aan een razendsnel tempo gecontroleerd zijn en de lichten op groen springen, begin je samen met 35 anderen de beklimming van de lifthill. Ik zeg 35, maar er zijn vaak zeer veel lege plaatsen in de trein. Een single riders line zou deze achtbaan niet misstaan.

Meteen na de lifthill volgt de first drop. De snelheid is fantastisch. Je gaat al direct over de eerste camelback waar de airtime niet wauw is, maar wel oké.

Ik had al vaak horen zeggen dat de baan weinig voorstelde en weinig airtime had. Ik moest in elk geval geen topper verwachten, zeker niet aangezien ik Shambhala in PortAventura gedaan heb, de grote broer van deze achtbaan. Echter moet ik hen tegenspreken. Silver Star geeft niet massa’s airtime weg, maar zeker genoeg om los te komen van je stoel. Hij is lang niet zo meesterlijk goed als Shambhala, maar het is wel een geweldig toffe baan.

Er volgt nog een camelback en daarna een grote bocht waardoor je van richting verandert. Na nog een grote camelback schiet je de eerste keer de remmen in. De rit is echter nog niet gedaan want daarna vlieg je naar beneden. Dit is misschien wel één van de beste stukken van de baan, hier word je bijna uit je stoel gekatapulteerd.

Daarna volgt er een grote helix en nog een laatste camelback, waar je ook erg goede airtime krijgt. Het einde van de rit is op dat vlak beter dan het begin. Na nog enkele snelle bochten en een actiefoto sta je alweer in de eindremmen.

Wat een geweldige baan is het toch! Mijn verwachtingen lagen zeer laag door ervaringen van anderen, maar ik vind het een topper! Front seat was ik niet helemaal overtuigd, maar backseat vind ik hem fantastisch. Ik heb meteen nog eens aangeschoven en heb nog verschillende ritjes gemaakt.

Vanuit de wachtrij van Silver Star kan je een stukje naar de Mercedes-Benz Hall kijken, maar je kan er ook gewoon doorlopen. Ik moet wel zeggen dat ik me afvraag waarom ze voor Mercedes gekozen hebben, terwijl dat een Duits bedrijf is en de attractie in themagebied Frankrijk ligt.

Vlak voor de Silver Star ligt een grote, witte bol, met daarin de tweede achtbaan verstopt. Eurosat was de volgende die een bezoekje van ons mocht verwachten.

Het is een indoorcoaster die gebouwd is door Mack Rides en geopend werd in 1989. Bijgevolg was het destijds de derde achtbaan van het park. We sloten aan in de wachtrij die er vreselijk lang uitzag. Het bord gaf tien minuten aan, maar we vertrouwden er echter niet op dat het zou kloppen. Europa-Park bewijst echter dat het kan, na tien minuten stonden we effectief vlak voor de poortjes.

Achteraf even opgezocht heeft ook deze achtbaan een monstercapaciteit van maar liefst 1600 personen per uur. Hij rijdt dan ook met (hou je even vast) zeven treinen! Bijgevolg wacht je eigenlijk al wandelend, waar ik persoonlijk wel van hou.

Opvallend is dat men de wachtrij eigenlijk in twee delen opsplitst. Eerst wacht je beneden een hele tijd waar je in groepen wordt doorgelaten door een medewerker. Daarna ga je een roltrap op richting het station, waar je dan nog een vijftal minuutjes moet wachten.

Je zit nog maar net neer en de trein vertrekt al voor een wilde rit. Eerst word je omhoog getakeld aan de hand van een bijzonder liftsysteem. Je wordt zeg maar vastgeklikt aan een gigantische, draaiende cilinder die de trein in rondjes naar boven takelt. In het begin zie je nog iets, maar naar het einde van de (best wel lange) lifthill is het compleet donker.

Eenmaal je losgekoppeld bent van de lift, schiet je al met een best grote vaart naar beneden, en die snelheid neemt alleen maar toe. Laat dat samen gaan met scherpe bochten, goede G-krachten en snelle richtingswissels en je hebt een topachtbaan! De achtbaan is behoorlijk ruw. Het is dan ook om die reden dat ze hem volgend jaar helemaal gaan vernieuwen. Ik vond het nog wel oké, best ruw, maar nog zeker genietbaar.

Onder de grote bol van Eurosat ligt nog een darkride verstopt, het Universum der Energie. Deze mooie darkride neemt je miljoenen jaren mee terug in de tijd.

Ook deze attractie heeft een endless system. De hele rit bestaat eigenlijk gewoon uit het rijden in een karretje van dino naar dino. Een best simpele, maar zeer mooie darkride.

Het valt ook op dat hij zeer compact is en bovendien maar enkele meters hoog. Hij ligt dan ook onder Eurosat.

Opvallend, aan de uitgang moet je nog even over enkele hindernissen.

We liepen verder door Frankrijk, wat tevens een zeer gezellig land is in het park. Recht voor de Eurosat ligt een grote, mooie vijver. Bij ons bezoek werd deze door de hete temperaturen vooral gebruikt als zwembad.

Ongelofelijk, zelfs de putdeksels in het park zijn stuk voor stuk gedecoreerd naar Europa-Park.

De volgende attractie is de Euro-Tower.

Deze toren van 75 meter hoog geeft je een mooi uitzicht over het park.

Overigens ook een zeer mooi gedecoreerde attractie. Typische Europa-Park stijl.

Achterin Frankrijk staan nog twee kleinere attracties. De eerste is een kleine rondrit langs enkele kleinschalige circusscènes.

En de tweede is een rondvaart in kleine, ronde bootjes.

En zo waren we toe aan het volgende land, dat Ierland ging worden.

Vroeger was Ierland de ‘Welt der Kinder’. Ze hebben het in 2016 echter helemaal vernieuwd en attracties toegevoegd.

De eerste attractie die we tegenkwamen waren deze kleine, ronddraaiende bootjes.

Er vlak achter stond een klein schommelbootje. Compleet overdekt en in een mooi thema gestoken. Zelfs compleet met een leuke soundtrack.

Er was ook een groot nieuw restaurant gebouwd en natuurlijk speelden er zoals in elk themagebied verschillende shows. Tegen het restaurant aan was een hoge toren gebouwd met enkele best grote glijbanen.

En jawel, sinds vorig jaar stond er zelfs een nieuwe achtbaan in dit gedeelte! De Ba-a-a Express is gebouwd door Mack en is de kleinste achtbaan in het park. Hij is amper 3 meter hoog en haalt slechts een maximale snelheid van 20 km/h.

Desalniettemin is het een prachtig gedecoreerde attractie! Het is bovendien een credit.

Verder bood Ierland nog een dinocarrousel aan, die we kennen uit Bobbejaanland.

En daar vlak achter lag nog een rondrit in tractors.

Er was ook nog een minispeeltuin voor de allerkleinsten.

En ten slotte stond er nog een kleine toren waaraan je jezelf kon optrekken, die zien we wel vaker. Deze stond middenin in een parcours met een soort van kajakbootjes, tevens voor de allerkleinsten.

Genoeg rondgehangen in de kinderwereld, we gingen naar het volgende land, dat Engeland was.

Hier komen we meteen op een klein plein met de volgende kinderattracties. De eerste is deze erg leuke Crazy Taxi.

Ik ben wel fan van de manier waarop Europa-Park attracties weet aan te kleden.

En de tweede kleine attractie is de London Bus.

Achter deze twee kleine attracties lag de Queen’s Diamonds. Ik weet dat het iets is waar je laserstralen moet ontwijken, maar ik ben er zelf niet in geweest.

Natuurlijk zou zo’n groot park als Europa-Park niet compleet zijn zonder een echte draaimolen. Deze staat ook hier in Engeland.

En er lag ook een autobaan. Ze zijn misschien allemaal wel een beetje anders, maar rondritjes heeft Europa-Park echt heel veel. Bovendien liggen ze allemaal aan dezelfde kant van het park.

Ten slotte bood Engeland ons ook nog een soort sportbar.

Er was zelfs een attractie te vinden. Een botsautobaan, maar met een leuk extraatje. Op de baan ligt namelijk een grote bal, waardoor je een soort van voetbal in een botsauto kunt spelen.

Zag er leuk uit maar ik ben er toch niet ingestapt. Ik ging ondertussen naar het volgende landje, Zwitserland! Een zeer gezellig stukje. Je voelt je in Europa-Park telkens echt in het land van het themagebied.

Ik loop er enkel elke keer weer verloren. Na even zoeken had ik de ingang gevonden van de Schweizer Bobbahn, de eerste achtbaan in Zwitserland.

Ook deze achtbaan is gebouwd door Mack en heeft een typische Europa-Park capaciteit. Daarmee bedoel ik maar liefst vijf treinen en een wachtrij die vlot vooruit gaat.

Al moet ik zeggen dat ik geen fan ben van de baan. De rit start met een ruime bocht en een drop. Daarna volgen er nog enkele scherpe bochten maar je staat al zeer snel in de remmen.

Het is niet alleen een zeer korte rit, maar ook nog eens een heel ruwe. Ik heb hem tweemaal front seat gedaan en vond hem allesbehalve aangenaam. Mijn gezelschap, die meer naar achter in de trein zaten, hadden er veel minder last van.

Ver moesten we niet wandelen richting de tweede achtbaan in Zwitserland, deze ligt er vlak naast.

Matterhorn Blitz is een wildemuisachtbaan. Het is echter geen standaardmodel zoals in Bobbejaanland of Movie Park.

De rit start met twee bakjes die tegelijk in een verticale lift gaan. Als je eruit komt, volgt er één grote drop en pas daarna begin je aan de klassieke reeks haarspeldbochten.

Daarna volgen er nog enkele kleine drops en de rit eindigt met nog een tweetal scherpe bochten.

Best een leuke baan, duidelijk mijn favoriete wilde muis, al ben ik doorgaans geen enorme fan van dit soort banen. Verder staan er ook vaak lange rijen, waardoor ik hem slechts één keer gedaan heb in het begin van de dag.

De laatste attractie in deze themazone is de Jungfrau Gletscherflieger. Een soort octopusachtige molen die ik nog nooit ergens anders heb gezien.

Ik ben er zelf niet ingestapt, maar het zag er best wel leuk uit.

Vanuit Zwitserland sta je na enkele ogenblikken in Griekenland. Dat kan ook enkel in Europa-Park. We kwamen aan in het Grieks stadje, dat voorin het gebied ligt met een goed zicht op Poseidon. De ingang daarvan ligt echter achterin, waar we ons dan maar naartoe begaven. We kwamen achterin echter eerst een andere achtbaan tegen.

Pegasus is een baan die echt helemaal achteraan in het park gedrukt ligt. Foto’s ervan maken is heel moeilijk. Het is één van de kleinere achtbanen van het park. Hij is uiteraard gebouwd door Mack Rides en is slechts 13 meter hoog. Ondanks dat het een juniorcoaster is, heeft de baan best wel veel pit.

Het is echter geen heel lange rit.

Grappig is dat je deze attractie ook met een virual reality-bril kan berijden, maar aangezien dat €2 bijbetalen is, heb ik dat niet gedaan. Niet dat ik zo enorm hard tegen betaalattracties ben, maar deze achtbaan was gewoon te kort om het te proberen. Bij de Alpenexpress heb ik het wel gedaan, maar daar kom ik later op terug.

Bovendien is sinds de VR de capaciteit enorm gedaald. Dat is dan ook de reden dat ze het hier gaan verwijderen. Bij Alpenexpress is het meer op zijn plaats en ook Eurosat zal vanaf 2018 met virtual reality te beleven zijn.

Als je uit Pegasus komt, wandel je zo de ingang van Poseidon binnen.

Je weet dat het rustig is in het park als er geen wachtrij is bij Poseidon… toegegeven, deze foto is gemaakt rond 17 uur, twee uur voor sluitingstijd. Overdag was het er wel iets drukker, maar zelden langer dan twintig minuten. Bij elke attractie trouwens.

Poseidon is een waterachtbaan die tevens gebouwd is door Mack Rides. De attractie is 23 meter hoog en haalt een snelheid van 70 km/h. Dit beloofde wel wat.

Je begint met een heel klein stukje waarin je gewoon door enkele scènes vaart.

Daarna word je omhoog getakeld en begint de echte rit. De eerste drop voelt best ruw aan en er zit ook een vreemde knik in, maar door de lage snelheid valt het nog goed mee. De echte hel barst los als je na de remmen de tweede keer naar beneden gaat. Wat een ongelofelijk ruwe baan is dit. Echt niet comfortabel meer.

Je bent blij als je na diverse bochten het water in plonst. Daarna vaar je een stukje en word je opnieuw naar boven getakeld.

Het tweede stuk valt gelukkig veel beter mee. Daar maak je gewoon een rechte beweging. Eerst een steile drop waarna nog een leuke airtimeheuvel volgt.

Jammer genoeg is de splash allesbehalve nat. Dat had ik met dit weer wel graag anders gezien.

Het idee van de baan is best leuk en ook de theming is echt goed gedaan. Het is zeer spijtig dat de baan zo ruw is. Ik heb hem achteraf nog een tweede keer gedaan maar mijn mening bleef ongewijzigd. Deze verdient die renovatie veel meer dan Eurosat.

Je bent nog maar net uit Poseidon en je wandelt al praktisch de wachtrij van de volgende attractie binnen. Het gebouw ziet er een beetje vierkantig uit, waardoor je al kan raden wat er net in zit.

Inderdaad, een madhouse. Geen klassiek madhouse van Vekoma, maar ééntje van Mack. Het is opvallend veel kleiner dan de andere madhouses en heeft ook geen voorshow.

Fluch der Kassandra is de naam van het madhouse. Van het verhaal kon ik echter niet veel maken, al zal dat meer liggen aan mijn zeer uitgebreide talenkennis dan aan Europa-Park.

Verder is het best wel een mooie madhouse. Hij draait veel en erg soepel. Ook de muziek is best leuk.

Griekenland biedt ook nog een interactieve darkride, Abenteuer Atlantis!

Ook deze darkride heeft een endless system, wat best wel opmerkelijk is voor een attractie waarbij je moet schieten.

Tijdens een ritje moet je schieten op diverse vissen en zeemonsters. De gondel draait automatisch, maar je kan met een hendel ook de richting een beetje zelf bepalen als je dat wil.

Ik weet niet goed waarom, maar ik vond dit echt een geweldige darkride. De combinatie van het schieten, het leuke thema en de fantastische muziek maken het een heel plezante darkride.

En ten slotte staat er ook nog een groot opgezette kinderattractie. Hij ziet er best wel mooi uit.

En zo kwamen we aan in het volgende land, Rusland! Hier staat eigenlijk maar één grote attractie, maar voor we daarmee beginnen, stond er eerst nog een darkride op ons te wachten.

En wat voor één…

Dit is zonder enige twijfel de meest foute attractie die ik ooit gedaan heb. De darkride duurt nog geen twee minuten en de poppen zijn volgens mij stuk voor stuk slechts enkele euro’s waard. Ongelofelijk hoe zo een kwalitatief park als Europa-Park zoiets slecht in huis kan hebben.

Verder was er in Rusland nog een autobaan te vinden. De zoveelste alweer in het park.

Maar wij kwamen hier het meest voor Euro-Mir, de spinning coaster van Europa-Park en de enige achtbaan in Rusland.

De wachtrij van de attractie is ongetwijfeld de saaiste van het park om lang in te wachten. Of de soundtrack dat beter of net nog erger maakt, mag iedereen voor zich uitmaken. Ikzelf vind de soundtrack geweldig. Zoek het zeker eens op als je deze niet kent.

Gelukkig gaat het vrij snel, want deze baan heeft maar liefst negen treinen! De capaciteit van Europa-Park is niet te evenaren… Het wachten loont gelukkig ook wel, want ik vind dit één van de betere coasters in Europa-Park. Je start, net zoals bij Eurosat, met een lifthill die bestaat uit een grote, draaiende cilinder. Terwijl dezelfde soundtrack luid weerklinkt, word je naar de 28 meter getakeld.

Daar ga je naar buiten en draai je in bochten rond enkele torens. Opvallend is dat het ronddraaien van de karretjes niet op zwaartekracht gebeurt zoals bij de meeste spinning coasters, maar aangedreven wordt. Op de lifthill en ook in de bovenste bochten draai je dus elke keer opnieuw volgens een bepaald patroon.

Je wordt stilgezet en gaat nu oftewel vooruit oftewel achteruit. Daarna volgt de best wel pittige first drop. Hierna draai je 180°, waardoor wie eerst vooruit zat nu achteruit gaat en andersom. De rest van de rit draai je spijtig genoeg niet meer. Het is echter wel een zeer goede baan. Met name op het einde volgen de scherpe bochten zich zeer snel op. Op sommige momenten begon ik zelfs sterretjes te zien.

Soepel is de baan helemaal niet, maar hij is zeker nog genietbaar. Vreemd genoeg vond ik hem ook comfortabeler wanneer ik achteruit ging.

Al bij al een zeer leuke baan. Misschien verdient deze eens nieuwe treintjes voor extra comfort, maar ik vind het een toppertje!

Net toen we uit Euro-Mir kwamen, kwam toevallig de parade langs. Normaal kijk ik zelden shows, maar een parade vind ik nog wel leuk om even te blijven kijken.

Ook hier ben ik dat dus blijven doen.

Verschillende mooie wagens, zoals deze in de stijl van het Voletarium.

Een erg mooie parade, leuk om even naar te kijken.

Vlak naast Euro-Mir ligt nog een soort van ruimtestation waar je doorheen kunt lopen. Ik ben er vrij snel doorgegaan. Het is volgens mij wel leuk als je iets kent van ruimtevaart en het je boeit, maar eerlijk is eerlijk, mij kan het geen bal interesseren.

Het volgende land is Luxemburg, wat net zoals in het echt ook in Europa-Park een zeer klein land is. Eigenlijk bestaat het enkel uit één gebouw en het voorliggende plein.

De lezers die trouwens aan het wachten zijn tot België aan bod komt, kunnen beter afhaken. Inderdaad, dat is er niet! Eigenlijk ronduit schandalig, aangezien ze heel veel landen hebben en we zelfs een buurland zijn van Duitsland. Ik heb ook geen idee hoe het komt dat het er nog steeds niet is.

Als je in het gebouw naar binnen loopt, zie je van alles over de geschiedenis van het park. Ook staan er enkele maquettes van attracties. Interessant om even te bekijken.

Ook de prijzenkast mag hier niet ontbreken!

Verder speelt er ook om de zes minuten een korte show, maar die heb ik niet gezien. Daarnaast zit er een station van de kleine monorail in het gebouw. Deze vind ik persoonlijk de leukste van de drie parktreinen en heeft naast deze stop ook nog ééntje in IJsland.

Ik maakte zelf ook even een rondje, en kreeg een privéritje!

Ten slotte bevindt ook foodloop zich in dit gebouw. In dit unieke restaurant wordt je eten opgediend via een achtbaan. Jawel, je leest het goed. Je gaat aan een tafel zitten en bestelt je eten via enkele schermen. Daarna komt je eten aangerold via achtbaanrails. Bij één tafel maakt het zelfs een looping.

Ik kan het eerlijk gezegd alleen maar aanbevelen, net zoals alle horeca in Europa-Park. Het is niet alleen van een behoorlijke kwaliteit, het is ook nog eens zeer betaalbaar!

Na Luxemburg sta je al snel weer in Nederland, waar de volgende reeks attracties op ons staat te wachten. Voorin Nederland staan twee draaimolens, de eerste is deze Rode Baron.

En de tweede is deze Vliegende Hollander. Niet te verwarren met die van de Efteling natuurlijk. Deze is wel een stukje kleiner.

Twee netjes afgewerkte molens die bovendien mooi in Nederland passen.

Verder bestaat Nederland uit één groot plein, met daar middenin een grote koffietasmolen.

Natuurlijk hadden ze voor deze Koffie Kopjes geen betere plek kunnen vinden!

Naast enkele eetgelegenheden bevindt zich op het plein ook nog een grote ballenbak. Blijkbaar stonden er ook kinderbotsautootjes, maar die ben ik gewoon voorbijgelopen.

De grootste attractie in Nederland is Piraten in Batavia, de laatste echte darkride die we nog moesten doen.

Zoals je al wel zal vermoeden is het een darkride die gethematiseerd is naar de wereld van piraten. Een verhaallijn zit er niet in (of die heb ik toch niet gevonden), maar desalniettemin is het een zeer mooie darkride.

Je start met een kleine val en een projectie op een waterval die net op tijd stopt. Daarna vaar je door diverse grote scènes.

Veel meer kan ik er niet over vertellen. Alweer een mooie darkride in de collectie van Europa-Park.

Na Piraten in Batavia volgde Scandinavië!

Scandinavië begon met een soort van gezellige main street. Buiten enkele gezellige restaurantjes bevond zich hier de eerste attractie.

Of toch, als je dat zo mag noemen… Deze Verzonken Stad Vineta is eigenlijk niets meer dan één scène. Je kijkt naar beneden en ziet onder glas een kleine stad.

Terwijl zit erboven iemand op de rotsen en hoor je een verhaal vertellen. Lang heeft het niet geduurd, ik was na een halve minuut weer buiten.

Qua padenstructuur en route naar verschillende attracties is Scandinavië een vrij ingewikkeld land. Ik ben meer dan eens verkeerd gelopen. Er staan wel enkele wegwijzers maar dan nog zit het vreemd in elkaar. Het ligt ook het overgrote deel over het water.

Er stonden nog twee echte attracties op ons te wachten. De eerste is de Vindjammer, de schommelboot van het park.

Het is een gewone standaard piratenboot, al is deze in Europa-Park natuurlijk erg mooi afgewerkt. Bijgevolg is deze ook van Huss en dus niet van Mack.

Evenals de rapid river, die is dan weer gebouwd door Intamin en is de volgende attractie die we gingen doen. Tevens de laatste attractie in dit themagebied.

Door het extreem hete weer bevond zich hier de langste wachttijd van de dag, en dat was de volle 30 minuten! Toegegeven, het was de rustigste dag van de drie dagen dat ik er was, maar er was wel enorm veel volk in het park. Het is niet voor niets het op één na best bezochte park van Europa. Het park bewijst hier alweer hoe groot hun capaciteit is en hoe goed ze de wachttijden kunnen beperken.

Terug naar Fjord Rafting dan maar. Het is een redelijk standaard rapid river zonder zeer bijzondere elementen. Hij doet mij een beetje denken aan Piraña in de Efteling, al vind ik deze beter.

Hij is natuurlijk wel erg mooi aangekleed en gedecoreerd langs de kant. Op een bepaald moment passeer je een heel dorpje waar een soort van trollen wonen.

Ook aan nattigheid is er geen gebrek. Naast watervallen, twee zeer goede golfslagbaden en tal van kolkende golven zijn er ook nog eens diverse watereffecten. Heerlijk met dit weer. Ik kwam er behoorlijk nat uit.

De beste rapid river blijft voor mij die van Phantasialand, maar deze staat toch erg mooi op nummer twee!

Normaal loop je van Scandinavië zo over in IJsland, maar dat lieten we voorlopig nog even achterwege. Vanuit Scandinavië gingen we terug naar de bovenkant van het park, waar we als eerst aankwamen in Avonturenland. Eén van die vreemde themagebieden in het park dat geen Europees land voorstelt. Ik vind het maar een rare zet. Niet dat het er slecht onderhouden uitziet of zo, maar het past gewoon niet. Misschien een idee om dit de komende jaren eens om te bouwen naar België?

Buiten natuurlijk ook enkele eetgelegenheden biedt deze zone twee zeer gelijkaardige attracties. De eerste is Jungle Rafts, een rondvaart op het water zoals in de Efteling of Walibi Belgium. Deze is echter wel een stukje mooier.

Ikzelf heb er geen ritje op gemaakt. Zelfs in drie dagen heb ik daar geen tijd voor gevonden. Al heb ik natuurlijk ook wel veel  foto’s en video’s gemaakt.

De tweede attractie is een grote boot die een iets langere rondvaart maakt op het water. Maar ook deze African Queen heb ik niet gedaan.

Achter de grote vijver van Avonturenland ligt de sprookjeswereld. Eigenlijk is het een soort van sprookjesbos, maar verwacht niet dat het zoals in de Efteling is. Het is veel kleiner opgezet en ik heb er bijgevolg ook helemaal niet veel aandacht aan besteed.

Ik vind persoonlijk ook niet dat het echt in Europa-Park past. Het vloekt een beetje in vergelijking met de rest van het park, net zoals Avonturenland.

Desondanks is het wel mooi afgewerkt, maar zoals reeds gezegd is het niet zoals in de Efteling. Dit is bijvoorbeeld het huisje van Hans en Grietje. Het ziet er wel goed uit, maar stelt voor de rest weinig voor.

Er stond ook nog een kleine attractie tussen.

Vrouw Holle was ook van de partij, die hier wel erg veel sneeuw liet vallen.

Ook Assepoester mag niet ontbreken.

Er staan er nog diverse anderen zoals Roodkapje, Rapunzel, de Kikkerkoning en de Gouden Gans, maar ik heb niet van alles een foto omdat dat ook maar ééntonig zou zijn.

Middenin de sprookjeswereld brengt een breed pad je naar de achterste uithoek van het park, waar nog een themagebied ligt. Het is tevens geen Europees land, maar ik vind het toch al iets beter in Europa-Park passen dan Avonturenland of de Sprookjeswereld. Dit gebied is gethematiseerd naar het kinderfiguurtje Arthur. In België is hij niet zo bekend, maar in Duitsland kent de overgrote meerderheid hem wel.

Deze zone is (behalve een klein stukje van de achtbaan) volledig indoor. Voor we naar deze achtbaan gingen, keken we eerst wat er nog meer in de hal stond, die mij persoonlijk een beetje deed denken aan Mayaland in Plopsaland.

Als je binnenkomt bevinden zich recht voor je enkele glijbanen en aan de linkerkant een restaurant. Daarachter staan nog twee kinderattracties. Om te beginnen deze kleine vrijevaltorens. Je komt ze vaker tegen, maar hier staan er (net als in Phantasialand) twee naast elkaar.

En ook deze kinderattractie staat hier. Het is eens wat anders dan kikkers, zoals in de Plopsaparken of Phantasialand.

Er bevond zich ook nog een zeer kleine speeltuin.

En deze vind ik persoonlijk toch wel even het vermelden waard. De alcoholvrije cocktail Jack Fire werd mij aangeraden door een vriend. Ik was best onder de indruk van de werking. Je betaalt en je krijgt een munt die je in deze automaat moet steken. De kever braakt dan zeg maar de cocktail uit. Bovendien is hij erg lekker en niet duur. Een aanrader!

Daarna was het tijd  voor Arthur. Ik noem het een achtbaan, maar eigenlijk is het een combinatie van een achtbaan en een darkride. Het is best wel een bijzonder type, want je hangt onder de rails en wordt elektrisch aangedreven. Het deed mij een beetje denken aan Droomvlucht, maar met nog net iets meer achtbaangehalte.

Als je alleen bent of geen zin hebt om te wachten heb je geluk, want Arthur heeft een single riders line. Deze heb ik eigenlijk nooit druk gezien. Ook het vermelden waard is het geweldige bagagesysteem. Je scant je toegangsticket van het park en er gaat een kluisje open waar je je spullen in kan leggen. Na de rit kan je die langs de andere kant er weer uithalen. Ook leuk is dat het zich midden in de rij bevindt, je wacht er een stuk voor en nog een stukje erna, zo brengt het een beetje afwisseling tijdens het wachten.

In de achtbaan zitten drie snellere stukjes. Het eerste is erg kort en gaat naar buiten, het tweede is al wat langer en bevindt zich binnen in de hal en het laatste is het langste stuk dat tevens buiten is.

Daartussen zitten stukjes darkride. Erg mooi gemaakt en ook interactief. Je hebt een knop op je beugel waarmee je de eindbaas kan verslaan. Ook trilt de stoel als je voorbij een grote rat of kever komt. Daarnaast is er onboard ook muziek.

De achtbaan haalt slechts een snelheid van 31 km/h, maar dat lijkt stukken sneller als je erin zit. Ik was aangenaam verrast door de rit.

We volgden het pad en raakten langzaam aan de achterkant van het park. Hier lagen nog enkele themalanden, te beginnen met Oostenrijk.

Oostenrijk biedt je drie attracties. Wij starten met de wellenflug.

Mooie attractie inclusief fonteinen, al is deze lang niet zo mooi als die in Phantasialand.

Ook de log flume met de toepasselijke naam Tiroler Wildwasserbahn staat hier in Oostenrijk. Die hadden we nog niet gehad.

Het was één van de eerste attracties in het park en is dus al een oude attractie, al zou je dat niet zeggen. Er zitten misschien geen draaitafels of andere spectaculaire dingen in, maar hij is zeer netjes onderhouden.

Het water is helderblauw en de boten zijn erg goed. Ruime, hoge boten met enkele leuningen. Ook de rit zelf is goed en biedt voldoende verfrissing.

Je start met een kleine drop die je al behoorlijk nat maakt. Het water van de splash spat tegen de muren en komt zo terug de boot in.

Daarna vaar je een stukje door een grote grot. Zeer mooi afgewerkt stukje dit.

Ten slotte ga je door naar de grote drop, waar je nog eens de volle laag over je krijgt. Een zeer leuke log flume deze.

Ten slotte staat hier ook nog de oudste achtbaan van het park, de Alpenexpress.

Ook deze achtbaan wordt elektrisch aangedreven en is zeer vergelijkbaar met de Bob Express uit Bobbejaanland. Al is deze een stuk korter.

Overigens is er niet veel aan. Het zijn leuke attracties om eens te doen, maar veel stellen ze niet voor.

Ook deze attractie raast door diezelfde grot als de log flume. Al merk je er met deze snelheid minder van, het is best leuk gemaakt.

Ten slotte kan je ook deze attractie berijden met Virtual Reality. Sterker nog, er zijn zelfs twee verschillende films beschikbaar. Uiteraard moet je er ook hier €2 voor bijbetalen. Ik heb beide films eens uitgeprobeerd en ik vond het erg leuke ritjes. De technologie en de uitwerking is erg goed, veel beter dan in Bobbejaanland. Ook is deze attractie er meer voor geschikt dan Pegasus. Hier is het dan ook definitief, op Pegasus gaat het binnenkort al weg.

Ten slotte kan die grot, de Zauberwelt Der Diamanten, ook betreden als walkthrough. Binnenin vind je een hele collectie aan trolachtige wezens die in een diamantmijn aan het werk zijn.

Maar voor je daar naar binnen kan moet je eerst nog even langs een grote werkplaats. Hier heb je ook een mooi zicht op een stukje van de Alpenexpress.

En je passeert ook even langs een berenfamilie.

Daarna kom je terecht in de erg mooi afgewerkte grot, waar ook de Alpenexpress en de Wildwaterbaan een kort rondje door maken.

Ik, als ik een trol zou zijn die moet werken…

Toen we de diamantgrot buitenkwamen was het tijd voor het volgende land, Spanje! Leuk sfeertje hangt er in dit land. Ik heb het wel voor deze gezelligheid.

Hier staan slechts enkele kleine attracties. In deze koepel zit de eerste verpakt, foto’s maken ervan is erg moeilijk.

Ik heb deze attractie niet gedaan, maar het is een soort van rupsbaantje.

In deze naastgelegen, gelijkaardige koepel zit de tweede attractie, de Feria Swing.

Ook deze is heel moeilijk te fotograferen, maar het is me toch maar weer gelukt. Ook deze klassieke draaimolen heb ik niet gedaan.

Ten slotte heeft Spanje ook nog een kinderspeeltuin.

Spanje is geen groot land, maar heeft wel het hotelresort. Europa-Park heeft maar liefst vijf hotels die hier allemaal vlakbij elkaar liggen. De hotelgasten hebben een aparte ingang die in dit themagebied gelegen is.

Portugal is nog een land dat we nog niet gehad hadden en is misschien wel het kleinste land van Europa-Park. Hier staat eigenlijk slechts één attractie, de Atlantica Supersplash!

Een supersplash zoals we die kennen uit Plopsaland De Panne. Het ritverloop is een beetje anders, maar het idee is wel hetzelfde.

Je start met een lifthill die bovenaan uitkomt op een draaischijf. Daar draai je 90° zodat je achteruit staat en een kleine val maakt. Leuk dropje toch wel. Daarna sta je alweer op een nieuwe draaischijf.

Deze draait opnieuw 90° zodat je opnieuw vooruit staat. Daarna volgt de drop van maar liefst 32 meter! Je haalt een snelheid van 80 km/h. De statistieken zijn net iets meer dan die in Plopsaland, maar veel verschil merk je niet.

Je vliegt nog over de zeer leuke airtimeheuvel en eindigt daarna in het water met een grote splash.

Erg nat word je niet, of toch niet van de splash. Na de splash zijn er eerst dolfijnen die je nog wat nat schieten. Als er daarna nog mensen zijn die tegen betaling een kanon laten afgaan, is de hele boot gedoucht.

En als je dan nog niet nat genoeg bent, kan je nog altijd in de splash zone gaan staan. Hier heb ik op zo een hete dag als vandaag ook wel even gebruik van gemaakt.

Verder een leuke baan die soepel verloopt. Ook het helderblauwe en naar chloor ruikende water is zeker nog een vermelding waard.

Midden in de attractie bevindt zich een show, die net toevallig speelde tijdens ons ritje. Ik ben niet lang blijven kijken, maar het zag er wel chique uit.

We volgden het pad en kwamen alweer in het laatste themagebied terecht, IJsland. De fans weten dat hier nog wat coastergeweld staat dat we moeten berijden.

Maar voor we daaraan beginnen staan er nog twee andere waterattracties. De eerste is Litill Island, een waterspeelplaats. Deze was echter gesloten en ze waren een uitgebreide onderhoudsbeurt aan het geven. Spijtig dat dat net gebeurt wanneer het 35° is, maar langs de andere kant heeft Europa-Park massa’s waterspeelplaatsen en -speeltuigen, dus baalde ik er helemaal niet van. 100 meter verderop langs de ene kant ligt de splash zone van de Atlantica en 100 meter verder langs de andere kant ligt een splash battle met zelfs waterspeeltuigen errond.

De volgende waterattractie was dus de splash battle, die hier voluit Whale Adventures – Northern Lights heet.

Deze attractie neemt je mee langs diverse ijsschotsen en bijhorende dieren. Spijtige zaak is dat er zeer weinig interactie is tussen de boten. Je kan op slechts enkele zeer korte momenten andere boten raken. Enkel met bezoekers aan de kant kan er wat lol gemaakt worden.

Voor de rest bestaat de rit voornamelijk uit doelen. Het is allesbehalve mijn favoriete splash battle, voornamelijk door de geringe interactie. Ik moet echter wel meegeven dat hij er zeer goed uitziet, het water opnieuw helderblauw is en alle effecten ook echt werken.

Maar toen was het tijd voor het echte werk, er stonden namelijk nog twee grote achtbanen op ons te wachten! De eerste zag je al enkele keren op de achtergrond op bovenstaande foto’s, Wodan, de houten achtbaan van het park.

Dit is de tweede achtbaan in het park die niet gebouwd is door Mack. Voor deze achtbaan heeft Europa-Park beroep gedaan op Great Coasters International. De baan is geopend in 2012.

Wodan is 40 meter hoog en behaalt een snelheid van 100 km/h, dus het is best wel een grote baan.

Je begint in de wachtrij die zeer mooi gethematiseerd is. Zonder twijfel de mooiste wachtrij van Europa-Park. Voornamelijk het stuk indoor is prachtig. Je loopt door verschillende kamers waar onder andere gebruikt wordt gemaakt van projecties en constructies die instorten.

Ook bij deze achtbaan heb je een single riders line. De gewone rij splitst op het einde ook op voor de mensen die vooraan willen zitten.

Het station is mooi afgewerkt en, net zoals bij Troy, raast ook hier de trein van Wodan door het station op een soort van tweede verdieping. Persoonlijk vind ik dat weinig toevoeging brengen, behalve elke minuut veel lawaai in het station.

De rit begint met enkele kronkels en daarna ga je de hoge lifthill op. Je maakt eerst nog een bocht en duikt daarna naar beneden van de first drop.

Je duikt onder de grond door en vliegt naar de andere kant, waar je de achtbaan Blue Fire kruist. Vervolgens zoef je opnieuw onder de grond door en raas je door het station. Na een grote airtime hill kruis je een tweede attractie, de Atlantica Supersplash. Daarna volgen nog verschillende snelle scherpe bochten en heuveltjes, tot je in de remmen staat.

De baan doet me veel denken aan Troy en deze hebben dan ook verschillende gelijkenissen, maar persoonlijk blijft Troy toch mijn favoriet!

Wodan is ook niet de soepelste baan. Hij is nog zeer genietbaar, maar toch de ruwste van GCI die ik al deed.

Voor de rest is het echter een zeer toffe baan, waar ik toch verschillende ritjes op gemaakt heb tijdens mijn bezoek.

En dan was het alweer tijd voor de laatste attractie. Daarnet werd hij al even aangehaald, maar nu was het ook tijd om de dertiende achtbaan van het park te berijden. Blue Fire!

De achtbaan is gebouwd door Mack Rides en geopend in 2009. Opvallend genoeg is het de enige achtbaan in het park met inversies en al minstens even opvallend zijn de heupbeugels. In heel het park zijn trouwens nergens schouderbeugels te bespeuren.

Qua thematisering stelt deze achtbaan niet heel veel voor. Er is er wel een beetje en het ziet er zeker verzorgd uit, maar echt enorm de moeite is het niet. Ook de wachtrij is niet echt wauw. Net zoals bij Wodan heb je ook hier zowel een single riders line als een front seat line.

Het mag dan niet de mooiste wachtrij zijn, het is nog altijd veel beter dan zig zag rijen. Bovendien schuift deze zeer goed door. Er staan dan ook maar liefst 4 treinen op deze baan, wat zorgt voor een capaciteit van 1720 personen per uur.

De rit start met een kleine darkride. Er wordt nagebootst dat er iets misgaat wanneer je plots naar buiten schiet aan 100 km/h. Op voorhand werd ik gewaarschuwd dat de lancering heel tam zou zijn en de rest van het ritverloop vrij saai was. Ik schrok echter toch behoorlijk van de lancering. Het is inderdaad geen Taron, maar ik vond de launch allesbehalve slecht!

Je vliegt de hoogte in en wanneer je terug beneden bent maak je een volle looping. Daarna volgen diverse bochten die afgewisseld worden door inversies. De tweede inversie is een kurkentrekker, net als de derde. De laatste is een inline twist en zonder twijfel de beste inversie die ik ooit deed. Je wordt echt volledig uit je stoel geslingerd.

Een saai ritverloop? Helemaal niet! Ik was na alle negatieve dingen die ik erover gehoord had zeer aangenaam verrast over deze coaster. Zonder twijfel de beste achtbaan van Europa-Park!

De rit verloopt verder ook heel soepel en door de heupbeugels voel je je enorm vrij. Nog een pluspunt is de prachtige onboard muziek die we te danken hebben aan IMAscore.

Na mijn eerste ritje was ik meteen verkocht. Ik heb dan ook nog zeer veel ritjes gemaakt gedurende mijn driedaagse Europa-Park. Absoluut een topper!

Verder raad ik het kleine IJslandse Museum nog aan. Niet omdat er veel boeiende dingen te vinden zijn, maar wel omdat je er naar de lancering van Blue Fire kan kijken.

En zo zat ons dagje Europa-Park erop!

Omdat we toch vlakbij het park verbleven trok ik ’s avonds nog even naar de ingang om enkele foto’s te maken.

Silver Star kan je uiteraard ook in de nacht fotograferen. Het ziet er werkelijk prachtig uit.

En toen was het tijd om na een driedaagse in Europa’s grootste pretpark terug naar huis te keren. Wat ben ik blij dat ik dit park eindelijk van mijn verlanglijstje mag schrappen. Verdient dit park het nu om al drie jaar op rij de prijs van beste pretpark ter wereld te krijgen? Voor mij wel. Niet dat ik al zo enorm veel parken gedaan heb, maar van alle parken die ik gedaan heb staat deze zonder na te denken op nummer één. Is het park dan perfect? Nee, zeker niet, elk park heeft verbeterpunten. Hier is dat bijvoorbeeld het attractieaanbod. Blue Fire vind ik persoonlijk een topper en ook Silver Star en Wodan zijn best goede banen, maar voor zo een groot park als Europa-Park is het eigenlijk te weinig. Ze missen een coaster van wereldformaat. Puur voor de attracties ga je bijvoorbeeld beter naar Phantasialand.

Europa-Park heeft echter meer dan enkel de attracties. De sfeer, de thematisatie, de service, … het is er gewoon geweldig. Een voorbeeld ervan is dat ze overdag de sluitingstijd bekendmaken aan de hand van de drukte. Een betere service kan je je toch niet wensen? De verwachtingen voor dit park lagen hoog, maar ze zijn alsnog met gemak overtroffen. Europa-Park, hopelijk tot zeer snel!