04/11/2017 Bobbejaanland (Halloween)

23/03/2018 Uit Door Nathan

Ik wilde er al enkele jaren geraken, maar nooit kwam het ervan. Dit jaar is het me toch gelukt om tijdens Halloween naar Bobbejaanland te gaan. Ik was er erg benieuwd naar, zeker nadat ze vorig jaar de Diamond Theme Park Award gewonnen hadden voor beste halloweenevenement van België.

Ik had bovendien dit jaar nog geen reportage geschreven van het park, dus kan ik dat ook meteen goedmaken.

Aan de ingang zag het er netjes uit. Het was er goed gedecoreerd en er speelde halloweenmuziek. Er liepen wel nog geen acteurs rond.

Maar als ik dit dan zie… oh help Bobbejaanland, wat ben je in godsnaam aan het doen?

Aangezien ik dit jaar nog geen reportage van het park geschreven heb, sta ik ook even stil bij de vernieuwingen die het park dit jaar doorvoerde. Zo bouwden ze hun restaurant aan de ingang om tot The Lake House.

Ik weet niet of ik die bloemen nu mooi moet vinden of net niet, maar apart is het in elk geval wel.

Langs de binnenkant vond ik het er wel erg netjes uitzien.

Ook nieuw in het park is de speeltuin Wondergarden, die vlak naast het vernieuwde restaurant ligt.

Voor de rest is er helemaal niets bijzonders aan. Ook geen idee wat er uniek zou zijn aan deze speeltuin, want zo had men het wel aangekondigd.

We gingen niet mee met de stroom, maar linksaf onder de overkapping door. Dit houdt het halloweenevenement van Bobbejaanland dus in.

En van die spookhuizen was meteen het eerste aan de beurt!

The Doll Factory is een spookhuis dat draait om een bloeddorstige chirurg die het uitgerekend op jou gemunt heeft.

Je wordt in kleine groepjes een kamer binnengelaten waar een niet al te vriendelijke dokter enkele regels overloopt. Daarna mag je het spookhuis door. Het is best klassiek, maar zeker niet slecht. Ziekenhuisbedden, ledematen die overal hangen en natuurlijk ook een aantal acteurs die hun uiterste best doen om je te laten schrikken.

Het spookhuis is nauwelijks tot niets aangepast ten opzichte van vorig jaar, maar dat moest voor mij ook niet, want ik vind het een prima spookhuis. Het enige probleem dat ik had, was dat ik op een gegeven moment de weg kwijt was en door doorgangen liep die niet voor bezoekers, maar voor acteurs bedoeld waren. Best grappig dat ik uiteindelijk de weg heb moeten vragen aan een acteur.

Het was even tijd voor enkele attracties. De eerste is de Wildwaterbaan, waar wonder boven wonder de waterval op de drop terug werkte. Dit heb ik in jaren niet meer gezien. Spijtig dat het op de tweede drop nog niet werkte. Overigens is dit ook wel één van de attracties die er het slechtst bijligt van allemaal.

Ook een ritje in de Bob Express mag niet ontbreken. De wachtrij was hier ongeveer leeg en dus was de keuze om deze coaster te doen snel gemaakt.

Van alle Mack powered coasters die ik al gedaan heb, moet ik zeggen dat ik deze toch de leukste vind.

Nieuw dit jaar is een opgefriste hoek van Ben & Jerry. Ik moet toegeven dat ik niet echt fan ben van de spierwitte kleuren.

De El Paso deden we even voor de volledigheid. Een sterke darkride is het zeker niet, maar het straalt wel het nostalgische gevoel van Bobbejaanland uit.

Tussen El Paso en de Indiana River ligt Sonar, het nieuwe spookhuis dat Bobbejaanland dit jaar presenteert. Na de wachtrij moesten we door de rotsen naar een backstageruimte, waar de ingang van het spookhuis ligt. Daar komt de eerste acteur je halen, waardoor je al een leuk schrikeffect krijgt. Binnen vertelt hij je eerste kort de storyline, die gaat over een giftig gas dat mensen in monsters veranderd. Best leuk, qua storyline is dit toch het sterkste spookhuis.

Daarna had ik er echter iets meer van verwacht. De acteurs zijn niet zo goed als in The Doll Factory. Ze dragen gewoon simpele maskers die er erg fake uitzien. Ook de theming is kwalitatief aan de magere kant. Daarnaast is het ook niet enorm lang. Het is zeker geen slecht spookhuis, maar het beste van Bobbejaanland is het niet.

Ondanks dat het vrij koud was, waagden we ons toch aan een ritje Indiana River. Deze log flume is nog steeds één van de toppers van het park. Het doet me overigens ook deugd dat ze eindelijk de letters op de zijgevel gemaakt hebben, die zijn lange tijd kapot geweest.

Dit jaar is er niet alleen een nieuwe hoek van Ben & Jerry, maar ook Coca Cola heeft een eigen plekje gekregen. Dit strandje vind ik er dan weer wel erg geslaagd uitzien.

Heerlijk om even te relaxen op een drukke zomerdag.

Ook een ritje op Oki Doki mag niet ontbreken. Ik denk dat ik nog nooit een dagje Bobbejaanland zonder deze achtbaan gedaan heb. Stiekem geniet ik best van dit ritje. Het is soepel en best intens voor een een achtbaan die de kinderachtbaan van het park zou moeten zijn. Neem daarbij dat de wachttijd nooit echt lang is en het is een prima baan.

Tot mijn grote spijt is het ook dit jaar terug: The Bug Escape. Iets wat Bobbejaanland graag aanprijst als spookhuis, maar het eigenlijk in de verste verte niet is. Ik was blij dat er niet veel volk stond, want anders was ik het gewoon overgeslagen.

Het is een doolhof waar je raadsels moet oplossen om deuren te openen, zodat je verder kan. Hier en daar is er wat slechte theming toegevoegd dat iets met insecten te maken heeft.

Ook zijn er hier en daar obstakels toegevoegd. Leuk voor kleine kinderen, maar qua kwaliteit kan dit echt beter.

Nog een spijtige zaak is dat de helft van de sloten op de deuren gewoon kapot is, waardoor je dus geen raadsels moet oplossen en gewoon kan doorlopen. Dit kan stukken beter, Bobbejaanland!

We hadden op voorhand ons opzoekwerk gedaan en in Kinderland zou zich een spookhuis bevinden. Nu nog niet, maar vanavond wel. Overdag gingen we even binnen om te kijken of we er al iets van konden merken.

Onze grootste verbazing was echter geen halloweendecoratie, maar wel een bovenste verdieping die terug open was! Iets wat ik al jaren niet meer gezien heb. Er stond nog een carrousel, een kinderdoolhof en enkele speeltuigen.

Spijtig genoeg is de muziekdraaimolen die er staat nog steeds gesloten.

Ik moest lachen bij deze…

Behalve een licht- en geluidsinstallatie merkten we niet echt iets bijzonders in Kinderland, dus zetten we onze tour door het park verder. Met het gedacht ‘het zou weleens de laatste keer kunnen zijn’ maakten we ook een ritje in Dreamcatcher. Helaas wordt hij nog niet platgegooid, maar komt er volgend jaar een VR-uitbreiding op de achtbaan. Een slechtere keuze had het park niet kunnen maken.

Het park heeft gelukkig ook een grondige renovatie van de achtbaan en het station aangekondigd. Ik hoop dat ze nu voorsorteerpoortjes krijgen, ze permanent met twee treinen rijden en de brillen op de achtbaan gemonteerd worden, dan komt het misschien nog in orde met de capaciteit. Overigens zal ik nooit een grote fan zijn van VR op een achtbaan. Voor mij hoefde het niet.

Vooralsnog was er buiten de spookhuizen weinig te merken van Halloween, wat ik toch best jammer vind. De volgende attractie die we tegenkomen is de Aztek Express, maar ja, we weten allemaal wat daarmee gebeurd is.

Maar eerlijk, hoe je daar tussen kan vallen ga je me toch nog verschillende keren moeten uitleggen voor ik het ga begrijpen.

In Cowboydorp was er wel wat halloweendecoratie te vinden. Het zag er best wel goed uit.

Er liepen ook twee acteurs rond, maar echt bang maakten ze de bezoekers niet. Spijtig dat het er slechts twee zijn en dat dit de enige plek is in heel het park waar er overdag rondliepen. Dit kan voor mij toch lang niet tippen aan het niveau van Walibi.

We kregen overigens wel gezelschap van deze.

In het theater achterin het park speelde ook een show van Aaron Crow. Ik had gehoord dat hij nauwelijks aangepast is ten opzichte van vorig jaar, dus we zijn hem niet gaan bekijken.

We stapten ook even in enkele attracties. De eerste is Speedy Bob, de wilde muis van het park.

Voor de naastgelegen El Rio vond ik het net iets te koud, dus deze sloegen we over. Al zag het er wel naar uit dat de attractie extra halloweendecoraties gekregen had.

De Horse Pedalo en kleine paardjesbaan hadden niet veel interessants te bieden, dus lieten we voor wat het was.

En ook in een ritje Big Bang hadden we vandaag niet erg veel zin.

We maakten wel even fun op de andere glijbaan, die zonder water, die ernaast staat.

Afgelopen winter is ook aan deze zone gewerkt en ik moet het toch wel zeggen, dit deel ziet er goed uit. Het is onderhouden en straalt het echte, klassieke Bobbejaanland uit. Het is ook de plaats waar de twee laatste spookhuizen liggen. We beginnen met Nightmare Motel, het enige spookhuis waarvoor je moet bijbetalen. Het staat overigens ook permanent in het park, niet alleen met Halloween.

Bobbejaanland had beloofd dat ze Nightmare Motel af en toe gingen aanpassen, zodat bezoekers telkens een andere ervaring hebben als ze erin gaan. Bij de start van het seizoen in 2016 deed ik hem het eerst en ik besloot om het nu nog een tweede keer te doen. Spijtig genoeg was er nog niets veranderd. Het is overigens wel een best goed spookhuis, en het feit dat er wat escape room-aspecten inzitten, maken het nog een stuk leuker.

Het tweede spookhuis in deze zone is Bazaar Bizarre, een spookhuis met een circusthema. Deze was niet veranderd ten opzichte van vorig jaar. Niet meteen mijn favoriete spookhuis, onder andere door de nogal matig afgewerkte decoraties en het doolhof, dat toch wat misplaatst is naar mijn idee. De acteurs doen het daarentegen best wel goed hier.

De beste scare was echter toen ik uit het spookhuis kwam. Net wanneer je de uitgang bereikt en denkt dat het gedaan is, springt er een acteur van achter de hoek uit. Die was ontsnapt uit Nightmare Motel en had ik niet echt zien aankomen…

Voor we verderliepen naar de tweede grote themazone van het park, maakten we nog even een rustig ritje in het Reuzenrad.

Adventure Valley is na cowboydorp de tweede grote themazone van het park. Ook deze werd met Halloween voorzien van andere decoraties, al vond ik dat persoonlijk redelijk beperkt. Ook acteurs liepen er helaas niet rond. We deden dan maar een ritje in The Forbidden Caves, waarvan de wachtrij tot mijn verbazing leeg was, terwijl het toch vrij druk was in het park.

Ik ben best fan van deze attractie. Hoewel de simulator zelf stukken beter kan, is het qua verhaal en thematisering toch een sterke attractie in het park.

Ook King Kong bevindt zich op dit plein.

Toen we het indoorgebied van Banana Battle en de Revolution binnen liepen, zagen we volgende melding op de schermen. Helaas geen vuurwerk vandaag, al is het zeer begrijpelijk dat ze zulke maatregelen doorvoeren.

Een ritje Banana Battle zit er vandaag niet in. Niet alleen is het veel te koud, ook is de attractie gewoon gesloten. Tegen een ritje in de Revolution zeggen we echter geen nee. Zoals ik eerder al zei ben ik geen enorme fan van VR. Ik heb het hier al enkele keren gedaan, maar verkies toch de gewone rit.

Ze hebben de poortjes vernieuwd. Geen idee waarom, want mooier vind ik het er in ieder geval niet uitzien. Misschien is het op deze manier veiliger.

Wat een geweldige baan blijft die Revolution toch. Hij is misschien niet meer de jongste, maar nog steeds één van de grote publiekslievelingen.

Sinds dit jaar is ook de achtbaan Dizz bij de themazone Adventure Valley betrokken. Of beter gezegd, Naga Bay, want de spinning coaster is een naamswijzinging en transformatie ondergaan.

Ik ga niet zeggen dat het schitterend gedaan is. Op veel plaatsen zijn het nog steeds kale, zwarte hekken en het station ziet er langs de buitenkant misschien iets beter uit, maar langs de binnenkant is het nog steeds even lelijk.

Het is echter al wel duizenden keren beter dan voordien. Het past in de themazone en ziet er al bij al zeker oké uit. Ook de bakjes zijn een grote vooruitgang.

In het algemeen vond ik Halloween voorlopig enorm tegenvallen. De spookhuizen waren oké en er waren enkele decoraties te vinden in Cowboydorp en Adventure Valley, maar daar stopte het ook wel. We waren doorheen heel het park zelfs maar twee acteurs tegengekomen. Veel halloweensfeer was er nog niet te vinden buiten de spookhuizen, dus gingen we nog maar wat verder met attracties doen. De volgende was Sledgehammer, mijn persoonlijke favoriet in het park.

Hier werd tijdens Halloween een rookmachine geplaatst die af en toe eens aan ging. Leuk effectje.

Ook een ritje in Typhoon mag niet ontbreken aan een dagje Bobbejaanland. Het is voorlopig de enige attractie in heel het park die je enkele keren over kop laat gaan.

Vlak aan de Typhoon stond ook deze container van Fanta. Geen idee wat het exact was, maar het zag er niet boeiend genoeg uit om me naar binnen te lokken.

We kwamen terug uit aan de voorkant van het park. Voor het donker werd, maakten we nog een rondje in de Monorail. Het was alweer jaren geleden dat ik deze nog gedaan had.

Je krijgt er een best mooi overzicht over het park. Daarnaast best bijzonder dat hij ook over de parking rijdt.

Aan de ingang bevinden zich nog enkele familie- en kinderattracties, maar daar hebben wij deze keer geen aandacht aan besteed. In plaats daarvan begaven wij ons naar de achterkant van het park, want het begon langzaam donker te worden.

En wanneer de avond valt in Bobbejaanland, is er van Kinderland geen sprake meer. Het grote gebouw was inmiddels veranderd in een horrorhuis met een horrorwachtrij. Anderhalf uur! Niet meteen het spookhuis met de hoogste capaciteit, maar ik zal alvast zeggen, het is het wachten waard.

Maar wat is Childhood Fears nu net? Ondanks dat Bobbejaanland het zelf geen spookhuis noemt, is het dat eigenlijk wel. Je gaat binnen op de eerste verdieping van Kinderland, die je bijna niet meer herkent. Twee acteurs begeleiden je in groepjes door een het gebouw, terwijl het volledig getransformeerd is naar een grote nachtmerrie. Horror Clowns, levensgrote knuffels en huilende babypoppen jagen je de stuipen op het lijf.

Langs de draaimolen loop je naar beneden, terwijl er een acteur naar boven gelopen komt. Op dat moment springt ook plots de draaimolen aan, waar enkele acteurs op zitten. Daarna maak je beneden nog een wandeling terwijl verschillende acteurs uit allerlei hoeken komen gesprongen. Op het einde krijg je een geweldig mooie tekening in je handen geduwd van een acteur.

Wat ik ervan vind? Geweldig. Zonder ook maar een seconde na te denken is het mijn favoriete spookhuis in heel België. Het is best eng, maar tegelijkertijd is het zo ongelofelijk leuk. Er zitten meer acteurs in dan in eender welk ander spookhuis in Bobbejaanland. Ik sprak achteraf met een medewerker en die vertelde me dat het in 2018 terug zou komen en zelfs uitgebreid zou worden. Ik kijk er enorm hard naar uit! Ik ben meteen een tweede keer gaan aanschuiven. Gelukkig was de wachttijd toen gehalveerd.

We liepen nog even verder door het park, om te kijken hoe het eraan toe ging als het donker was. Ik had goede hoop dat het meer was dan overdag.

Cowboydorp zag er in elk geval stukken beter uit. Er liepen zeker tien acteurs rond en de sfeer was echt goed.

Ook de decoraties zagen er goed uit en droegen bij aan een leuke sfeer.

De acteurs deden erg goed hun best. Veel beter dan overdag. Het waren er bovendien ook echt opvallend veel.

Pas nu komt Halloween in Bobbejaanland eigenlijk echt tot leven. Ik was heel blij dit te zien.

Bovendien bleven alle attracties open, zelfs de waterattracties!

Ook de tweede scare zone zag er erg goed uit. Hier kon je Halloween vieren in Mexicaanse sferen. Raar om dat te doen in Adventure Valley, maar slecht was het zeker niet. Er liepen iets minder acteurs rond dan in de andere scare zone, maar zeker nog voldoende.

Doorheen de zone klonk luide muziek, wat duidelijk genoeg volk naar daar lokte.

Enkele dj’s waren er aan het draaien. Het zag er gezellig uit, maar lang ben ik er niet blijven plakken.

We liepen nog eens langs Sledgehammer en Typhoon, die er in het donker allebei erg goed uitzagen. De rookeffecten stonden volop aan bij de twee attracties, wat er toch leuk uitziet met Halloween.

En met nog een laatste rondje in het Reuzenrad sloten we ons dagje af. Tevreden begaven we ons naar de uitgang.

Heeft Bobbejaanland het beste Halloweenevenement van België? Naar mijn mening niet. Ze kunnen lang niet tippen aan hetgeen wat Walibi te bieden heeft. Overdag is er eigenlijk vrij weinig te beleven, het is pas als de avond valt dat Halloween hier tot leven komt, met name in de twee scare zones. De spookhuizen zijn doorgaans vrij goed, met Childhood Fears als absolute topper, maar ook hier scoort Walibi gemiddeld gezien een stuk hoger. Het is natuurlijk helemaal geen slecht evenement en ik heb me erg goed vermaakt vandaag. Ik ga proberen volgend jaar zeker terug te keren.