03/02/2018 Comics Station Antwerp

15/04/2018 Uit Door Nathan

Comics Station Antwerp, het jongste pretpark van België. Zo noemen ze zichzelf toch. Ze richten zich voornamelijk op jonge kinderen en er staan ook geen achtbanen. Twee redenen waarom ik er niets te zoeken heb. Toch trok ik er in de winterstop eens naartoe om te kijken wat het voorstelde.

Ik verwachtte een kruising tussen een speeltuin en een pretpark, gethematiseerd naar de wereld van diverse stripfiguren. Het park bevindt zich trouwens niet zomaar in Antwerpen, maar werkelijk in het centraal station zelf.

Het park heeft eigenlijk een heel kleine grondoppervlakte, maar weet die goed te gebruiken door het park op te delen in maar liefst vier verdiepingen, of zoals ze het hier noemen, levels. We komen binnen op level B, waar we meteen naar beneden gaan met een glijbaan. Zo komen we op level D terecht.

Het eerste wat we zagen, waren een gekke soort botsautootjes.

De baan waar de botsautootjes op liggen is heel klein en er liggen zoals je ziet ook niet veel autootjes op. Het is echter wel een erg leuke botsautobaan, vooral omdat hij zo uniek is.

De besturing is best apart. Je hebt twee hendels die je naar voor en achter kan trekken. Als je ze beiden naar voor trekt, ga je vooruit. Als je ze beide naar achter trekt, achteruit. Als je de linkerhendel naar voor trekt, maak je een bocht naar rechts en andersom (dat klinkt gek, maar is best wel logisch). Het gevolg van dit systeem is dat wanneer je één hendel naar voor en de andere naar achter trekt, je best hard kan draaien. Van hard botsen is er dan weer helemaal geen sprake.

Toen we eruit kwamen, zagen we dit ding staan. Leuk gemaakt, je kan met de telescopen naar de verschillende landen kijken. Niet heel bijzonder, maar zulke kleine toevoegingen maken het voor kinderen erg leuk.

Ook bij deze is dat zo. Eigenlijk iets vrij simpel, maar de manier waarop ze het hier uitwerken maakt het toch best een stuk leuker.

Na enkele attracties rond Jommeke, betreden we nu de wereld van Urbanus. Het eerste wat we hier aantreffen, is een fun house.

Ik wist dat deze hier stond, maar was alsnog aangenaam verrast. Voornamelijk door het best wel leuke thema en de speelsheid waarmee het is uitgevoerd.

Het was gethematiseerd dus naar Urbanus en bevat voornamelijk de standaardeffecten die je in een fun house terugvindt. Desalniettemin was het een erg leuke ervaring.

Aan de uitgang ervan stonden nog enkele leuke spelletjes, zoals dit.

Ten slotte bevinden zich op dit level nog enkele attracties rond de Kiekeboes. De eerste is een vrijevaltoren. Ja, echt waar. Oké, toegegeven, het is maar een heel kleintje, maar ook hier weer een erg leuk uitgewerkt exemplaar. Je stijgt enkele meters naar de zogezegde eerste verdieping van het huis, waar zich op een scherm een scenario afspeelt. Daarna stijg je naar de tweede verdieping, waar opnieuw een scherm hangt. Daar gaat het zogezegd mis, waarna je naar beneden valt.

De laatste attractie hier is de Vampierkerker. Door deze gangen moet je proberen te wandelen zonder de lichtstralen te raken. Erg leuk gemaakt dit. Voorlopig bevalt dit park me wel. De attracties zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en weten me op hun eigen manier toch te verbazen.

We nemen de trap verder naar level C, de tweede verdieping met diverse attracties.

De eerste zone die we hier tegenkomen, is die van Suske en Wiske. Als eerste staan hier enkele spelletjes op grote schermen.

De grote attractie in deze zone is de tijdreismachine van professor Barabas.

Eerst wordt kort het verhaal verteld. Het ziet er vrij goedkoop uit, maar het is best leuk gedaan. Je loopt door en komt in een kamer waar je op de lichtgevende blokken moet drukken. Op het einde van de opdracht krijg je twee tekens die je moet onthouden.

In de tweede kamer moet je dan weer voor de lazerstralen lopen, zodat ze uitgaan. Ook hier krijg je opnieuw twee tekens.

En op het einde moet je deze vier tekens in volgorde kunnen zetten. Erg leuk systeem en zeker voor kinderen echt een toffe attractie.

Nog een leuk weetje over de attracties is dat heel veel zaken interactief zijn. Bij binnenkomst in het park moet je je toegangsticket omruilen voor een bandje waar een chip in zit. Telkens je een attractie wil doen, scan je je bandje om toegang te krijgen tot de attractie, maar soms zitten er ook interactieve elementen in. Dan zie je bijvoorbeeld je naam en het aantal punten aan de uitgang van de attractie staan. Erg leuk gedaan en overal werkte het systeem ook echt goed.

Elke zone in het park wordt aangevuld met tal van kleine spelletjes en fotopunten, zoals deze.

De volgende zone is die van Lucky Luke. De grote attractie hier is de Lucky Luke Express. Deze kan je eigenlijk het best vergelijken met de inmiddels gesloopte Desperado City in Bobbejaanland. Ook in Walygator Parc en Dennlys Parc deed ik al een soortgelijk exemplaar.

Je zit dus op paarden en hebt een pistool, waarmee je op een scherm schiet en zo punten kan scoren. Ondertussen wordt er een verhaal verteld en op het einde worden de beste spelers getoond. Drie keer raden wie natuurlijk weer die eerste plek haalde!

Verder bevinden zich in deze zeer leuke zone enkele spelletjes die je typisch op kermissen terugvindt. Het belangrijke verschil is dat ze hier gratis zijn en je er onbeperkt van kan genieten. Ook hier zie je bijvoorbeeld dat interactieve polsbandsysteem terugkomen.

Ten slotte bevindt zich in deze zone het theater, waar om de zoveel tijd een 4D-film in wordt afgespeeld. Niet heel erg lang, maar best wel een leuke film. Ook de effecten waren best wel goed uitgewerkt.

De laatste zone op deze verdieping was die van de Smurfen. Ook deze zone heeft één hoofdattractie en voor de rest enkele leuke speeltuigen. Ik ben best wel trots op het creatieve team dat de uitwerking van al deze spelletjes bedacht heeft.

De hoofdattractie van deze zone is een heuse interactieve darkride! Het maakte me alvast benieuwd toen ik dat wist.

Zelfs de wachtrijen zijn hier leuk afgewerkt. Ik ken parken die tien keer groter zijn en een tien keer groter budget hebben en dat nog steeds slechter doen.

De darkride zelf stelt echter niet veel voor. Je zit met enkele personen in een bakje en hebt allemaal een eigen stokje, een soort van toverstaf. Je rijdt met je karretje langs enkele schermen waar je dan dingen kan doen bewegen door doelen te raken.

Ik moet het eerlijk toegeven, van deze attractie had ik net dat tikkeltje meer verwacht. Het is zeker niet slecht gedaan, maar als je kijkt hoe de vorige attracties uitgewerkt zijn, vind ik dat er hier precies nog een beetje werk aan was.

Als laatste vind je op deze verdieping de Double Twist. De kleinste glijbaan van de drie, die je van level C naar level D brengt.

Op deze verdieping waren we ook rond en zo hadden we de twee grootste levels gehad. We begaven ons opnieuw naar boven, naar level B, waar we in het begin zijn binnengekomen. Hier vind je enkele kleinere zaken, zoals deze lachspiegels en draaiblokken (of ja, hoe moet je zoiets eigenlijk noemen?).

Daarnaast bevindt zich er ook de grote Comics Play. Een typisch speeltoestel dat je in heel veel speeltuinen terugvindt. We zijn allemaal jong geweest en laten we eerlijk zijn, we hielden er allemaal van.

Compleet met glijbanen en een ballenbad.

Daarnaast vertrok op deze verdieping ook de Maxi Twist, de glijbaan waarmee we in het begin van de dag naar beneden gegaan zijn. Deze gleed overigens erg goed.

Als je echter op level B nog een trap omhoog gaat (en zo theoretisch gezien op level A zit), kom je terecht bij de Mega Twist, wat de hoogste indoorglijbaan ter wereld is. Veel verschil tussen de Maxi Twist en de Mega Twist is er niet, behalve dat de Mega Twist nog een stukje hoger en langer is. Erg leuke glijbanen. Ze zijn vrij breed, hebben geen te scherpe bochten of pijnlijke stukken en glijden toch erg goed.

Op level A vind je voor de rest nog de uitgang van het park, een restaurant en een souvenirshop. We waren dus rond en verlieten het park met een zeer tevreden gevoel.

Ik zal het eerlijk toegeven, ik heb mij hier echt goed vermaakt. Er staan misschien niet extreem veel mechanische attracties, maar het niveau van attracties en thematisering is meer dan hetgeen wat je in een doorsnee speeltuin vindt. Van mij mag Comics Station zich dus echt wel een pretpark noemen. De zones zijn erg leuk gemaakt en strips zijn een ideaal thema om dit soort parken rond te bouwen. Bovendien is het onderdeel van de Belgische cultuur. Ik stond ook best versteld van de technologie die gebruikt wordt in het park. Heel veel attracties en zelfs spelletjes zijn interactief en ook het toegangssysteem met polsbandje is erg leuk. Bovendien werkte ook echt alles. Nergens een kapot scherm of een effect dat niet werkt. Eigenlijk ligt het hele park er erg netjes bij (oké, het is nog nieuw, maar toch). Comics Station heeft mijn verwachtingen overtroffen.

Zal je mij hier snel terugzien? Waarschijnlijk niet, want laten we eerlijk zijn, het is vooral voor jonge kinderen. Grote uitbreidingen zullen ze ook niet gemakkelijk doen, aangezien ze middenin het centraal station van Antwerpen zitten. Toch ben ik heel blij dat ik eens langs geweest ben om te kijken wat het park te bieden heeft. Ze hebben met niet teleurgesteld en ik kan dit verslag afsluiten met dit parkje alleen maar het beste te gunnen. Heb je kinderen, wil je een dagje weg en weet je niet goed waarheen? Dan heb je bij deze een uitstekende locatie.