01/09/2018 Parc Saint Paul

11/01/2019 Uit Door Nathan

Nadat ik in augustus even een pauze had genomen, doken we er vanaf september weer volop in. Ik had verschillende uitstapjes op de planning staan, en een dagje Parc Saint Paul was het eerste.

Parc Saint Paul is een Frans park dat niet zo heel ver van Parijs ligt. Het park telt zeven achtbanen waaronder de dit jaar geopende Wood Express. Voor enkelen in mijn gezelschap was dat de reden om vandaag mee te komen, ikzelf had het park nog nooit bezocht. We kwamen rond de middag aan en werden meteen naar de reserveparking gestuurd, die overigens gratis is. Het beloofde een drukke dag te worden.

Met het fantastische citaat “Vorige keer dat ik hier was, waren er allemaal lange mensen,” begonnen we de dag. Het klonk behoorlijk gek toen mijn gezelschap het vertelde, maar het klopte wel! Aan de ingang werden we namelijk verwelkomd door twee mannen die ongetwijfeld meer dan twee meter groot waren. Helaas was er ook minder goed nieuws, de achtbaan Wild Train zou vandaag niet openen.

Even balen, maar het mocht de pret niet drukken. We kochten een ticket aan de automaat en gingen het park in.

Eenmaal binnen sta je meteen oog in oog met het reuzenrad van het park.

Het was behoorlijk populair, dus we hebben een ritje maar links laten liggen.

Aan de andere kant van het pad bevindt zich de draaimolen.

En erachter staat deze grappig gedecoreerde vliegtuigmolen.

Wij slaan echter meteen linksaf naar ons eerste doelwit. La Pomme is een simpele big apple, al ziet hij er hier best leuk uit.

Het is overigens de eerste big apple die ik zie waarbij er voorsorteerpoortjes zijn, al hebben die natuurlijk geen nut als de operator deze eerst opvult en daarna pas de trein wegstuurt.

Bijzonder is de baan uiteraard niet, maar wel leuk voor de teller.

Als we doorliepen komen we bij Wild Train, de achtbaan die helaas gesloten is. De pijn werd een beetje verzacht toen ik hoorde dat hij al een heel seizoen dicht is en waarschijnlijk pas volgend jaar weer open gaat. De achtbaantrein zou namelijk in Rusland zitten voor renovatie.

Rusland? Wel ja, de achtbaan is gebouwd door The Pax Company, een Russisch bedrijf dat in Europa niet heel veel achtbanen gebouwd heeft, al staan er in dit park toevallig twee. Deze Wild Train zit er helaas niet in, de tweede komen we later nog tegen.

La Tour Descente Extreme is de volgende attractie waar we even stoppen. Er stond geen wachtrij, dus veel tijd nam een ritje niet in beslag.

Of toch wel… Het duurt namelijk eeuwen voor je boven bent, en de toren is niet eens zo hoog! Gelukkig ben je sneller terug beneden en is de val nog best goed.

De volgende attractie die we tegenkomen is La Souris Verte, waar we de langste wachttijd van de dag moesten trotseren. Het is een simpele spinning wild mouse coaster, een standaardmodel dat je wel in meerdere parken vindt, en nog meer op de kermis.

Deze is niet gebouwd door Reverchon, maar wel door Zamperla. Qua rit zijn ze identiek, maar in de beugels zit wel een groot verschil. Hier zijn namelijk geen lompe schouderbeugels, maar individuele heupbeugels. Veel beter!

Bovendien kregen we ook een heel erg goede rit, want het bakje spinde als een gek. Dat is het grote voordeel van met slechts drie personen in een karretje te zitten.

We komen aan in de achterste zone van het park, waar opnieuw twee achtbanen staan. We beginnen met Formule 1.

Dit is de tweede achtbaan van het park die gebouwd is door The PAX Company en is overigens echt geschift. Het is een soort van wild mouse coaster, maar dan met naar buiten gebankte bochten en enkele gestoorde drops.

Bovendien zit er verder in het parcours nog een airtimeheuvel waar je volledig uit je zitje wordt gekatapulteerd.

Ik was niet van de eerste keer overtuigd, maar na mijn tweede ritje was ik wel fan. Verwacht geen soepele rit, wel een geschifte baan.

Naast de achtbaan stond nog een groot speeltoestel voor kinderen.

Maar wij waren vooral geïnteresseerd in de tweede achtbaan die hier stond. Wood Express is nieuw sinds dit jaar en gebouwd door The Gravity Group. Het is geen heel grote achtbaan en bovendien een hybride, wat wil zeggen dat de supportstructuur van staal is.

We dachten een lege wachtrij te zien, maar dat kon bijna niet waar zijn. Het bleek dan ook al snel dat we fout zaten en eigenlijk de uitgang zagen. Komaan Parc Saint Paul, was dit echt de meest efficiënte manier? Nee, mooi oogt het niet echt.

Omdat Parc Saint Paul slechts één trein voor de achtbaan heeft en er slechts twaalf personen kunnen plaatsnemen, was de wachttijd toch zo een half uurtje. Aan de wachtrij te zien kan het echter nog een stuk erger. Ik deed de achtbaan tweemaal en werd niet teleurgesteld.

De baan is best klein, wat logisch is voor een park van deze omvang, maar heeft wel veel pit. De first drop is stevig en daarna raast hij over zijn heuvels waardoor je goede airtime hebt. Het enige minpuntje vond ik dat de baan niet erg soepel was, zeker om pas enkele maanden geopend te zijn.

Al bij al een heel leuke baan en een prima investering voor het park, dat langzaam maar zeker grotere en meer kwalitatieve attracties begint te zetten. Dit is ongetwijfeld een stap in de goede richting.

Vlak naast Wood Express stond een gigantische circustent waar een show in speelt. Shows zijn niet echt mijn ding en een circus al helemaal niet, dus ik pas graag voor deze.

We lopen verder en komen langs Safari Trip, een flatride die men bij in het park gedropt heeft.

Om er een themazone van te maken, heeft men er ook wat random dieren rond gegooid. Nee, een themapark kan je dit absoluut niet noemen.

Er staat ook nog een grote glijbaan.

En vlak naast de wilde safaridieren staat Dino Splash… Tja, los daarvan ziet hij er wel nog goed uit.

We maakten ook een ritje in deze log flume en hij was best nat. Hij is overigens vrij standaard, eerst een kleine en daarna een grote drop.

Tegenover de log flume staat deze kale botsautobaan. Voorlopig vind ik Parc Saint Paul eigenlijk een redelijk zielloos park. De meeste attracties staan heel random naast elkaar gedropt en van theming is er weinig sprake.

Vlak naast de botsauto’s stond de versie voor de kinderen.

We komen aan op het volgende grote plein van het park, waar ik mijn mening van zonet toch even moet herzien. Dit stukje is zonder twijfel het meest gezellige van het hele park.

Midden op het plein staat een wellenflug, die naar de normen van dit park wel heel mooi aangekleed is.

Het plein is grotendeels omringd met gebouwen, waar wederom enkele attracties inzitten. De eerste is een 3D-attractie die ik compleet gemist heb toen ik daar was, de tweede is een hal met lachspiegels en de derde is een doorloopspookhuis. Een beetje jammer dat je heel de tijd achter metalen hekken liep en zo een stuk minder van de scènes zag, maar op zich wel een oké spookhuis, niet meer en niet minder.

Overigens zijn er op het plein nog enkele leuke fotolocaties.

En deze vond ik dan weer zo fout dat ik het grappig vond.

Van een mooi stukje park lopen we dan weer naar een heel raar stukje in het park. Ook hier staan weer diverse speeltoestellen en attracties naast elkaar

Er stonden ook nog konijntjes, zoals we die kennen uit de Plopsa-parken.

En nog een raar soort draaiend huis op een stok. Ik heb mij niet aan een ritje gewaagd, maar het zag er behoorlijk euh… vaag uit.

Er stonden ook nog enkele speeltoestellen – alweer dino’s -, maar wij gingen verder naar de volgende achtbaan.

Of ja, eigenlijk is het geen achtbaan, maar op één of andere manier staat hij wel op coaster-count. Ik tel dit soort dingen niet mee, maar besloot om deze toch eens uit te proberen.

En daar heb ik geen spijt van. Dit ding is compleet geschift. Het ziet er niet heel bijzonder uit, maar het draait en slingert echt alle kanten op terwijl je geen idee hebt waar je heen gaat. Bovendien moet je recht staan (je kan ook zitten, maar dat is niet aan te raden aangezien je op het einde slechts enkele centimeters boven de grond zweeft) en je zelf goed vast houden.

De attractie ernaast is wel een echte achtbaan. Mini Mouse Cartoon is de kindervariant van de wilde muis, gebouwd door Zamperla. Leuk voor de teller, maar bijzonder is het natuurlijk niet.

Verder in het park kwamen we een kleine kinderboerderij met geitjes tegen.

En daarnaast stonden er ook nog een heleboel speeltoestellen.

Een grote klimvulkaan, trampolines en glijbanen, het was er allemaal.

Een beetje verder in het park komen we een bootjesglijbaan tegen.

Met de theming rond de attractie ziet hij er bovendien erg goed uit.

Ook de naastgelegen piratenboot past mooi in dit stukje park.

En zo komen we aan bij de laatste achtbaan van het park. Aérotrain is een Vekoma junior coaster.

Hij ziet er qua lay-out en supports best gek uit, maar dat komt omdat hij vroeger in een indoorpark gestaan heeft en speciaal voor dat gebouw ontworpen was. Toen het park de deuren sloot, kocht Parc Saint Paul de coaster over en opende hem hier in 2014.

Voor de rest is het best een leuke baan, voornamelijk backseat, met dank aan de kleine, maar pittige first drop. Bovendien is de coaster ook nog erg soepel.

Overigens stonden er in deze hoek van het park nog enkele kleinere attracties.

Er stonden enkele draaimolens en ook een kleine vrijevaltoren.

De laatste attractie die we tegenkwamen was deze rondrit in autootjes.

Deze was nog verrassend leuk gethematiseerd.

En zo kwamen we opnieuw uit bij de ingang van het park. We besloten nog een reride te doen op mijn twee favoriete achtbanen, Wood Express en Formule 1, en gingen vervolgens weer huiswaarts. Parc Saint Paul is ondanks zijn vrij uitgebreid aanbod met zeven achtbanen geen enorm groot park. Het was bij ons vrij druk en zelfs wij waren op een halve dag rond. Het park bevindt zich ook duidelijk een niveau lager dan Walibi Belgium of Bobbejaanland.

Ik zal ook heel eerlijk zijn, het is niet mijn type park. De meeste attracties staan simpel naast elkaar geplaatst en van theming of sfeer is er weinig sprake. Ik kom misschien wat negatief over, maar toch ben ik ervan overtuigd dat het park op de goede weg is. Je ziet duidelijk welke delen van het park opgeknapt zijn en welke delen (hopelijk) nog moeten volgen. Bovendien gaat ook het attractieaanbod er op vooruit. Met Wood Express heeft men een erg goede investering gedaan, wat ik natuurlijk alleen maar kan toejuichen. Ik heb mij hier een dagje goed vermaakt en zal je zeker niet afraden het park ook eens een bezoekje te brengen.